Post Tagged ‘chopper’

Cordon sanitaire

Integraal overgenomen van justitieenveiligheid
Wat vind jij?

Een cordon sanitaire is een techniek waarbij men een ongewenste of gevaarlijke situatie probeert te isoleren door er een beschermende kring rond te leggen. Men gebruikt daarom ook het woord ‘schutkring’.

In de veehouderij gebeurt zoiets wanneer ergens een besmettelijke ziekte, bijvoorbeeld varkenspest of vogelpest, uitgebroken is. Niemand mag dan nog dieren van en naar dat bedrijf vervoeren en andere contacten worden ook tot het strikte minimum beperkt.

In de internationale politiek wordt soms een handelsembargo als cordon sanitaire uitgevaardigd. Diplomatieke contacten en internationale handel worden dan tot een strikt minimum a13boeventeruggeschroefd. Een voorbeeld was het Irak van Saddam Hoessein na de aanval op Koeweit

In de binnenlandse politiek spreekt men van een cordon sanitaire als men een groep of een initiatief consequent negeert en weigert bij zaken te betrekken. Hoewel het hetzelfde beoogt, is het het tegenovergestelde van repressieve tolerantie. De bedoeling is die persoon of groep buitenspel te zetten. Volgens sommigen is deze tactiek niet democratisch. (Wikipedia)

Het is nooit op deze manier uitgesproken, maar vandaag wordt in Nederland deze methode ook gehanteerd tegenover motorclubs. Het lijkt welhaast een militaire techniek. Opsporen, vaststellen, isoleren, vernietigen. Het opsporen is het vaststellen om wie het gaat en waar de vijand zich bevindt. Het vaststellen is dat het inderdaad om elementen van de vijand gaat. Het isoleren is het cordon sanitaire. Het gebied waar de vijand zich bevindt wordt hermetisch afgegrendeld. Communicatie, bevoorrading en verplaatsing wordt tegengegaan. Druk wordt gezet op elke manifestatie van de vijand door vuurdwang. Een ouderwetse omsingeling. Of, zoals in The Lord of the Rings, een aanval van de Orcs.

Het is duidelijk wie door politie en justitie uitgeroepen zijn tot vijand. Het zijn de motorclubs. De MC’s. Achter de klinkende namen van de motorclubs vinden wij gewone Nederlandse burgers. De meesten met een gewone baan. De meesten met een gewoon gezin. De meesten met hele gewone bezigheden. Burgers als doelwit van politie en justitie.

Hoe werkt het cordon? Ten eerste moet door propaganda sterk overdreven worden dat de gekozen vijand ook daadwerkelijk de vijand is. Elk incident wordt daarom sterk benadrukt en krijgt dus ook veel publiciteit. orwell-1984Eventuele positieve publiciteit moet worden omgebogen naar negatieve publiciteit door de goede bedoelingen in twijfel te trekken. Wanneer voor iedereen duidelijk is wie de nieuwe vijand is, wordt deze geïsoleerd. Dupont kroop op handen en voeten door de linies en keek in het kamp van de vijand. Hoe wordt daar ervaren wat het cordon sanitaire teweeg brengt?

Satudarah-voorman Guus Pronk in een artikel van Omroep Brabant op 20 april 2016: ‘De strijd tegen motorclubs neemt volgens Pronk dusdanige vormen aan, dat leden en hun families daar flink last van ondervinden. “Ik kan niet eens fatsoenlijk op het terras zitten zonder door agenten bekeken te worden”, zegt Pronk. “Bij sommigen is het erger gesteld. Zij worden niet aangenomen of de toegang tot een gebouw ontzegd vanwege hun lidmaatschap van een motorclub die niet als crimineel bestempeld is.’

Crimesite bericht op 30 juni 2015: ‘Het ministerie van Justitie heeft een bewaarder van de gevangenis in Lelystad strafontslag gegeven omdat hij president is van het Lelystadse chapter van de motorclub Black Sheep.’ De betrokken cipier heeft jarenlang als gewaardeerd collega gewerkt in deze instelling.

