Post Tagged ‘bad standing’

Weet jij het nog? Anders verfris ik je geheugen even.

In Januari 2017 doet de politie een inval in het clubhuis van No Surrender in Emmen. Justitie heeft wat er daar binnen gebeurde een tijdlang afgeluisterd. Ze beweren dat er vaak “hak- en snuifgeluiden”  te horen waren geweest en dat dit het bewijs was dat er grootscheeps in drugs gehandeld werd. De “hak- en snuifgeluiden” waren “bewijs” . Nu hebben wij over zulk maf en uiterst mager bewijs een mening. Het is lastig te definiëren, of geluiden gemaakt worden door drugs gebruik. Diezelfde “Hak en snuif geluiden kunnen afkomstig zijn van het hakken van uitjes en de snuif geluiden van de tranen die bij het snijden van uitjes horen. Misschien aten ze vaak haring of sneden ze uitjes voor de BBQ.  Hamburgertje? Kortom het opgevoerde bewijs was erg mager maar werd gebruikt als excuus om binnen een paar dagen na het naar buiten brengen van de “Hak- en snuif”  geluiden, het complete clubhuis met de grond gelijk te maken. (N.B. Vlak na de inval zijn er drugs honden in dat clubhuis binnen geweest. Er werden geen drugs of sporen van drugs gevonden door die drugshonden. Maar dat terzijde.)

Hak- en snuifgeluiden?

Oké, waarom deze hak en snuif reminder? Wat gebeurt en met drugs gebruikende of –handelende politie agenten? Wazeggu? Agenten?  Ja, die zijn er. In steeds groter wordende aantallen gebruiken en verhandelen agenten  drugs. Lees hier maar eens . Of hier. ,
En hier.(film). En van gisteren…. Hier.
Oh ja, 450000 euro drugs gejat vanuit het politiebureau? Hier kijken

De lijst van criminele agenten is eindeloos. Maar de organisatie zelf wordt niet aangepakt. De criminele agenten worden gestraft, ontslagen en moeten terugbetalen wat ze eventueel gestolen hebben. Ze krijgen geen getuigschrift en nooit meer een V.O.G. Toch, als bijvoorbeeld 8 agenten samenwerken om drugs te scoren of voor een half miljoen drugs te jatten, is er helder en duidelijk sprake van bende vorming binnen de politie.
Maar als een lid van een (motor) club iets steelt of iets tegen de (eenvoudige) regels doet en terug moet geven/betalen wat hij gejat heeft en daarna uit de club gezet wordt, noemt justitie dat “een verdienmodel.”  Als hij dan zijn vest en ander zaken met clublogo erop moet inleveren, zodat hij nooit meer als clublid gezien zal worden, is het afpersing! Maar ook een ontslagen agent moet zijn uniform, kleding, wapens en andere zaken inleveren als hij ontslagen wordt.

Bad Standing dus. Voor een ontslagen agent of ambtenaar. Of voor een motor rijdende militair die in zijn vrije tijd op een feestje wel eens praat met leden van motorclubs die ook wel eens op een feestje komen. En uiteraard Bad Standing voor stelende liegende drugs handelende politie agenten. Of voor een brandweer man die zijn eigen brandjes aanstak.  Bad standing is, vrij vertaald, niets anders dan een slechte reputatie. En die slechte reputatie krijg je als je je bezig houdt met criminele en duistere zaken. Of als je altijd liegt, manipuleert, bedriegt en dergelijke.

Alleen politici, rechters, kerk leiders en managers. Die ontsnappen aan Bad Standing via hun ‘good old boys’ netwerk. Vrij vertaald ‘vriendjes politiek’. Die groep mensen kan onbeperkt stelen, kinderen verkrachten, moorden, plunderen, liegen, oplichten en stelen.  Ze zeggen eenvoudig  “sorry” en worden geruisloos overgeplaatst naar een andere baan. Uiteraard met behoud van inkomen en de toegang tot meer ongestrafte criminaliteit.

