Post Tagged ‘feesten’

De 1% patch en de man.
Wat is er gebeurd met de 1%’er levensstijl?

Als 1%’ers niet meer hun bike kunnen aantrappen en een kilometerslange rit kunnen maken zonder dat ze zich zorgen moeten maken over welke grenzen van “vijandelijk” gebied- of over welke territorium grenzen ze rijden?

Dan is er ergens iets goed misgegaan. En we hebben het gewoon toegelaten. Is dit nu de toekomst die de Old School bikers voor ogen hadden toen ze op hun bikes stapten en hun 1% patches opnaaiden? Of zouden ze zich om de huidige mentaliteit omdraaien in hun graven omdat ze zich schamen. Is ons bikerleven één grote machtsstrijd geworden? Waarin we in plaats van te rijden en lol te maken met onze broeders, ons plezier verpest zien worden door de worsteling om wie welk gebied beheerst en wie de sterkste 1% motherfucker van het land is? Zijn we nou echt van die machtsgeile badasses geworden? Hebben we de belangrijkste dingen, rijden, feesten, broederschap en respect voor elkaars leven, de dingen die ons bikerleven de moeite waard maken opzij gezet? Zijn de tijden voorbij waarin echte mannen motor reden voor het plezier van het leven zelf, feesten, broederschap en de liefde voor de open weg? Zijn de dagen voorbij waarin we de 1% patch droegen uit trots? Dat niemand ons kon vertellen waar, wanneer of hoe we reden of hoe we onze levens leefden?

 Dat we simpel zelf bepaalden welk vest we aantrokken of wat voor kleren we droegen? Dat we konden leven zonder telefoontaps, invallen, verborgen camera’s, stasi afluister praktijken, intimidatie, vuilschrijverij, stigmatisering en bagger riool journalistiek. Het is wel zo dat de man de patch maakt en niet de patch de man. Helaas word dat al te vaak door onwetenden omgedraaid en zijn ze ineens stoer doordat ze een patch gekocht hebben. Op elke straathoek worden MC’s opgericht. Sommige met ventjes van 15, 16 jaar in stoere ‘full colors’ op scootertjes en opgefokte brommertjes.  Het respect dat is opgebouwd door de oorspronkelijke mannen die de motorwereld hebben opgestart in Nederland wordt door puisterige pubertjes en stoere jongensclubjes gestolen. Een rugpatch kan gewoon gekocht worden en per post toegestuurd worden. Melvin B. is zo’n nepventje bijvoorbeeld. Maar zo zijn er zat. De reputatie van de echte 1%’ers is zowat om zeep. Ik schrijf dit niet omdat ik denk dat ik volmaakt ben. Eerder omdat ik hoop dat in deze wereld van “Jax SOA” wannabees er nog een paar echte 1%’ers rondrijden die echt als 1%’er leven en dat we verder vooruit komen en de erfenis van de eerste 1%’ers weer tot leven komt. Dat we weer samen kunnen rijden waar we willen, lol kunnen maken en de weg weer een open weg voor ons zal zijn. Dat gezegd hebbend groet ik jullie.
Robert Hageman
Dank, Kinfolk-Apache.

 

Advertenties