Bij een andere cipier was het nog erger: hij was helemaal geen lid van een motorclub maar kende alleen maar leden van een club. Omroep Brabant daarover op 24 maart 2016: ‘Ontslagen omdat hij Satudarah-leden kende, Molukse beveiliger PI Vught pikt het niet.’ De ontslagen man stond zeer gunstig bekend bij collega’s en werkte al jarenlang tot volle tevredenheid.

De Telegraaf op 19 januari 2013: ‘De gemeente Amsterdam wil af van gemeenteambtenaren die lid zijn van motorbendes als Hells Angels en Satudarah. Voor ambtenaren die weigeren hun lidmaatschap op te geven dreigt een ontslagprocedure.’ Het blijkt dat een aantal ambtenaren al vele jaren naar volle tevredenheid bij de gemeente werkt.

Omroep Brabant op 2 november 2012: ‘Defensie slaat alarm: elitemilitairen uit Roosendaal lid van foute motorclub.’ Het ging om ongeveer twintig leden van het Korps Commandotroepen die lid waren van Demons MC. Inmiddels heeft het Korps Commando Troepen de allerhoogste Nederlandse militaire onderscheiding ontvangen: de Militaire Willems Orde. shut upZo slecht waren die jongens dus blijkbaar.

Leden van motorclubs worden dus niet aangenomen of ontslagen alléén omdat zij lid zijn van een motorclub. Nogmaals: er zijn geen motorclubs verboden in Nederland. Maar of het al niet erg genoeg is, er mag ook geen vrijwilligerswerk worden verricht:

RTL Nieuws op 12 april 2016: ‘Voedselbank stopt samenwerking met ‘weldoeners’ No Surrender.’

Satudarah-voorman Guus Pronk bij Omroep Brabant op 20 april 2016: ‘Volgens de Nationale Politie doen Satudarah en andere motorclubs verwoede pogingen om zichzelf mooier voor te doen dan ze in werkelijkheid zijn. Een beschuldiging die Pronk recht in het hart raakt. “Wij doen al jaren aan vrijwilligerswerk en dat doen we vanuit een goed hart. Vaak proberen we inzamelingsacties te houden voor zieke kinderen, maar wordt dat belemmerd doordat de overheid dwarsligt.’

Evenementen overal in het land worden verboden, alleen omdat het mogelijk zou kunnen zijn dat leden van motorclubs komen.

Het Dagblad van het Noorden daarover op 18 april 2016: ‘Organisatie afgelaste Chopper Day: Geen angst voor motorclubs’. De organisatie heeft na achttien jaar succesvolle Chopper Day’s geen angst voor de aanwezigheid van motorclubs. De gemeente zet als vergunninggever de organisatie toch onder druk om motorclubs te weren en het dragen van colours te verbieden. Er zijn nooit incidenten geweest en de clubs zijn helemaal niet verboden. De vergunning wordt niet afgegeven.

In sommige gemeenten worden leden van motorclubs geweerd en mogen geen colours gedragen worden.

Op 3 oktober 2014 bericht het Brabants Dagblad: ‘Politie blundert in overleg met motorclubs over kledingverbod Tilburg.’

Op 23 november 2014 bij RTV Oost: ‘De horeca in Deventer weigert leden van motorclubs met herkenbare kleding. Zo moet voorkomen worden dat motorclubs zich in Deventer vestigen.’

Op 8 juni 2014 in het Nederlands Dagblad: ‘Een 27-jarige Tilburger is zaterdagnacht aangehouden omdat hij een T-shirt droeg dat duidelijk verwees naar motorclub Satudarah. Agenten hadden hem vrijdagnacht al gewaarschuwd dat bikers in zogeheten full colours tussen 22.00 uur en 06.00 uur niet welkom zijn in de gemeente.’

Soms gaat het zover dat je je af kan vragen of de overheid wel een hart heeft. Veteranen die lid zijn van Veterans MC wordt expliciet verboden mee te rijden in het défilé op de Nationale Veteranendag in Den Haag. Eer betuigen aan gesneuvelde collega’s, vechten tegen je eigen trauma’s is verboden. L1.nl op 24 juni 2014: ‘Motorclub Veterans niet welkom bij Veteranendag’

Zo wordt dus door een cordon sanitaire een groep gewone burgers geïsoleerd van de rest van de Nederlandse samenleving. Desintegratie dus.