Maar wordt geen lid van een motorclub. Dan ben je bij voorbaat al verdacht. Je krijgt (dankzij ex minister Opstelten en zijn kale ‘good old boy’ Fred Teeven) zodra je op een motor stapt het stempel wetteloos (outlaw), crimineel, afperser, wapen-of drugs handelaar en/of mensenhandelaar opgeplakt. Zonder enig andere reden dan dat je een vestje met daarop het logo van je (motor) club draagt.  Draag je bovendien een zogenaamde ‘1%’ patch, dan ben je helemaal de lul. Dat is volgens de politici ‘bewijs’ dat de drager zich geen reet van de wet aantrekt en alles doet zonder enig respect voor de wet en –regels. Nederland 2019 wordt gegijzeld door kleffe raamstaarders, plunderende politici, overgeile kerkleiders, gefrustreerde ambtenaren en links- en rechtsdraaiende reetkevers. We worden geleefd door zielloze lege mensen die alleen kunnen bestaan als ze andere mensen kunnen slopen en breken. Ik hoop oprecht dat we deze crisis te boven komen.

Robert Hageman

Advertenties

Bijna alle motorclubs gebruiken deze letter, de F. Het is de belangrijkste letter in de (motor)wereld. F. Word door leden van elke club gebruikt om aan te geven dat ze altijd (Forever)clublid zullen blijven. AFFA, NSFFNS, BFFB, RDFFRD, OFFO, GFFG, DFFD.( Zoek de club erbij.) En ga zo maar door. Altijd die F, forever. Voor altijd. Veel clubleden naaien zelfs een patch met die belofte op hun vest. Forever. Niks mis mee zou je zeggen. Maar die “F” heeft zijn kracht verloren in de loop der jaren. Voor altijd word door bijna niemand meer gezien als de belofte “voor altijd”.

Wat ik bedoel?  Ik bedoel dat een belofte, Old School ook een belofte is. Als je je club forever zult steunen en dat ook op je kleding draagt, dan is forever ook voor altijd. En niet tot er een andere club in het zicht komt waarbij jij je nog stoerder kunt gedragen.  Of voor weglopers die ‘het’ uiteindelijk niet konden vinden bij hun club. Het worden clubhoppers. En dat zijn niet de mensen die in een motorclub moeten rijden.  Forever is forever. Wees een man. De waarde van je woord is wie jij bent. We zien het veel te vaak. Mannen die stoer “clubnaam forever forever clubnaam” brullen. Op hun facebook en bij hun vrienden, forever! Paar maanden later zijn ze overgestapt naar een andere club die dan weer “forever” is.  De clubtrouw is compleet naar de kloten geholpen in de afgelopen jaren. Elke straathoek groep begint een motorclub. Ze  roepen kreten waarvan ze de werkelijke waarde niet kennen en verketteren met hun onwetendheid de club eer en –trouw. Bizar is ook dat clubs mannen aannemen als lid die ergens anders kennelijk niet gewenst zijn. Of die er uitgegooid zijn om redenen die kennelijk dusdanig zwaar waren dat de club ze niet meer als lid wilde hebben. Neem je zo iemand binnen, dan weet je dat je iemand binnenhaalt die broederschap, vriendschap en eer niet hoog heeft zitten. Iemand waarbij ‘forever’ best 24 uur kan zijn.  Mensen die bij een motorclub buitengezet worden hebben bijna altijd zware problemen. En die problemen nemen ze mee naar hun volgende (forever!)  motorclub. Die dan (forever!) de problemen krijgt waardoor iemand bij zijn vorige club niet meer welkom was.

Ik probeer hiermee duidelijk te maken dat het met dat forever slecht afloopt. Er zijn (te) weinig mannen die dit serieus nemen. Maar die unieke echte mannen verdienen ons respect.  Wij denken dat de motorwereld op zijn gat ligt. Een man een man een woord een woord is in deze tijd helaas een uitspraak uit het verleden. Colours zijn via Ali Express, facebook en zelfs via marktplaats te koop. Op elke straathoek worden MC’s gestart die alleen bestaan omdat de leden er stoer willen uitzien. Colours worden gejat, openlijk verbrand of versnipperd, ieder doet maar en niemand stopt deze wildgroei. Toetsenbord ridders hebben de grootste monden vanachter hun toetsenbord. Ieder denkt te weten wat mag of niet mag. Het is een grabbelton van clubjes geworden. De eer, het respect en de trouw aan de club is grotendeels naar de kloten geholpen. De goeden daargelaten uiteraard.

Forever dus. Hoe lang duurt forever volgens jou? Het zo simpel weglopen van een belofte is verraad aan jezelf. En geen enkele groep zal verraad van binnenuit overleven.

Wat is de waarde van “Broederschap”.

