Archief voor de ‘Roads to be’ Categorie

Dusss… Je bent een vrouw. Je hele leven getrouwd. Kinderen gehad, carrière gehad. Mooi leven geleid. Nooit een bekeuring zelfs maar opgelopen. Sociaal betrokken bij je omgeving geweest, leuke vrienden en collega’s. Een model leven. Dan overlijd je man onverwacht. Hij krijgt een ongeluk en komt niet meer thuis. Na een stevige rouwperiode pak je jezelf weer op, zoals je je hele leven al gedaan hebt. Daar zit je dan. Je zoons volwassen, “de deur uit”. En je wilt niet wegdrogen achter de vitrage. Je oudste zoon rijdt naar zijn werk op de motor. Hij woont en werkt in dezelfde stad en op de motor gaat het sneller en makkelijker. Op een dag vraagt hij of je mee wilt naar het ziekenhuis, je kleinkind gaat geboren worden. Maar zijn auto is kapot dus je moet op de motor. 59 jaar en nooit op een motor gezeten. Maar, de geboorte wil je niet missen, je zoon heeft een helm meegenomen en je stapt achterop. Stevig houd je je zoon vast, die rustig en zeker door het verkeer naar het ziekenhuis rijdt. Die nacht word je kleindochter geboren. Een prachtmeisje, 8700 gram. Estrella hebben ze haar genoemd. Vroeg in de ochtend brengt je zoon je naar huis, achterop de motor. De nacht voelt anders aan. Na die ziekenhuis lucht voel je frisse lucht in je gezicht waaien. Je kunt de sterren zien. Dat is lang geleden dat je op deze tijd buiten was. En nog wel achterop de motor.

Na een half uurtje kom je thuis, neemt afscheid van je zoon en je pakt een stoel in de woonkamer. Die geboorte, dat was me wat zeg. En daarna die sterren. Je was zo één met de wereld voor een kort moment. Zouden ze er nog zijn, die sterren. Vanaf je veilige balkon kijk je omhoog naar een hemel vol met sterren. Je pakt je stoel en tot de zon opkomt blijf je genieten van de ochtendwind en de geluiden van een stad die wakker wordt. Zo’n motor… dan kom je nog eens ergens. Maar, eerst naar bed. De hele nacht wakker, een kleindochter… eerst uitrusten.

’s-Middags word je wakker van de telefoon. Je zoon aan de lijn. Alles is prima thuis en met de kleine gaat het geweldig. Haast automatisch loop je naar de keuken, zet de senseo aan, pakt een kopje uit de kast en drukt op de koffie knop. Snorrend loopt je kopje vol met koffie. Je loopt naar de deur, waar de krant op de mat ligt. Je zet je koffie op de keukentafel en slaat de krant open. Al lezend denk je nog eens terug aan de avond ervoor. Dat kleine leven, die rit op de motor, het was bijzonder. Zo’n motor zou best handig zijn. Bikers. Mensen met kinderen.Je bent dan niet meer afhankelijk en je kunt rijden en stoppen wanneer je wilt. Onder de rubriek Motorrijlessen vind je een rijschool in je buurt. Je belt, maakt een afspraak en twee dagen later zit je alleen op een motor voor je eerste motorrijles. Je geniet van elk uur, na een paar maanden doe je examen. Je slaagt. Een paar straten verderop zit een motorwinkel waar je je eerste motor koopt. 59 jaar ben je. En daar ga je.

In de winkel nog een goede helm en een mooie stevige motorjas gekocht en laarzen en een broek met reflecterende strepen. Dan ben je beter zichtbaar. Je eerste motorrit alleen is onvergetelijk. Dat gevoel van vrijheid, die motor zelf, de wind in je gezicht. De motor word je vervoermiddel. Je zoon is trots op je. Zijn moeder haalt nog even haar rijbewijs op haar 59e. Soms ga je samen met hem rijden, soms alleen. Gewoon zomaar. Rijden. Voor het plezier van het rijden. Omdat het kan. Onderweg heb je meer motorrijders ontmoet. Allemaal aardige mensen. Een stel was lid van een motorclub bij je in de stad. Een gezellige tourclub. Ze vroegen of je eens wilde komen kijken. Ze reden vaak in groepjes in het weekend. Even er tussenuit, even weg uit de sleur. Uitwaaien. Je gaat eens kijken en je ontmoet een heleboel aardige mensen die net als jij, motor rijden. Je wordt lid. Van een motor tourclub. Nu ben je ineens geen vrouw meer!

