Al eerder zond ze een stuk in waarin haar gedachten over de (motor) wereld. Opnieuw kreeg de redactie een “Bella” artikel. Lees en kijk mee door de ogen van een moeder naar de (motor)wereld.

bella rijd trike, dit is dus een trike.De laatste tijd hoor en lees ik veel over criminele motorbendes.  Sjonge, het  woord alleen al. Het is alweer jaren geleden dat ik voor de maatschappij een  degelijke huisvrouw met kinderen was. Huisje boompje beestje weet je wel en  vooral  overal inpassen en aanpassen. Mijn grote mond en eerlijkheid werd me  vaak verweten.  De gedwongenheid van vooral niet links en niet rechts uit  de ban springen, maakte me depressief.  Mijn drang naar vrijheid in  levenstijl en zijn wie je  bent, was groot. Ik begreep de afstandelijkheid en de schijnheiligheid niet. Men sloeg elkaar de koppen in en de andere dag ging men arm in arm naar de markt. Waar was de logika hiervan? Mensen zwoeren elkaar eeuwige vriendschap, maar bij het minste geringste keerde het tij. Zomaar,..van de ene op de andere dag. Dat was het leven peperde ik mezelf elke dag in en dat had ik maar te accepteren. Wat een kutleven. Een saai, deprimerend kutleven was het. Ja ik zeg kut. Errug he. Niet echt passend in de ge-etiketteerde zogenaamde “beschaafde” wereld. Een wereld waarin men lacht tegen je en achter je rug om wordt gelult. Een wereld waar je als vrouw zijnde moet oppassen met wat je voor kleding draagt zodat er niemand in je kont knijpt. Tenzij je dat zou willen natuurlijk. 😉 Een wereld zonder echt respect voor elkaar. Schijnrespect, dat wel. Als je het toneel meespeelt en je denkt …what the fuck….

Ik heb moeders met schoenen naar hun kids zien gooien. Ik heb mannen hun vrouwen in elkaar zien slaan. Allemaal mensen uit de zogenaamde betere kringen. Ik heb ze wit poeder zien snuiven en zien zuipen als gekken. Allemaal mensen met stropdassen en galajurken. Ik heb ze zien pillen slikken . Ik heb ze horen liegen en bedriegen voor geld en nog meer geld. Ik zag ouders hun kroost negeren voor zakendiners waarvan ze stinkend naar drank weer terug kwamen. De ene chanteerde de andere met papieren die er niet om logen. Ik heb ze naar de hoeren zien gaan en ik heb de hoeren zien komen. Allemaal getrouwd en degelijke zakenmannen die het hadden gemaakt in de maatschappij. Ik begreep die wereld niet en ik zal hem nooit kunnen begrijpen.

Door omstandigheden kwam ik bij een stel motorrijders terecht. Stoere kerels, met tattoos en baarden. Gekleed in leer en spijkerstof. Mannen met lange haren en een bike onder hun reet. Nou heeft een bike me altijd al geinspireerd. Met 16 was ik de eerste meid in het dorp op een brommer. Zo een honda 50cc met versnellingen. Knalgeel was dat ding. Toen was ik in principe al tuig zogezegd. Later reed ik op motors. Zonder rijbewijs, what the fuck!?  In die tijd keek de politie niet zo nauw. Anyway,….mijn contacten met de zogenaamde motorbendes waar de gelikte maatschappij het de laatste tijd zo over heeft, werden uitgebreid met meer en meer brothers en sisters. Ja, ik mag ze brothers noemen. Want het zijn mijn broeders geworden en ook mijn sisters. Dat met alles wat het inhoud, want ik ben vrij. Ik ben vrij om te zeggen wat ik wil, zonder raar bekeken te worden als een of ander asociaal. Ik ben vrij om de waarheid te zeggen en ik ben vrij om te zijn wie ik ben. Er heerst respect en loyaliteit. Een woordenwisseling wordt uitgepraat en men naait elkaar geen oor aan. Ik hoef geen angst te hebben om door een onverlaat in mijn kont geknepen te worden en ik hoef me ook niet anders voor te doen dan ik ben. Men gaat en staat er voor elkaar en men geniet van de kleine dingen in het leven. Ik hoef niet elke zondag op visite, als ik een maand later kom is dat net zo goed en ben ik net zo welkom. Kinderen kunnen spelen en ravotten en hoeven niet in het gareel. Men is eerlijk en men weet wat men aan elkaar heeft. Een ding hebben mijn brothers en sisters allemaal met elkaar gemeen en dat is de bike. Zelf rij ik geen bike meer, maar een trike. Zo een ding op drie wielen weet je wel. (die op de foto is helaas niet van mij) Daar kan mijn dochtertje makkelijker achterop en rijd ik voor mijn gevoel veiliger. Maar hoe dan ook, ik hoor erbij. Nooit in de zogenaamde betere kringen heb ik oprechter respect en waardering, vriendschap en saamhorigheid ontvangen als in mijn motor familie. De wereld daarbuiten is nog net zo corrupt. Heb ik nog steeds moeite mee. Dus what the fuck met dat woord “criminele motorbendes”?

De grootste en brutaalste criminelen vind je in de high society. Mensen die hun hele familie vermoorden, kinderen verkrachten, op sex vakantie gaan, je kan het zo maf niet bedenken. Laat ze daar eens het mes in zetten.
Idiote stropdassenpolitiek is het. Niet meer maar wel minder minder.

Me…
Bella

reacties
  1. Katinka de Bats schreef:

    Respect.. Ook ik walg van de wereld waarin we ‘moeten’ leven, gehuichel overal om je heen.. Dingen die ‘moeten’, regels die anderen je, onbewust misschien, opleggen.. Aanpassen, aanpassen en nog eens aanpassen. Ik niet meer.. door omstandigheden, ben ik nog niet zó vrij als een vogel, moet alles verantwoorden wat ik doe, financieel gezien. Maar verder, zoveel mogelijk vanuit mijn eigen gevoel leven, voor mij en mijn kids. Mensen die mij niet accepteren hoe ik ben, schrap ik uit mijn leven.. Dit nog niet zo makkelijk als het klinkt, maar ik kom er wel, uiteindelijk, ben een vechter. Streven is dat ik vóór mijn 40ste ook een bike heb en erop kan rijden.. Heb nog even de tijd;).. Volg jullie berichten hier, en lees ook vaak een en ander op jouw hyves, Bella.
    Respect!

    Liefs, Katinka

    Like