Ooit was broederschap een waardevol woord. Binnen clubs alleen gebruikt als je begonnen was als hangaround of wannabe. Als je dan na een flinke tijd prospect was geworden omdat de clubleden je een waardevolle toevoeging voor hun groep vonden had je, als je de prospect patches accepteerde, al een flinke bak goodwill verdiend. Dat kon soms wel een paar jaar duren voor je prospect was. En uiteraard moest je een motor rijden. Zonder motor, alleen op de belofte dat je je motor rijbewijs wilde halen, kwam je niet eens het terrein op. Wilde je bij een MOTORclub dan kwam je rijdend op je motor het terrein op. Kwam je als gast een bakkie doen dan was vaak de eerste vraag: ”wat rij je?” Was dat geen motor, dan had je een eenzame tijd.

In deze tijden lijkt het alsof broederschap als kadootje komt bij het binnenkomen van een club. Hangarounds, wannabe’s, prospects en zelfs gasten worden aangesproken als broeder. Want je hebt een zwart jassie, een motorvest en misschien zelfs een motor. Dus roepen de onwetenden, angstig om niet voor vol te worden aangezien, gelijk broer of broeder tegen iedereen die in hun omgeving rondloopt. Op elke straathoek worden motorclubs of brotherhoods (broederschappen, vaak zonder motorrijders) opgezet. Iedere mens met een idee kan ergens patches laten maken, ze verkopen en dan is er weer zo’n motorclub. Vaak begonnen door iemand die de ballen niet had om een bestaande club binnen te lopen om daar zich aan te sluiten. Of gestart door mensen die zich respectloos beter voelden dan de bestaande clubs en daarom zelf iets begonnen dat nog harder, stoerder en strakker eruit moest zien. Maar heb je geen ballen, dan gaat je dat niet lukken. Een stoere naam verzinnen, een design patch op je rug en een Vespa voor de deur.

Er zijn zelfs mensen die kopen een paar motoren, ondanks dat ze geen rijbewijs hebben en die denken dan dat ze dankzij het bezit van een motor of motoren een kaderfunctie hebben. Vette motoren in de schuur maar er geen meter op rijden. En zeg je als old school biker er wat van dat krijg je vaak een uit het hoofd geleerd lesje uit het boekje Virtual Biking for Dummies. Dan denken ze dat ze zo’n ouwe lul wel effe zullen vertellen wat biking, broederschap en beterweten is. Omdat ze dat op internet gelezen hebben. Dat “Old School” nu New School is. Dat ieder mag dragen wat hij wil, patches mag dragen wat hij wil, een club mag beginnen als hij dat wil. En dat klopt. Dat mag allemaal. Maar als je het spel wilt spelen, hou je dan aan de regels. Verdien je colours, koop ze niet. Plak je vest niet vol met allerlei patches. Hoe meer gekochte patches, hoe vreemder je er uit ziet.

Motorclub beginnen? Zorg dat je tenminste motor rijdt. En kom je voorstellen aan de clubs in je omgeving. Zo verdien je respect, stukkie bij beetje. Broederschap wordt verdiend! Altijd. Pas als je na je wannabe/hangaround/prospect tijd je full colours krijgt vanuit je club merk je wat broederschap is. Als je je full member colours echt verdiend hebt kun je trots zijn. Je broeders vertrouwen je zo dat ze jou als broeder erbij willen hebben. Ze geloven in je en willen dat laten zien door je full member te maken.

En als laatste, wordt geen patchjumper. Wordt je uit je club gezet om wat voor reden ook, GS of BS, loop dan niet door naar de volgende club om daar weer stoer te gaan doen. Wat je bij de ene club niet kon vinden, zul je bij de volgende ook niet vinden. Vaak neemt iemand die uit zijn club is gezet een bagage en een pak ellende mee dat alleen maar zwaarder wordt.
Broederschap is zo’n beetje het kostbaarste wat er is. Fuck daar niet mee. Nooit! En kap met dat “bro” en “broeder” roepen tegen ieder die een motor rijdt en een motorjas aan heeft. Back to Old School.

Een biker leert zijn leven lang leven!
Robert Hageman

Zo zijn in de afgelopen jaren van de motorclubs alleen de rottige dingen belicht. 700000 motorrijders, 500 clubs en als er dan bij iemand uit die groep iets verkeerds gebeurt wordt dat breeduit in kranten en op TV langdurig besproken. Lekker sensationeel. Koren op de molen van de “journalist”. Dat daarvan de meeste motorrijders enorm veel last hebben interesseert niemand.