Je bent een bikerbitch. Je bent lid van een criminele organisatie volgens de minister. Die stelt dat alle motorclubs crimineel zijn. En jij als lid, bent dat dus ook. Je zit op een motor, draagt voor je bescherming een leren jas en broek en dus… zal Mc Donald je niet meer bedienen als je aan de drive-tru staat op je motor. Zullen moeders kun kinderen opzij trekken als jij eraan komt. Automobilisten zullen je zien als een gevaar, als een risico. Als je met je club gaat tanken gaan direct alle beveiligingcamera’s je richting uit. Vanzelfsprekend, aldus de minister en zijn onderdanen, handel je in drugs, wapens en andere illegale zaken. Je hebt kans, omdat je motorrijder bent, dat je doorgelicht word. Als je met je vrienden en vriendinnen op een terrasje gaat zitten zul je zien dat het om je heen erg snel leeg word. Je bent een gevaar voor de samenleving. Omdat er 60 onderzoeken lopen naar mensen die ook motor rijden dit jaar. Van de 600 000 die net als jij ook motor rijden. Als iemand lid is van het KWF of van WNF, VVD, PVV, ANWB, ABP enz.. zal als iemand de fout ingaat door de media nooit zijn lidmaatschap van zo’n organisatie genoemd worden. Maar jij bent doordat je op een motor rijdt bij voorbaat al verdacht. En nu je nog lid van een club bent geworden…..

Zo zit het in deze tijd in elkaar. Motorevenementen die jarenlang geweldige feesten waren worden afgelast of krijgen helemaal geen vergunning omdat het motorevenementen zijn. Maar de golf/audi/bmw club kan gerust 4 treffens per jaar opzetten op vliegveld Valkenburg. Dat zijn automobilisten, die zijn oke. Dansfeesten met tienduizenden bezoekers die drugs gebruiken tot ze er letterlijk bij omvallen zijn geen gevaarlijke evenementen. Feesten waarop kinderen zich letterlijk in coma zuipen, moet kunnen. Maar zit je met je kont op een motor…. Je bent een levensgevaarlijk persoon. Door die motor.
Deze vrouw bestaat echt.

Het verhaal is gemaakt omdat met motorrijders gebeurt wat er met vele groepen gebeurde. Bikerapartheid is een feit. Onze voorgangers? Werden gediscrimineerd om wat ze geloofden (joden), wat ze aten (vegetariërs), hoe ze zich kleedden(hippies, langharig werkschuw tuig werden ze genoemd), wat hun seksuele geaardheid was (homo’s) of hoe ze wilden wonen (zigeuners, reizigers). En Moslims, gewone mensen met een religie. Honderden miljoenen mensen. Beoordeeld en veroordeeld door de daden van enkelingen. Zo weet ik er nog wel een stuk of wat. Nu de motorrijders dus. Omdat ze op een motor rijden zijn ze direct verdacht. Idioten regeren dit land. Mark Rutte, onze premier zei gerust dat als je op hem stemt, je in 2014 1000 euro van hem zou krijgen. Als je werkt tenminste. Discriminatie van zieken, ouderen en werkelozen en een partij gebakken stink lucht uit die man zijn mond. Als je niks doet word je niet gehoord. En er is 1 ding dat motoren goed kunnen. Lawaai maken. We moeten ons laten horen. Maar wij zijn geen organisatoren. Wij kunnen aardig schrijven. Maar er zijn toch ergens wel mensen te vinden die een massaal protest tegen de discriminatie van motorrijders kunnen organiseren? Mocht je het eens zijn met het voorgaande, “like”deze blog dan en twitter erover of plaats hem door op Facebook of google+. De knoppen staan hieronder. Aanklikken en wie weet verspreid dit verhaal zich en motiveert het de juiste mensen om iets te ondernemen. Dan blijven wij het opnemen voor de Dutchbikers!
(Oh en met Estrella gaat het prima, ze is pas twee geworden!)

