Post Tagged ‘illegaal’

INGEZONDEN:

In de jaren 70 ontdekte ik het motorrijden. In 1969 ooit op een motor gestapt, paar ritten gemaakt en in 1970 mijn eerste motor gebouwd. Nou ja… gebouwd… Een frame dat we uit de sloot hadden gevist, een blok van een ouwe JAWA, een uitlaat, stuur, zadel gescoord. Accu, wielen en een tank hadden we in Den Haag ook vrij snel gevonden en dan… knutselen maar. Lassen, schroeven, verloopjes maken, boren, tappen. Kloten en rotzooien tot het er uitzag als een motor. Pot verf, de hele zooi tjetten in mat zwart. Benzine erin en starten. Net zolang tot de motor liep. Tot mz_es150je erop kon zitten en op de Erasmusweg, die toen nog niet doorgetrokken was, je een blokkie kon rijden.  Door de Betje Wolff straat, eind links, weer links de Loevestein aan op. En trots met je zelfgebouwde motor voorbij je vrienden kon rijden. En je vergat dat de remmen nog niet vast zaten. Dus onderuit, schaafwonden, motor beschadigd maar hey! Pleister erop, alles rechtslaan, verfpot erbij en gaan weer. Rijden. Daar ging het om. Later een baan op de Harwich ferry in Hoek van Holland. Vaak de vrije dagen opnemen in Engeland om daar het land te verkennen. Met een MZ 150 reed ik toen vaak. Gekocht in Engeland, geparkeerd op de ferry. Ik reed in die tijd op alles wat 2 wielen had.

suedejack

Zo’n jassie was toen in!

Als ik maar wind voelde. Haar tot op mijn rug,woeste baard, leren jasje met franjes aan de mouwen en eeuwig een zonnebril op mijn neus en een sjekkie in mijn mondhoek. Ik ging rijden bij een Haagse motorgroep en reed door heel Europa. Ik kwam in USA terecht en reed daar duizenden kilometers op de motor. Kwam bij een club, reed met Jack, mijn biker broeder, reed met een club en ik leefde. Echt elke dag genoot ik van mijn bestaan. Elke dag voelde ik dat ik leefde. Nieuwe verassingen, nieuwe mensen, nieuwe avonturen. Eens terug in Nederland trouwde ik en werd vader van twee zonen. Ik kreeg werk waarbij ik de wereld kon over reizen als koerier. Voor een avonturier een superbaan. Soms vliegen in de concorde, vaak in USA en zwerven over de wereld om mijn koeriers zendingen af te leveren. Niet veel meenemen aan bagage, alles wat vuil werd kon je weggooien en nieuw kopen. Scheelde een hoop gesleep. Waar ik kon probeerde ik te rijden op 2 wielen. Motoren waren meestal wel te huur en zo kon ik overal op de wereld nieuwe horizonnen ontdekken.

Het huwelijk strandde. Mijn zonen bleef ik zien en ik deed wat ik kon om een zo goed mogelijke vader voor ze te blijven. Ik ontmoette na een tijd de vrouw waar ik nu binnenkort 20 jaar mee getrouwd ben. Ze had 2 geweldige dochters en zo kreeg ik het beste van twee werelden. Twee super zonen van mezelf en twee prachtige dochters van mijn vrouw. Ik heb mijn leven altijd hard gewerkt. Als koerier, later als sales trainer, en zelfs werd ik directeur bij EMS, de koeriersdienst van PTT. Ik reisde veel, gaf in USA les in douane zaken en import/export documentatie. En schreef het sales assistentie programma “route 66”.

Het werd een bewogen leven. Een eerlijk leven. Hard werken, veel beleven. Ik leerde van mijn ouders al om niet te liegen, altijd eerlijk te zijn. Onrecht kan ik niet tegen. Ook kwam ik vaak op voor zwakkeren in mijn omgeving. Ik was een paar jaar buddy, werd een tijd vrijwilliger in palliatieve zorg. En bleef op de motor de mensen bezoeken en mijn dingen doen.

