Post Tagged ‘badass’

Als een motorclub wordt opgeheven.

Een club kan besluiten zich op te heffen. Daarvoor kunnen vele redenen zijn. Bijvoorbeeld doordat de leden te oud zijn geworden of doordat er geen leden meer zijn. Een motorclub kan ook opgaan in een andere motorclub. En ‘over gepatchd’ worden. Vooral in de vijftiger en zestiger jaren, toen vooral in Amerika veel lokale clubs zich verenigden in grotere regionale en landelijke clubs, verdwenen veel lokale clubs daardoor en daarmee tegelijk de colours. Ook kan het zijn dat een club wordt opgeheven door interne problemen. Of er is een schandaal ontstaan binnen de club dat dusdanig onoverkomelijk is dat de club (of een aantal chapters) opgeheven wordt. Kortweg, de clubnaam is besmet en kan in ieder geval onder de “oude” naam niet meer voortbestaan.

Op zulke momenten moeten de cuts/colours van deze opgeheven clubs vernietigd worden. In de ongeschreven regels van motorclubs is zeer helder en duidelijk aangegeven hoe dat moet gebeuren. De regel is, “destroy by knife or fire”. Wat zoveel betekent dat alle patches, titel/functie patches, ornamenten, rugpatches en alles waar een logo van de ex-club op staat vernietigd moet worden. Door al deze zaken onder getuige met een mes in onherkenbare stukken te snijden dan wel de colours die van de leden ingenomen zijn duidelijk zichtbaar (onder getuige) te verbranden.

Ook tattoos met de naam van de opgeheven club moeten worden verwijderd. Of ze worden voorzien van een (duidelijk leesbare) tekst die aangeeft dat de club niet meer bestaat. In Amerika worden woorden als dissolved, seized, break up, discontinued en dergelijke, gevolgd door een datum gebruikt. Zo lang duidelijk is dat de club niet meer bestaat. Het is altijd klote als een club opgeheven wordt. Mensen zijn zich met verwachtingen gaan inzetten voor de club en als het dan fout gaat om welke reden ook is dat altijd een zware teleurstelling. In deze tijd lijkt het trouwens alsof iedereen op elke straathoek een motorclub kan beginnen. Zelfs mensen zonder motor beginnen een motorclub. Sommigen met de overtuiging dat ze het motor rijbewijs nog gaan halen en sommigen omdat ze te bedonderd zijn zich zelfs maar voor te stellen aan de dominante clubs in het land en zomaar uit het niets voor zichzelf beginnen. Ze willen wel nomad, national, founder, enforcer, president en zo op hun vest dragen. Maar willen niet de moeite doen die binnen bestaande clubs traditioneel gedaan moet worden om zo ver te komen. In deze tijd kan iemand vandaag vertegenwoordiger zijn en morgen een als badass uitziende full member biker met een scooter. Door gewoon patches te kopen, op je vestje te naaien en klaar. Gelukkig verdwijnen zulke nitwit clubjes meestal ook weer snel. En hopen wij dat ze de regel kennen. “By Fire or Knife”.

Ik hoop dat meer mensen zich aansluiten bij bestaande clubs en dat het fenomeen ‘pop-up clubs’ zo snel verdwijnt als het ontstaan is. Het is altijd beter om je bij een bestaande club aan te sluiten. Zo leer je van het begin af hoe de club werkt, hoe de hiërarchie is en waarom je moet werken voor je colours. Je zult uiteindelijk als member trots kunnen zijn op je colours omdat je weet wat je ervoor gedaan hebt. Want ik zie niet in hoe iemand trots kan zijn op gekochte colours, zelfs niet hoe iemand gaat rijden met gekochte colours. Je ziet er dan misschien voor de je omgeving uit als toughguy-badass motorrijder maar eigenlijk heb je het hart van een solex uit 1960.