Robert Hageman.
P.S.
We kunnen vragen blijven stellen. We kunnen verongelijkt blijven over alle shit die over clubs geschreven wordt. We kunnen oeverloos boos blijven over de onterechtheid waarmee MC’s worden afgeserveerd als criminele bendes. De media en de mediageile trekpoppetjes van het O.M. blijven elkaars rug krabben. Motorclubs zijn in een positie gemanoeuvreerd dat wanneer ze protesteren, ze gelijk een cordon staatsbetaalde opgefokte gewapende vechtjassen op zich afgestuurd krijgen. Een stevig protest zou het O.M. en uiteraard de media geweldig uitkomen. Het word dan uitgelegd als :”zie je wel, we hebben het altijd gezegd, ze stellen zich buiten de wet. Outlaws dus. En gevaarlijk!” Er is geen journalistiek meer. Er zijn ruggegraatloze ‘kopieer en plak’ mannetjes die klakkeloos kopiëren en snel overnemen wat geschreven is door collega’s. Hoeven ze zelf niet te denken, voor zover een journalist nog kàn denken. Sufgestompt als ze zijn door deadlines en de druk om spektakel te publiceren. Want dat verkoopt beter dan onschuld.

Advertenties

Weet je, dit was ooit een geweldig land. Vol enthousiasme, ondernemerslust, plezier, moraal. Ik begrijp niet wat er verkeerd gegaan is.

Iedereen is doodsbang voor bikers gemaakt. Dat is te merken. Bikers kunnen niet eens meer op een terras zitten of gewoon rondlopen in de binnenstad. Ze denken gelijk dat we ze gaan afpersen of beroven of zo. Ze zijn doodsbang gemaakt voor bikers.

Maar als je erover nadenkt, zijn ze niet eens zo bang voor ons. Ze zijn bang voor wat bikers vertegenwoordigen voor ze. Bikers zijn niet alleen mensen die met een clubvest aan, rijdend op een motor door het leven gaan. Als ze naar bikers kijken, zien ze vrijheid. En vrijheid, daar is niks mis mee denk jij? Daar gaat het toch om? Vrij zijn?

Kijk, daar gaat het inderdaad om. Vrijheid. Maar over vrijheid praten of zelf vrijheid zijn, dat zijn twee verschillende zaken. Wat ik bedoel is dat het bijna onmogelijk is om vrij te zijn als er voor je ziel, je leven en je bestaan betaald is door de maatschappij.

Maar pas op. Vertel nooit iemand dat hij niet vrij is, dat hij geen vrijheid heeft. Want dan gaan ze zich ineens heel druk om je maken. Ze gaan schieten en propaganda tegen je maken en je rechten wegnemen om zo te bewijzen dat zij wèl vrij zijn. Natuurlijk, ze gaan met je praten en weer met je praten. Over persoonlijke vrijheid. Maar als ze een vrij persoon zien, worden ze doodsbang. En die doodsangst beste vriend, laat ze niet weg rennen.

Die aangekweekte, door propaganda ontwikkelde angst maakt ze gevaarlijk.

Levensgevaarlijk….

Je kunt hopen dat er verandering komt. Maar hopen heeft nog nooit iets tot stand gebracht. Hopen is thuis gaan zitten wachten, hopend dat ze aan jouw deur voorbijgaan. Dat een ander regelt en doet wat jij nodig hebt. Hopen is je kop op het hakblok leggen en hopen dat de beul niet met zijn bijl of zwaard zal slaan. Doen. Doen verandert zaken. Doen is actie.

 

Hou de glimmende kant boven!!
Robert Hageman.

Rangen binnen een MC. Eerst, weet dat motorclubs (MC’s) uit meerdere afdelingen (chapters) bestaan. Deze chapters zijn verspreid over verschillende steden en over verschillende landen. Het eerste chapter, opgericht door een MC wordt ook wel het ‘mother chapter’ genoemd.

Hoewel niet elke motorclub precies hetzelfde is opgebouwd, is er toch een algemene hiërarchie terug te vinden. Hieronder vind je de meest voorkomende rangen binnen een chapter, met daarbij een kleine uitleg. Dit is algemene informatie. Geen wetgeving. Uiteraard is ieder vrij een club te leiden zoals hij wil.

Kader
Dit is de hoogste instantie binnen een MC chapter. Het kader wordt geleid door de President van het chapter en aangevuld met de Vice President, Sergeant-at-Arms, Secretary, Treasurer, Road Captain. (In die volgorde) Binnen het kader worden de belangrijkste zaken die voor het MC chapter belangrijk zijn besproken. En wordt er vervolgens over het voorstel/de beslissing gestemd. Er is minimaal een 2/3 meerderheid nodig voor een voorstel of beslissing wordt goedgekeurd. Zaken die het chapter, haar houding ten opzichte van de andere chapters en clubs en de buitenwereld betreffen worden in het kader binnen gebracht via de secretaris.