Dupont was heel benieuwd wat de politiek daar nu van vindt. Geen stijl op 16 maart 2015: ‘Minister-President Rutte: ‘Sta op en vecht tegen discriminatie.’ Logisch dat hij dit zegt. Want iedereen moet mee kunnen doen.klik hierop voor een grotere versie

Vluchtelingen Werk Nederland op zijn website vluchtelingenwerk.nl: ‘Integratie van vluchtelingen is nodig om zo snel mogelijk volwaardig te kunnen deelnemen aan de Nederlandse samenleving.’ Dat geldt voor vluchtelingen, maar ook voor ieder ander. Nieuwkomers, minderheidsgroepen, oud-gevangenen, kortom iedereen die hier woont.

Ja, het is duidelijk. Deelnemen aan de maatschappij. Deel uitmaken van de maatschappij. Werken, wonen, leven. Iedereen moet integreren. Nieuwkomers moeten een inburgeringscursus volgen. Verplicht. Niemand mag aan de kant blijven staan. Wanneer grote groepen mensen niet deelnemen aan de maatschappij ontstaan er sociale problemen. Sociale onrust. Criminaliteit. Een parallelle maatschappij. Zelfs ondermijning. En over die ondermijning schreven wij al eerder. De overheid creëert zelf een probleem, geeft vervolgens iemand anders de schuld en daarna komen de lakeien met een oplossing. Wij zullen hier nog op terugkomen.

I’ll be back! (Dupont)

Overgenomen van justitieenveiligheid.

