En zo vonden we onszelf terug op de uitvaart/begrafenis van Captain Brian van No Surrender. Iedereen was uitgenodigd dus ook wij sloten aan. Vrijdag hebben we namens de redactie van Dutchbikers een bloemstuk gebracht en Zaterdag waren we vroeg in Almere.
We zijn dadutchbikers1ar uiterst vriendelijk ontvangen en voelden ons meer een deel van de groep dan een gast. We kregen onze plek toegewezen in de stoet en wachtten op de dingen die komen zouden.  Wat opviel, en we zijn wel wat gewend, was de vriendschappelijke manier waarop de No Surrender mensen met elkaar en met de gasten omgaan. Niets is teveel, ieder helpt elkaar en steeds staan mensen klaar om waar nodig in te vallen of te assisteren.

Toen de stoet zich in beweging zette werd pas duidelijk hoeveel mensen er waren. We zagen leden van Satudarah, Mongols, HD clubs, NBS en enige gezichten van leden van andere clubs die zonder colours gekomen waren. We telden zo’n 200 motoren. Tel daarbij de mensen die met de auto dutchbikers3gekomen waren en je hebt al snel rond 600 mensen op de uitvaart van Captain Brian.  Indrukwekkend, zoals op zulke momenten de broederschap in de clubs getoond wordt.

Uiterst storend was de pers. “Uitvaart Captain Brian rustig verlopen” en dat soort ongein. Subtiel suggereren dat het toch gevaarlijke lui zijn, die honderden mensen die de laatste eer kwamen bewijzen aan hun broeder.

Uiterst complimenteus waren de mensen uit de kruidenwijk in Almere. Applaudisserende mensen, commentaren als “mooi dat ze hun broeder zo begeleiden” en “prachtig om die broederschap zo te zien” en meer van dit soort lovende zinnen.

Wat een belevenis is zoiets. Een rouwstoet van honderden No Surrender MC  motorrijders, zij aan zijdutchbikers4. Daarachter een lange colonne gasten, supporters en auto’s. Op de begraafplaats slechts serene rust, gezamenlijke rouw en broederschap. Speciaal op zulke momenten wordt je je er extra van bewust dat je biker bent. En dat de liefde voor een open weg, vrijheid en rijden wanneer je wilt, je verbindt met die andere 720 000 motorrijders in Nederland. Of je nu bij Satudarah, Mongols, No Surrender, Hells Angels of welke club ook rijdt, het onderling respect is juist bij zulke gebeurtenissen duidelijk te zien.

De politie begeleidde de stoet geruisloos door het verkeer, ze gingen respectvol om met de stoet. Waarvan akte.

We wensen No Surrender MC en de familie wijsheid, kracht en het geduld dat nodig is om dit verlies te verwerken.

Robert Hageman
dutchbikers.nl

Advertenties
reacties
  1. Herrie Betlem schreef:

    Ondanks dat ik lid ben van een ‘gewoon’ merken / type club (Shadow mc) vind ik dat onder motorrijders zo waardig gaat. Ook bij het afscheid van eigen leden is die waardigheid, broederschap nadrukkelijk aanwezig.
    Juist in deze gevallen zijn motorrijders ongeacht club of andere verbanden, motorrijders.
    Mijn welgemeend respect, voor elkaar.

    Liked by 1 persoon

  2. Treasurer,Sempre Omerta, Brotherhood No Surrender schreef:

    Top !!!!

    Like