President
Zoals hierboven reeds vermeld is de president de voorzitter/leider van het kader van een chapter. Naast het voorzitterschap binnen het kader, gaat de President ook over alle relaties tussen de chapters onderling, relaties met andere clubs en buitenstaanders. De President is niet degene die solitair alle beslissingen neemt. Het dagelijks bestuur is zijn verantwoordelijkheid. Bij chapter vergaderingen heeft de president twee stemmen.

Vice President
Zoals de naam al doet vermoeden, is de vice president de tweede in lijn binnen de organisatie van een motorclub. Hij is de tussenpersoon tussen de president enerzijds en de leden en prospects van de club anderzijds. Alle vragen en/of opmerkingen die de club betreffen en die niet specifiek betrekking hebben op de taken van de andere officieren moeten aan hem worden meegedeeld. Hij is verantwoordelijk voor het onderhoud van het pand en de bar indeling en beheer. In afwezigheid van de president, zal de vice president alle verantwoordelijkheden en taken van deze persoon op zich nemen.

Sergeant at Arms
De sergeant-at-arms binnen een motorclub is de persoon die ervoor zorgt dat de regels bepaald door het kader op een vlotte manier gekend zijn en worden nageleefd. Hij zorgt voor orde en discipline binnen de organisatie. Daarnaast is ook de bescherming en veiligheid van de leden en prospects van de club zijn verantwoordelijkheid. Wanneer hij op de hoogte wordt gesteld van onregelmatigheden binnen of naar de club en haar leden toe, dan is het zijn taak om dit onmiddellijk aan het kader te melden. Als een lid van de motorclub zijn patches om welke reden dan ook moet afstaan, dan is het de sergeant-at-arms die deze in bewaring neemt.

Secretary
De secretaris van een chapter van een motorclub is onder meer verantwoordelijk voor het maken en bijhouden van de algemene administratie van de club. Daarnaast het ontwikkelen, aanpassen en controleren van de specifieke wetten/regels die binnen de club van toepassing zijn. En zoals het een secretaris beaamt, notulen maken tijdens vergaderingen van het Kader. Hij heeft ook de verantwoordelijkheid om leden op de hoogte te stellen van geplande vergaderingen en eventuele stemmingen. De secretaris ontvangt ideeën en andere zaken die de club betreffen van de leden en eventuele andere partijen en agendeert deze voor de kadermeetings

Treasurer
De treasurer (penningmeester) is de persoon die zich bezig houdt met de financiën van de club. Het nauwkeurig bijhouden van alle inkomsten en uitgaven van de club is zijn voornaamste taak. De treasurer is persoonlijk verantwoordelijk voor een juiste administratie. Op regelmatige basis is de treasurer verplicht de financiële status van de club toe te lichten tijdens een vergadering, zodat alle leden hiervan op de hoogte zijn. Tijdens de jaarvergadering van het kader moet de Treasurer een handgeschreven jaarverslag kunnen overleggen.

Road Captain
Deze persoon is onder meer verantwoordelijk voor het plannen en organiseren van motortochten voor de club. Tijdens deze tochten zal de road captain fungeren als een officier van de club, en zal hij enkel verantwoordelijkheid moeten afleggen aan de president en vice president van de chapter. Als geen van hen aanwezig is bij een rit, dan zal hij het chapter leiden. In andere gevallen rijdt hij links voor het chapter/de groep, naast de president of vice president. De road captain werkt soms samen met de secretaris van de club bij het plannen van de tochten.

Full Patch Member
Na een periode die zes maanden tot zelfs een jaar of meer kan duren, kan een prospect die zich voldoende heeft bewezen en zich loyaal en bereidwillig heeft opgesteld tegenover de club en ook de regels respectvol heeft opgevolgd, tot een volwaardig lid (Full Member) worden benoemd. Dit gebeurt door een stemming waarbij alle ‘patchmembers’ aanwezig zijn. Wanneer een prospect bij de stemming met een 2/3 meerderheid geschikt wordt bevonden, dan heeft hij eindelijk het recht om na zijn ‘ontgroening’ de patch van de motorclub op de achterkant van zijn ‘cut’ (leren jack) te bevestigen.

Als full patch member is het ook toegelaten (lees: verplicht) om de periodieke clubmeetings bij te wonen. Hierin worden verschillende belangrijke zaken die voor de club van belang zijn besproken en als het nodig is wordt hier ook een stemming over gehouden.