geld

IK BEN BLOEDLINK

Een aantal jaren geleden ben ik bij een motorclub terecht gekomen. Ik vond er aardige mensen. Mannen die, net als ik, de wereld gezien hadden en op een motor reden. Hun belevenissen sloten aan op de mijne en ik besloot te blijven rijden met ze. Ik ben dus lid van een MC. Full member. Officer zelfs, ik ben de sec van het chapter. En ineens ben ik een crimineel. Volgens de gekweekte opinie dan. Als ik dat vessie aandoe, ben ik intimiderend. Als ik John v/d Heuvel, RTV Drenthe of Omroep Brabant moet geloven, als ik de Panorama of Revue lees, ben ik met dat vessie aan de veroorzaker van levensgevaarlijke “hak- en snuifgeluiden”, ben ik een pooier, wapenhandelaar en een drugs gebruikende groothandelaar in iedere soort verdovend middel dat er bestaat. Ik pers mensen af, was zwart geld wit, rijdt in dure auto’s en ik betaal duizenden euro’s per maand om lid te “mogen” zijn van de club. En die duizenden euro’s heb ik, zo zegt men, verdiend met illegale zaken. Mijn over buurman kon op krediet een hypotheek van 450000 euro krijgen en in een auto van 25000 euro rijden. Hij kan op dure vakanties gaan en mooie spullen kopen. Want hij heeft een baan, een vaste baan zelfs. Hij heeft 4 dochters en een home cinema. Hij is accountant.

Maar als ik, wonend in een huurflatje een motor koop, ben ik gelijk verdacht. Want aan dat geld kan ik, zo zegt men, nooit eerlijk gekomen zijn. Ik draag immers mijn motorvest. En dan zijn mijn euro’s, mijn spaargeld, al mijn bezittingen ja zelfs mijn vervoermiddel, gekocht met afpersings geld of drugsgeld. En als clublid ben je, zodra je je jassie aandoet, verdacht.  Doe ik mijn vest niet aan dan ben ik gewoon een onopvallend mens in de menigte. Maar zodra dat vest aangaat, zo zeggen de media, de autoriteiten en de algemene gekweekte opinie, ben ik duidelijk zichtbaar een crimineel. Op mijn rug naast de naam van mijn club ook de letters MC, aan mijn hand een ring met een 1% logo. Dan zie je de crimineel. De OMG’er. De wetteloze (outlaw) motorrijder die de wet naast zich neerlegt en schijt heeft aan alles. Ik ben bloedlink. Zo zegt men tenminste in de media achter mijn rug om. En als crimineel herkenbaar aan mijn ring en de letters MC op mijn rug.

Gelukkig heeft het me nooit ene moer geïnteresseerd wat “men” zegt. Want “men” spreekt alleen over me. En zelden met me.  Ieder heeft direct een mening over me als ik mijn vest draag. En dapper typen de mensen hun mening op hun Facebook. De toetsenbord ridders slaan verbaal keihard toe onder negatieve nieuwsberichten als weer een motorrijder of zijn club breeduit onderuit geschreven word in de pers. Er is zelfs een nieuwe manier van suggestief schrijven opgedoken. Als ergens een misdaad plaatsvindt, wordt er bij geschreven dat “niet gedacht wordt dat motorclub XXX ermee te maken heeft”. Zo de naam op een heel gluiperige manier verbindend aan iets waar geen motorrijder iets mee te maken heeft.

Clubhuizen worden gesloten en zelfs gesloopt. Motorrijders mogen niet meer met hun jasje aan in de horeca binnen, daar worden speciale verordeningen voor bedacht. liegAlsof je zonder vest een ander mens bent…

Afijn, nog even mijn over buurman. Toen ze hem een tijd terug arresteerden omdat hij zijn dochters al een paar jaar seksueel had misbruikt keek de buurt daarvan op. Zo’n nette man, altijd vriendelijk, altijd behulpzaam. En bleek hij naast het misbruiken van zijn dochters, ook een aantal bankrekeningen van klanten geplunderd te hebben. Hij bleek een gore pedo en een crimineel! En hij had geeneens een motor!

De wereld is scheef beste lezer. Lulletjes denken dat ze de dienst uitmaken, echte mensen worden openlijk gediscrimineerd en afgeschilderd als criminelen. En weet je, voor mij is het allemaal niet eens zo erg. Maar ik schaam me wel dat ik zo’n kutwereld aan mijn kinderen en kleinkinderen moet nalaten. Ik heb ze geleerd wat ik ze kon leren. En kan alleen hopen dat ze wat hebben aan mijn “wijze” lessen in hun toekomst. Bedankt dat je effe de tijd hebt genomen om dit te lezen. Wie weet komen we elkaar onderweg nog eens tegen. Mij maakt het dan niet uit wat voor vest je aanhebt. Ik zal je als mens zien en je respecteren.