Sinds het ontstaan heeft de motorrijders gemeenschap ontelbare malen bewezen een zeer hoog ‘zelfregulerend vermogen’ te hebben. Mensen die niet in een club passen om onverschillig welke reden worden uit de club gezet. Heb je grote fouten gemaakt, zoals stelen, liegen, oplichten, afpersen, bedreigen, misdaden of buiten de club lullen over wat binnen de club gebeurt e.d. dan volgt een Bad Standing. Wat zoveel betekent dat je eruit wordt gezet maar dat dit ook tegen andere clubs wordt verteld. Dit wordt gedaan om zo de andere clubs te laten weten dat de Bad Standing is gegeven en dat die persoon dus niet zomaar zonder belangrijke reden uit zijn club is gezet. Normaal gesproken komt iemand met “BS” niet meer binnen bij andere clubs. Tegenwoordig is er helaas sprake van Patch Jumpers, mensen die bij de ene club eruit gezet zijn lopen bij een andere club te gemakkelijk weer binnen. Nemen daar hun streken en problemen mee en krijgen dan vaak opnieuw een Bad Standing.
Bij zo’n ‘oneervol ontslag’ moet je alle spullen waar het clublogo op staat aan de club terug geven. Heb je clubkleding, inleveren. Je vest, shirts, broeken, sieraden, alles waar het clublogo op staat lever je in. Eventuele club tattoos moeten worden verwijderd. Je Bad Standing is een uiting van de club en een gevolg van de schande die je over de club hebt gebracht door wat je gedaan hebt om dit oneervol ontslag te krijgen.

Verhalen over inleveren van je motor of duizenden euro’s schadevergoeding zijn uit de lucht gegrepen en op geen enkel bewijs gebaseerd. Hooguit op de verzonnen verhalen van de leugenaars die boos zijn dat ze betrapt zijn en eruit zijn gezet. Want je moet het wel heel bont maken wil je uit een motorclub gezet worden. Dat gebeurt niet voor zweetvoeten bij wijze van spreken.

Overigens kun je bij een werkgever ook oneervol ontslag krijgen. Dat geld voor zowel overheden en rijk als bij bedrijven en instanties. Als een politieagent oneervol ontslag krijgt (Dat zijn er ongeveer 100 per jaar) moet hij/zij ook zijn/haar uniform inleveren. En de handboeien, pepperspray, dienstwapen en ga zo maar door. En dat vinden we volkomen normaal. Maar als een motorclub hetzelfde doet met een lid die oneervol ontslag krijgt (Bad Standing dus) dan word het breeduit en zwaar overtrokken in de media uitgemolken. Als iemand steelt van zijn werkgever moet hij terugbetalen. En soms ook schadevergoeding getalen. Als een motorclub dit doet heet het ineens afpersing. Begrijp jij het nog? De vele goede dingen die motorrijders doen zijn niet sensationeel genoeg. Geld inzamelingen voor volwassenen en kinderen met kanker, ritten voor ouderen, vele motorclubs die misbruikte en mishandelde kinderen helpen. Ritten voor mensen met een handicap, geestelijk of lichamelijk, het is niet interessant. Dus hoor je er weinig over.

Nog zo’n voorbeeld? Als je iemand iets verkoopt, laten we zeggen een auto. Voor pakweg 15000 euro. (Voorbeeld he…) en die koper die betaalt niet. Dan ga je die auto terughalen of je haalt er een incassoburo bij. Allemaal wettig. Maarrrrrrr als je iemand van een motorclub vraagt om te helpen met de incasso dan is het ineens afpersing!

Ergens is een groep die motorrijders en –clubs misbruikt om de aandacht van andere zaken af te leiden. Zoals we vaker zeiden. Natuurlijk rijden er criminelen op motoren. Maar dat maakt nooit alle motorrijders crimineel.  Het is bizar, dat de vijand volgens de media bestaat uit de zonen van Nederland. Uit mensen met een vrije geest die graag buiten zijn. En dat de ware vijand, de plunderende overheid, volledig ontzien wordt en mega doofpotten heeft overal om de aandacht van allerlei misdaden af te leiden. Als je in overheidsdienst een paar miljoen kwijtraakt zeg je sorry, krijg je een hug en een bak wachtgeld en klaar. Bizar? Oordeel zelf.