Prospect
De prospect of aspirant is de laagste rang binnen een motorclub. Tot deze rang behoren personen die hebben besloten lid te willen worden, maar eerst nog een soort van proeffase moeten doorlopen, waarin hun loyaliteit alsook hun bereidwilligheid om alles voor de club over te hebben onder de loep worden genomen. Voor de prospect is het eenvoudig. Hij dient zijn mond gesloten te houden en wat er in de club gebeurt nooit met anderen daarbuiten te bespreken. Daarnaast moet hij ervoor zorgen dat hij 24/7 klaar staat om een broeder in nood bij te staan wanneer deze contact met hem opneemt. De prospectfase wordt tevens ook gekenmerkt door de verschillende tests die moeten worden ondergaan, Dit wordt gedaan om het karakter te testen.

Wanneer een prospect door een volwaardig lid werd voorgedragen en hij aldus met een 2/3 meerderheid van de stemmen wordt toegelaten zal het lid dat hem heeft voorgedragen veelal zijn ‘sponsor’ worden. Dit houdt min of meer in dat hij de verantwoordelijke over, en het aanspreekpunt van de prospect in kwestie wordt.

Hangaround
De hangaround is de eerste fase in het toetredingsproces van een motorclub. De persoon in kwestie heeft nog geen blijk gegeven van echt te willen toetreden en hangt rond in het clubhuis om bekend te raken met de leden ervan. Het staat hem vrij om al dan niet het proces verder te zetten en een prospect te worden. De periode van hangaround kan tot zes maanden duren, maar bedraagt slechts één maand wanneer de persoon in kwestie door een lid van de club tot prospect is voorgedragen. Een hangaround begint als hangaround 2 en kan hangaround 1 worden als hij duidelijk heeft laten zien dat hij hart voor de club heeft.

Tip: “Vliegende insecten smaken het beste in het donker”
Robert Hageman.

TOOST foodtrucks. Saai en slecht eten.

Noordwijk foodtrucks-Oesterbar

De mensen achter de oesters

Zo komen we nogal eens ergens. Want rijden doen we juist op deze mooie zonnige dagen. Wij komen nog wel eens op plekken die we je aanraden. Of juist afraden. Vandaag: Hemelvaartsdag. In Den Haag een foodtruck festival. Foodtrut kon je beter zeggen. Het festival heette: “TOOST”. Wat een saaie en levenloze duffe verzameling foodtrucks stonden daar zeg. Het was op een plein bij de Theresiastraat. Saai gedoe, flauwe muziek en niks bijzonders te eten. Patat, met een ander sausje. Hamburgers van Waygu rund. (Hamburger blijft een hamburger) Ballen gehakt in een aparte verpakking. (Bal gehakt blijft een bal gehakt) Een sateetje, ijsje, allemaal zooi die je gewoon zelf kunt maken of in de winkel kunt kopen. Leuk trendy, die foodtrucks. Maar bijna altijd kom je terecht op saaie plekken waar niks bijzonders verkocht wordt. En dat verwachten wij wel op een foodtruck festival. Voedsel dat je thuis niet zo snel zult maken, gecombineerd met een drankje dat bijzonder is, en een sfeer die relaxed en onvergetelijk is. We zijn een uurtje gebleven en daarna gevlucht. We kwamen zonder reden terecht in Noordwijk. En kijk…. Onder de vuurtoren daar alweer een foodtruck festival. Dat effe anders was ingericht. Je kunt er vandaag (26 mei morgen en overmorgen (tot 28 mei dus) nog terecht. Wat ons betreft een aanrader. Hier wel een lekkere sfeer en bijzonder eten. Food-Soul heet het. Na een rondje gelopen te hebben kochten we muntjes en zochten een terrasje. We zagen een oester barretje met aparte soorten oesters en zalm. En oesters, da’s nou iets wat je niet elke dag eet. Er was zelfs speciaal “oester bier”. Een aanrader. Pittig smaakvol biertje dat uitstekend combineerde met de oesters. Die onverwacht lekker waren trouwens.  Ook hier weer de onvermijdelijke Waygu burgers en patatjes met bijzondere saus. Maar ook aparte Nacho’s, bijzondere hapjes, een soep-bus met hele bijzondere soepen, leuke muziek en een beetje die relaxte 70’er jaren sfeer.