Grtz
Robert Hageman

Advertenties

Een Jaar of 17, 18 was ik. Werkte als matroos op de Hoek van Holland –  Harwich Ferry. Op de “koningin Wilhelmina”, later op de “koningin Juliana”. De tijd van mobyletjes, opgefokte solexjes, Kreidler Florett, Zundapp en uiteraard de Puchs. Ikzelf reed op een opgefokte Batavus Whippet. Het arme ding reed 80. Maar de remmen waren daar niet tegen opgewassen zoals ik merkte toen op een dag een vrachtwagen door het rode licht reed. Ik kon remmen wat ik wou, alle kabeltjes en stangen sprongen kapot. Onderuit dus, de brommer onder de vrachtauto en ikke vol schaafwonden op de weg. Ach, het kwam allemaal weer goed. Geen trauma verwerking of slachtofferhulp. Gewoon een paar dagen thuis, jodium erop en weer aan het werk. Als vervoermiddel toen een ouwe politie DKW gekocht en die gechopt. 50 cc motortje, 80 km topsnelheid en ditmaal wel alles aangepast aan hogere snelheden. Metallic groen gespoten, achterop een rugsteun van 60 cm, voorop een apehanger stuur en een suède bruin jasje met franjes aan mijn toen nog zo gespierde lijf. Werken op de ferry dus. Twee weken op, 1 week vrij. En die vrije week kon je opnemen in Nederland of in Engeland. Je begrijpt, het werd regelmatig Engeland. Mijn Choppertje aan boord en dan een hele week cruisen door Zuid Engeland. Jeugdherbergkaart bij me, slaapzakkie en luchtbedje achterop, paar ponden op zak, internationaal rijbewijs gehaald bij de ANWB (kon je toen zo meekrijgen) en rijden maar.  Mooie tochten waren dat. Gewoon gaan, niet weten waar je uitkwam die dag. Soms slapen op een boerderij of een “bed and breakfast”.  Maar meestal in jeugdherbergen, waar je allerlei leuke meiden tegenkwam. Ik herinner me Margaret Whore. (Echt haar achternaam, haar vader was leraar) Woonde op Collyer Avenue in Croydon.  Hele vriendelijke ouders die me binnenhaalden als de verloren zoon.  Ik kon blijven slapen zo lang ik wilde, met hun dochter stappen en zelfs bij ze eten.  ’s Nachts kwam ze stiekem naar de zolderkamer geslopen waar we nog heel wat plezierige nachten hebben gehad. Hormoontjes zat  in die dagen.  En dan de jeugdherberg in Henley. Een van de oudste jeugdherbergen in Engeland. Met een open haard. Ik had dat nog nooit meegemaakt en dus… hout erop. Machtig, zo’n  groot vuur. Tot de beheerder naar binnen kwam stormen, het dak rookte van de hitte uit de open haard. Bijna de tent afgebrand dus, we waren nog net op tijd.  Vaak ritten stroomopwaarts de Thames langs. Hele mooie plekken ontdekt en veel gastvrije mensen ontmoet. Als zwervende hippie, met lang haar en de beroemde suède franje jas had je de meiden voor het oprapen. Op weg naar Stonehenge, sloot ik me aan bij een groep motorrijders. Triumphrijders hoofdzakelijk. Onderweg kennis gemaakt met de eerste joints. Een megapeuk vol Afghaanse hash die gezamenlijk werd gedeeld, trekkie voor trekkie.  (Het woord Joint komt van “Join it”, delen dus. Da’s nu wel anders) Met een stuk of tien langharige zwervers rond een vuurtje waarboven 4 kippen hingen die we gescoord hadden bij een boerderij onderweg.  De volgende ochtend weer op weg, levend op brood, melk, bier en schone lucht in je gezicht. Stonehenge gezien. Je kon er toen nog vrij rondlopen en zelfs slapen. Niemand die je tegenhield en in die dagen was het een bekend trefpunt voor “the incrowd”.  Van Stonehenge weer terug naar Harwich. Twee weken werken en dan begon het avontuur opnieuw. Jarenlang volgehouden, werken, zwerven en avonturen beleven. Nooit moe van leven, nooit moe van al het nieuws dat er te zien en mee te maken was. Ook vaak de vrij week opgenomen in Nederland. En dan naar Amsterdam, toen al het centrum van vrije seks, love, peace and happiness.  Kwam soms bij de Kreidler Ploeg Oost op bezoek waar altijd wat te lachen viel en altijd wat te beleven was.  Damslapen, tussen de hippies, overnachten in kraakpanden waar de hippie meiden volkomen stoned door het pand verspreid lagen te wachten op hun deel van love, peace and happiness. En dat heb ik ze met veel plezier gegeven.  Van drugs ben ik altijd afgebleven. Wel eens een jointje maar daar hield het mee op. Ik wilde mijn kop erbij houden en volledig aanwezig zijn bij de dingen die ik deed.  Poëzie, gedichten, schreef ik toen al. En las ze voor in allerlei underground bars in Amsterdam, Den Haag, Haarlem, Alkmaar. Obscure tentjes in keldertjes onder eeuwenoude Amsterdams grachtenpanden waren het vaak. Met vreemd uitziende figuren. Gekleurde kleding, puntschoenen, legerparka’s en broeken met wijde pijpen herinner ik me nog. Zwarte mensen met enorme kroeskapsels.   Een paar van mijn oude gedichten heb ik nog in een pas teruggevonden schriftje teruggelezen.  Leuke herinneringen aan de vrouwen van die tijd.  Het leven was echt.  Problemen werden uitgesproken, meningsverschillen soms uitgevochten. Heb nog steeds een hoop strepen op mijn lichaam die allemaal een verhaal hebben. (Pas nog een nieuwe erbij gehad van!) Bij twijfel, eerst rammen! Zo leefde je, zo kwam je door de jaren heen.  Mijn 50 cc Choppertje werd een cb 500 en later korte tijd een triumph t100 500 cc. (Helaas platgereden door een boze automobilist, maar dat is een verhaal apart. Zijn auto was ook niet zo netjes meer nadat hij dat gedaan had. )Uiteraard allemaal met apehanger stuur. Ik herinner me een BSA zelfs. Een BSA lightning heette die dacht ik. Och, er zijn er zoveel geweest. En zoveel plekken gezien in die tijd. Nederland, van onder tot boven, Denemarken, België, Engeland, Duitsland, Frankrijk, Spanje, Oostenrijk.  Altijd was wel ergens wat te beleven en was er een feest of een slaapplek te delen met andere zwervers. Jarenlang gezworven. Tot ik “haar” tegenkwam. Maar ook dat is een ander verhaal. Voor een andere keer.