Als je je eigen weg gaat, kun je door niemand worden ingehaald.
Robert Hageman

 

TBM is de afkorting van Tidligere Bandemedlemmer. (Vrij vertaald als Voormalige bendeleden) is een groep uit Scandinavie. Een grote groep mensen met een verleden. Mensen die een nieuwe start willen maken. Ze hebben zich verenigd in TBM.  De aanspreek persoon (spokesman) is Michael Green, afkomstig uit het circuit. Hij schrijft en praat vaak over bestaande groepen, uit de motorwereld en van buiten de motorwereld. Ik kwam een treffend stuk tegen, heb gevraagd of ik een vertaling mocht publiceren. Dat mocht. Het gaat over patchjumpers. En Old School respect. En over Bad Standing, internet bikers en… afijn lees deze vertaling maar. Ben je een tikkie Old School dan zul je hier achter staan.

Michael Green:
Gedurende mijn tijd als Spokesman voor TBM Scandinavie, sinds we begonnen met TBM in 2009, heb ik een enorm verschil opgemerkt tussen de oude broederschappen en de nieuwe broederschappen in de MC wereld. Ik kan niet zeggen dat wat ik in de laatste 9 jaar heb gezien goed was. We weten allemaal dat mensen en zaken veranderen als de tijd verstrijkt en dat er ook een hoop dingen in de echte wereld van echte Bikers en Broederschap veranderd zijn. In mijn tijd als spokesman bij TBM heb ik met veel outlaw bikers over de hele wereld gesproken. Mensen van bekende clubs. Zowel van de oude generatie als van de nieuwe generatie. Helaas zie ik enorme verschillen tussen Old School en New School.

Michael Green.

De generaties van Old School bikers waren erop voorbereid om met hard werk hun patch te verdienen. Ze moesten zich volledig inzetten om geaccepteerd te worden door hun toekomstige broeders. Nee, ze kregen hun patch niet even per post toegestuurd. Ze kregen hem zeker niet cadeau. Ze moesten verdomd hard werken om het respect te verdienen om de colours van de broederschap waar ze deel van wilden uitmaken te verdienen.

Ik ben een enorme fan van Old School bikers en broederschap. Zij hebben het traject gelopen en zo de patches en het bijkomende respect verdiend. Ze respecteren de Originele Biker Regels en wetten. Als je eruit gaat in Bad standing dan is dat blijvend Bad standing. De echte Bikers die in Bad standing een club verlaten hebben zie je hun voormalige club, broeders en broederschap, regels en wetten nog steeds respecteren. Een Old School biker zul je niet zien opduiken bij een andere club, het zijn geen patch jumpers. Maar helaas zien we in deze tijd, met de nieuwe generatie bikers bakken problemen tussen veel MC’s wereldwijd. En voor wat? Problemen, vaak veroorzaakt door onwetende patch jumpers en stoere internet bikers.  Veel problemen tussen clubs waren nooit een probleem geworden als iedereen zich aan één eenvoudige regel had gehouden. GEEN PATCH JUMPERS OF INTERNET BIKERS IN ONZE CLUB! Ik sluit dit stuk, dat bedoeld is voor alle goede broeders en vrienden van alle MC’s die in onze TBM groep staan. Ga samenwerken in plaats van elkaar tegen te werken. En begin daarmee door patch jumpers en internet bikers te weigeren.
L&R
M.Green
Spokesman,
TBM Scandinavie

 

De boodschap van TBM’s Michael Green is duidelijk en helder. Als je de regels en ongeschreven wetten niet kent heb je niets te zoeken binnen een MC. Wil je de moeite niet nemen om ze te leren kennen, ga dan een andere hobby zoeken. Hangt je broederschap er van af of je wel of geen patch op je rug krijgt, blijf dan weg bij een MC. Zat hartstikke leuke tourclubs, merkenclubs, vriendenverenigingen en sleutelclubs waar je voor een paar euro ook leuk kunt rijden. En waar je kunt komen en gaan wanneer je wilt.
Iemand met Bad standing is iemand met een dik probleem. Dat probleem neemt hij mee naar zijn volgende club waar hij het kado zal doen aan de mensen die hij daar ontmoet. Zou jij iemand zijn problemen kado willen hebben?

Robert Hageman
Bad is Bad, will never get better.