Herkenbaar! Zeker doen!

Voor ons oesters dus. Vers, gekoeld en begeleid door een lekker oester biertje. We hebben genoten, werkelijk. Vriendelijke mensen, verwennerij en een zonnige plek met uitstekende muziek op de achtergrond. Mocht je je doel voor dit weekend (27 en 28 Mei 2017) nog niet hebben, wij adviseren je om naar Noordwijk te gaan. Onder de vuurtoren op het Food-Soul festival laat je je lekker culinair en betaalbaar verwennen. Breng zeker een bezoekje aan de oester bar. En lust je geen oesters, neem dan de zalm. We horen graag van je wat jij er van vond. Wij denken dat we er dit weekend weer zullen zijn.

Als het er lekker uitziet… eet het !

Smakelijk!
Robert Hageman.

WE LATEN DE BEELDEN VOOR ZICH SPREKEN. BIKERFEEST EN EEN VOETBALFEEST. BIKERFEESTEN WORDEN VERBODEN, IN VOETBAL WORDT TER BEVEILIGING 8 MILJOEN GERESERVEERD VOOR INZET POLITIE, SCHADE AAN OMGEVING, WINKELS, KROEGEN, MENSEN EN WAT JE MAAR KUNT SLOPEN IN EEN STAD.

BIKERFEEST

VOETBALFEEST

 

We zijn er zo verschrikkelijk klaar mee. Met die naar vuile oksels stinkende raamstaarders. Die kleffe krioelende reetkevers die met verzonnen smoezen ons plezier vergallen, onze feesten slopen en afzeggen. De stropdas dragende jankende meute die motorkleding verbied. Omdat ze niet de vrijheid kennen zoals wij die kennen. We hebben het helemaal gehad met die jaloerse ratten die onschuldige feesten verzieken. De zwaarbewapende ‘ventjes’. Net uit school. Die met genoegen motorrijders treiteren en dan bijdehand lullen dat ze je moeten controleren omdat je motorrijder bent. Allemaal klote smoezen en drog redenen. Makkelijk, vanachter je buro orders uitdelen. Maar, beste burgemeesters, ga eens op bezoek bij een motorclub of -treffen. En ga eens op bezoek bij een ‘afterparty’ in de stad na een risico wedstrijd. En kies dan uit eigen ervaring wat je zou moeten verbieden. Boven maar twee voorbeelden. Maar we vonden er letterlijk honderden.

Wat vind jij? (En je hoeft je niet in te houden)

Hoe ver je gaat heeft niets met afstand te maken!

Robert Hageman.

En dat is nogal wat voor een motorclub, onzichtbaar zijn. Door het sluiten van clubhuizen en het weren van clubkleding op bepaalde plaatsen, worden de motorclubs onzichtbaar. Dat begon al met het sluiten van het clubhuis van de Hells Angels in Amsterdam. Het clubhuis ging plat en de leden? Die losten vanzelf in de lucht op dachten de brave ambtenaren. Zie je ze niet dan zijn ze er niet. En zo begon de Grote Sluiting. Overal in het land werden clubhuizen gesloten van motorclubs. Er verschenen in de media artikelen over club oorlogen die eraan zouden komen. Om het sluiten te rechtvaardigen werden de meest fantastische leugens over motorclubs en hun leden verzonnen. De media, sensatiegeil als ze zijn, deden om het hardst mee. Kranten, bladen, TV programma’s en internet sites werden gebruikt om aan de Nederlanders te verkopen dat motorrijders allemaal misdadigers waren en dat ze weg moesten. Er werd een propaganda machine gestart die rechtstreeks uit de oude Sovjet Unie gekomen leek te zijn. Als ergens motorrijders negatief in het nieuws kwamen, hetzij door een ongeval, een arrestatie, inval of wat dan ook, werd het gelijk breed uitgemeten. Clubs werden uiterst discriminerend “bendes” genoemd. Er werd zelfs de uiterst discriminerende Amerikaanse Outlaw Motor Gang afkorting (OMG) opgenomen als het over motorrijders ging. Om zo elke keer aan te kunnen geven dat het over “outlaws” ging. (motorrijdende mensen die zich, aldus de propagandisten, niet aan de wet hielden) En dat die heel gevaarlijk waren. Ja, intimiderend gedrag vertoonden ze. Doordat ze een leren vestje droegen met een clublogo er op. Werkelijk van alles werd verzonnen om te demoniseren. Nu weer een NRC huurling. Die krijgt van deze over het algemeen integere krant een hele pagina om motorclubs en No Surrender in het bijzonder, af te zeiken. Apart is dat in de live TV uitzending van Goedemorgen Nederland op 5 April deze door de staat betaalde propagandist zegt dat ze van gemeentes hebben gehoord dat motorclubs op bijvoorbeeld een industrie terrein een ruimte huren om te sleutelen maar dat dit de dekmantel is voor een clubhuis. En dat juist dat deel in de online versie bij uitzending gemist is weg geknipt.