 

Zo kreeg ik van mijn dochter de vraag of ik naar de Opa en Oma dag op school van mijn kleindochter wilde gaan. En natuurlijk doe ik dat. Ook als opa heb je tenslotte een verantwoordelijkheid en het leek me leuk, tussen die ukkies.  En de school zit op een paar honderd meter van mijn huis af. In de ochtend had ik een en ander te doen rondom mijn woonplaats dus al vroeg zat ik op mijn trouwe ACE en reed genietend door de mij zo vertrouwde streek, deed de dingen die ik te doen had. Op de school werden de Opa’s en Oma’s tussen 10:15 en 12:00 verwacht. Rond half elf reed ik de straat binnen waar de school was. Fietsen auto’s en meer mensen dan er normaal waren. Toen ik de straat inreed, in “volle bepakking” zal ik maar zeggen, keken vele ogen mijn kant op. Hoofden bogen naar elkaar en blikken werden uitgewisseld. Je zag ze denken.

Ik zette de machine uit, deed mijn helm af en zei vriendelijk lachend tegen een groepje blikken werpende fluisteraars:NuJa, ook motorrijders zijn gewoon opa en oma.” Steelse blikken werden afgewend, alsof ik er niet was en niets gezegd had. Vriendelijk knikkend en “goedemorgen” zeggend liep ik de school binnen. Waar ik terecht kwam in de deuropening van een zaal vol Opa’s en Oma’s.  Ik viel iets uit de toon zal ik maar zeggen. Tussen alle grijze permanentjes en beige sport jacks stond ineens een volbloed biker in full colour en zwart leer.  Een OMG’er zou de wetgever zeggen. Een gewone opa zeg ik. Vriendelijk kreeg ik koffie aangeboden en zocht ik een plekkie in de zaal. Alleen in het midden was nog plaats maar daar had ik geen moeite mee. Veel mensen deden hun uiterste best om me niet te zien zag ik. Vriendelijk als ik ben, sprak ik wat mede opa’s en oma’s aan en even later konden we naar de klasjes toe, waar de kleinkinderen al zenuwachtig op de opa’s en oma’s stonden te wachten.bikeropa Het is toch heel wat als je Opa en Oma in de klas komen kijken.

Ik liep de klas binnen en daar stond mijn kleindochter. Spontaan sprong ze me in mijn armen, luid roepend: ”dit is mijn opa, dit is mijn opa!”. Haar vriendinnetje, die geen opa heeft sprong er achteraan en ik moest eerst de beide dametjes samen en tegelijk optillen en laten zien aan de hele klas hoe sterk opa was. “Mag ik u ook opa noemen? ”vroeg het vriendinnetje. “Natuurlijk mag dat,” antwoordde ik. “Ik ben gewoon jouw  Leen opa.” Als een nieuw gevonden schat werd ik gelijk voorgesteld als “dit is mijn Leen opa” aan alle vriendjes en vriendinnetjes.

Voor de klas stond een klein mager ventje. Jaar of zes, zeven oud. De juf doet hem net een schort aan omdat ze gaan schilderen. “Ben jij lid van een motorbende?” brulde hij vriendelijk met zijn hoge stem. “Nahhhh, motorclub, dat klinkt beter. Een bende is zo’n rommel.” Ik lach de zich generende juf eens vriendelijk toe, aai het ventje over zijn bol en ga bij mijn kleindochter zitten. molenIk zit er nog geen vijf minuten of daar is de kleine man weer. “Mijn vader zegt dat het illegaal is om lid van een motorbende te zijn” zegt hij tegen me. Hij doet een stapje dichterbij en vraagt me: “wat betekent illegaal eigenlijk?” Ik antwoord: “dat betekent dat het harstikke leuk is. Je vader wil zelf heel graag bij een motorclub en daarom zegt hij dat het illegaal is dus.” Dat lijkt de kleine te begrijpen en voldaan gaat hij aan zijn tafel een schilderij van een molen maken. Dat is wat alle kinderen doen die ochtend. Samen met opa en oma een schilderij maken. Ik blijf nog een tijdje. De meeste opa’s en oma’s zijn weg  inmiddels.En ik blijf tot de kinderen naar huis gaan. Buiten staat mijn dochter ons op te wachten. We bespreken nog even hoe het gegaan is. En gaan naar huis.

Terwijl ik op mijn ACE naar huis rijdt, besef ik hoe diep propaganda dus doordringt bij de mensen. Dat zo’n kleine smurf uit groep 4 al met voorgekauwde zinnetjes rondloopt. En makkelijk een vooroordeel kan oplopen. Gelukkig heeft de school me gevraagd om een keer terug te komen en te vertellen wat het is om motorrijder te zijn. Daar kan ik spannende verhalen over vertellen. Uit eigen ervaring, dus geen propaganda gepraat. Dat gaat vast een leuke middag worden. Ride safe!!

Robert Hageman
http://www.dutchbikers.nl