Robert Hageman

Advertenties

Respect! Geef het om het te krijgen. Iedereen brult deze kreet tegenwoordig.  Allerlei mensen met of zonder rijbewijs beginnen een MC en het eerste wat ze roepen is Bro! Geef respect en krijg respect. Broederschap. Onvoorwaardelijk klaarstaan voor elkaar. What the fuck is dan dat respect? respect01Je moet het eerst geven om het te krijgen. Zoiets van ik geef jou een joet en dan krijg ik van jou een joet terug? Kun je respect gewoon kopen? Is het zo simpel als een motor onder je reet, mooi jassie aan, paar dagen niet scheren, 1% logo en rugpatch via Alie Express. En hoppaaaaa… Respect? Instant Badass? Respect! Ken je Hyves nog? Daar hadden ze een knoppie voor respect. Je kon de dode kanarie van je invalide oma respecteren. Of het breiwerk van je tante, een kop kruidenthee of een geschilde komkommer. Zoek maar uit. Respect was daar voor alles. En op straat…. Je respecteert me niet, hoor je vaak genoeg. Of je zuipt je de pleuris in een kroeg en je gaat met de auto naar huis. En je komt schadevrij thuis. Je zet het op je facebook en….respect!! Het meest respectloze van deze tijd lijkt wanneer mensen je verwijderen van Facebook. Dan tonen ze daarmee in deze tijd geen respect. Of je laat de foto van een nieuwe motor zien, een verse doos appels of een zelf gebouwde schutting. En elke lezer zet dan respect onder je internet fotootje. Te pas en te onpas … respect!

Respect is gedevalueerd van een verdiende status tot een waardeloos overmatig gebruikt woord. Het is bijna een belediging om gerespecteerd te worden door sommige figuren. Mensen die bij je groep komen beginnen je direct broeder te noemen en gaan je “respect”, gevolgd door een “boks” geven. Op Facebook wel te verstaan. Respect. Het duurt soms een leven lang om het te verdienen.  Ja, verdienen! Want echt respect wordt verdiend. respect2Doordat je een hele lange tijd met elkaar optrekt. Doordat je elkaar leert kennen, elkaar leert vertrouwen. Want vertrouwen komt niet doordat je hetzelfde jassie draagt en op dezelfde motor rijdt of in dezelfde straat woont. Nee, vertrouwen komt langs vele wegen, gedeelde ervaringen en avonturen langzaam, dag voor dag, bij je.  En vertrouwen wordt vanzelf respect. Geen facebook plaatje, foto met stoere kreet, of gekochte patch kan dat veranderen. Respect wordt v e r d i e n d !

Begin je een club, dan levert het hebben van een stoere naam, een paar stoer kijkende mensen en een motor je niet gelijk respect op. Ook plaatjes van zombies, skulls, magere Hein, botten of wapens leveren je geen respect op. Je zult eerder gezien worden als fuckin’ wannabe en niet serieus genomen worden. (Tenzij ‘serieus genomen worden’ een seksuele voorkeur van je is, wie weet heb je dan een mazzeltje) Je zult een lange tijd moeten rijden. Je zult moeten leven, ontmoeten, kennismaken, zuipen, eten, reizen, ruziemaken, knokken, betalen, vallen en blijven opstaan voordat je respect zult hebben.  Daden spreken. Woorden zijn op zijn best de aankondiging van daden. Uitgesproken door de juiste mensen worden die daden acties en begint het leven. Respect is goedkoop. Tenminste, het lijkt goedkoop. Het lijkt op ieder motor of scooterzadel te liggen wachten. Het is alsof je het cadeau krijgt bij een paar stoere plaatjes, een leren jassie of bij een foto van jezelf met een fles Jack in je handen. Of je vertelt gewoon dat je ieder zijn kk tanden uit zijn kk bek slaat als hij zijn kk kop niet houd. Dan probeer je het af te dwingen.  KK respect eigenlijk.

Familie!

Respect is verdiend.

Waar het op neer komt is dat je hard zult moeten werken. Dat je echt zult moeten zijn. Een mens met een hart. Iemand die begrijpt hoe zijn wereld in elkaar zit. Geen enkel ‘vind ik leuk’ knoppie kan je echt respect opleveren. Ga de wereld in. Ga rijden. Leer kijken en luisteren. Maak kennis met het leven. Hou dat vol. Leer wat respect is. Want fantasieloos respect gebrul komt overal voor, niet alleen in de motorwereld. Als een loze schreeuw om aandacht voor mensen die nooit leerden leven. Respect is voor mensen die het verdiend hebben.

Investeer in je partner, je vrienden, je levensstijl. Wees eerlijk, oprecht en standvastig. Hou je aan je woord en je afspraken. Praat geen shit over anderen en neem geen shit van en over anderen.  Wees trots, onafscheidelijk en trouw. En pak schaamteloos alles wat je eerlijk toekomt. Leef! Misschien, heel misschien verdien je dan respect. En hoef je niet meer van die domme respect plaatjes op je Facebook te zetten en zo te proberen een keyboard badass te zijn.

Respect is onbetaalbaar. Maar nooit onmogelijk.

coolbro

 

 

 

Robert Hageman