Het is misschien wonderbaarlijk voor een door propaganda beïnvloede buitenstaander. Maar leden van motorclubs zijn gewone mensen. Met een familie, een baan, ze betalen ziektekosten verzekering en belasting.  Ze gaan op vakantie en doen wat alle mensen doen. Ze zitten niet alleen maar te zuipen en drugs te dealen of te gebruiken. De overgrote meerderheid wil niets anders dan gewoon een stukkie rijden, ergens een bakkie doen, praten over motoren en reisverhalen uitwisselen. En uiteraard, als er iets aan een motor stuk is, “sleutelen”. Om te repareren wat kapot is. De leden willen samen aan motoren werken, eindeloos praten over motoren, cc’s, ritten, vriendschappen, vakanties, motorfeesten, muziek, eten, drinken enzovoort. Motorclubs blijven gewoon bestaan. Overal waar motorrijders bij elkaar komen ontstaan vriendschappen. Of dat nu langs de weg is om te tanken of op dealerdagen, open huis, liefdadigheids evenementen, ritten voor kinderen, zieken of gewoon voor het plezier van het rijden, ze zullen altijd elkaar opzoeken. Wat die mensen bindt is de geest van vrijheid die ze in zich dragen. Het gevoel van wind langs je kop, een open weg, het geluid van je motor, het gevoel van “rijden”. Puur om het rijden zelf. Dat kun je als papiervervuiler bij een krant niet begrijpen. Als automobilist zul je het niet begrijpen. Als niet-rijder zul je nooit ervaren wat het is om de vrijheid letterlijk te voelen, in te ademen, te horen en te zien.  En als zuurpruim wil je helemaal niks van motorrijders weten. Dan lees je liever wat anderen over motorrijders schrijven of op TV zeggen. Dan hoef je je stoel niet uit en kun je het vormen van een eigen mening overslaan. En simpel de mening van een schrijver of spreker overnemen.

Ze worden onzichtbaar dus. Ze zijn er nog wel maar omdat ze nergens meer clubhuizen mogen hebben, zie je ze niet. Domme zet geweest he? Clubhuizen dicht, feesten afzeggen, vestjes uit. En toch gaan ze gewoon door. Vrijheid kun je niet wegjagen.

En oh ja. Effe voor die zuurzeiker van het NRC. 30% van de leiding van een club waren gearresteerd. Nu hebben 30 man de leiding bij die club. Dus 10 zijn gearresteerd. Op verdenking van…. iets. Club heeft ruim 400 leden in Nederland.
Ter vergelijking, voetbal supporters. Kosten de maatschappij jaarlijks 30 miljoen euro. Besteed aan  manuren van de politie, schade. Het bezoek van Feijenoord supporters aan Rome alleen kostte 3 miljoen euro. 32 gemeentes met een betaald voetbal club hebben de afgelopen 10 jaar 240 miljoen gereserveerd en uitgegeven aan hun clubs. Een supportershome is gesloten vandaag (7-4-2017) door een grote politie actie.

Motorrijders met een vest aan zouden ‘intimiderend’’ overkomen. Maar een groep schreeuwende, slopende, vechtende, plunderende, rammende voetbalsupporters zijn we de volgende dag alweer vergeten.
Zeg je dat je lid bent van een MC, kun je een baan vergeten. Maar ben je voor Ajax, Feijenoord, ADO of elke andere club, dan is er niets aan de hand.

Laat motorrijders lekker een clubhuis hebben. Laat ze hun vest dragen. Ze zullen nooit stoppen met motorrijden. En clubs zullen er altijd zijn. Geef ze lekker de ruimte, maak goede heldere duidelijke afspraken en laat ze genieten van hun levenswijze. Het zijn niet de rijders die crimineel zijn maar de witte boorden die proberen hun eigen falen te verstoppen.

 Ride!

Robert Hageman