Post Tagged ‘jack’

Ivo! Hard aanpakken

Ivo Opstelten begon de jacht op motorrijders.

De waanzin gaat door. Nu door het OM ook een verbod is gevraagd op No Surrender MC en een aantal gelieerde Brotherhoods, is het kristalhelder dat de Nederlandse samenleving door de media behoorlijk vergiftigd is. Nadat eerder twee andere clubs verboden waren is dus nu No Surrender MC aan de beurt om voor de rechter te verschijnen. Het media offensief, om de leden weg te zetten als criminelen, is zoals gepland verlopen. Klaas Otto wordt ineens weer ‘lid’ van No Surrender MC genoemd. Ondanks dat hij ruim 2 jaar geleden volledig afscheid heeft genomen van de club en zich er nooit meer mee heeft ingelaten. Henk Kuipers heeft de club verlaten. En met hem een man of 20 die het dichtst om hem heen waren en al jarenlang, vanaf de tijd dat hij nog de Harley Davidson Club Zuid-Oost Drenthe (HDC  Z.O.D.) leidde, met hem reden.

De club zou een gewelddadig imago hebben. Dat dit imago (zo het er al is) volledig door de media gecreëerd is wordt er niet bij verteld. De media zijn een gevaar voor onze samenleving. Hoe kan een rechter onafhankelijk oordelen als de te beoordelen partij al jarenlang in de media gedemoniseerd wordt. Als clubleden consequent beschreven worden als bendeleden, criminelen, leden van een criminele organisatie, misdadigers, veroordeelden en ga zo maar door.

Motorclub leden en motorrijders zijn een hele gewone afschildering van de samenleving. Het is onzin te veronderstellen dat er bij motorclubs meer criminelen lid zouden zijn dan er rondlopen in de rest van de maatschappij.  Een gewone voetbalwedstrijd tussen Ajax en Te Werve word al gezien als zware risico wedstrijd. De ene na de andere VVD’er wordt als crimineel opgepakt. Pechtold (D’66) blijkt een megalomane manipulator en een leugenaar. (Maar dat zijn privé zaken zegt het partijbestuur). En een motorclub, die nota bene de afgelopen jaren keihard werkte aan een interne opruiming, is omdat het een motorclub is, geen criminele organisatie. En moet verboden worden? Gewone mannen die graag in de frisse lucht rijden en als ze bij elkaar zitten graag ouwehoeren over motoren, cc’s, pk’s, waar je een betaalbaar biertje kunt kopen en waar de leukste campings zijn.  Wat zei je? Intimiderend? Dat heeft de media je mooi ingefluisterd dan.  Het demoniseren van de combinatie van luide motoren, zwart leer(voor bescherming, als je valt) blinkend chroom en harten van goud is grondig en hatelijk geweest. Met het doel om jou bang te maken.

De strategie van deze eeuw. Maak de burgers bang. Bang voor hun kinderen, voor praten met elkaar, voor ziektes, God, buitenlanders, sport in elke vorm, motorrijders, religie, rampen, hun buren en uiteindelijk voor zichzelf. Als ze bang genoeg zijn willen ze bescherming en zijn ze bereid dik te betalen en zonder nadenken mensen uit hun omgeving te verraden. Ze zullen zonder nadenken (en daar gaat het om, dat niet meer nadenken) orders opvolgen die nu nog ondenkbaar zijn.

In Nederland een rechter vinden die werkelijk onpartijdig staat tegenover motorclubs en hun leden.  Na de heftige anti motorclub campagne van de afgelopen 15 jaar? Ik durf te stellen dat die rechter er niet is. Dat elke rechter een proces tegen motorclubs en de leden met een zekere mate van voor ingenomenheid zal voeren. En dat de uitspraak nu al vast staat. Wat denk jij? Een politicus als D’66 leider Pechtold kan zijn ex manipuleren, aanzetten tot een abortus, manipuleren, liegen en bedreigen en komt ermee weg. Zijn partijleiding zegt dat het een privézaak is en dat hij het zelf moet uitzoeken. Maar als een motorclub een stelend of liegend lid eruit gooit en zegt dat het zijn privézooi is en dat hij dat lekker buiten de club moet doen wordt er gesproken van intimidatie en afpersing.

De vrijheid van vereniging is volledig opgeslokt door media manipulatie en het eerste artikel van onze grondwet wordt met voeten getreden door dezelfde mensen die dat juist zouden moeten beschermen.  Arm Nederland… Onze voorvaderen hebben voor niets gevochten.

 

(een treurige)
Robert Hageman

 

 

 

Advertenties

Herinneringen van Rob Zwerver. Ingezonden.

Vandaag een stukkie ter herinnering van mijn Bro Jack. Ik leerde hem kennen in de 70’er jaren in Den Haag. Zijn eigen naam was John Meier.jack Omdat hij toen al graag Jack Daniëls dronk werd zijn bijnaam al gauw Jack.  Hij woonde op het Haagse Regentesseplein. We raakten bevriend, zopen wel eens wat, deelden wat we hadden. Het leven was geen vetpot in die tijd. We aten vaak uit containers met vers brood die ’s-nachts door bezorgdiensten van HUS bij winkels werden neergezet. Ook melk, yoghurt en dat soort dingen kwamen vaak uit soortgelijke containers. Als we een mazzeltje hadden zat er soms zelfs een kratje bier in. Leven was simpel. Echt zware drugs waren er nog niet veel. Beetje blowen, soms een trippie LSD. En om meer te kunnen genieten van het weekend was er speed. We hadden overal vrienden en kennissen en konden overal crashen. Net zoals velen ook bij ons konden crashen. Mijn zolderkamer leek af en toe wel het Damrak met al die slapers. heinekenIk reed op alles wat twee wielen en een motor had. Brommers (Puch, Mobylette, Vespa, Kreidler, Yamaha, Garelli, Zundapp, Batavus). Motoren (JAWA/HONDA/BSA/BMW) en zelfs een Solex (reed 70, dat gekke ding!)

Tussen Jack en mij ontstond een goede stevige vriendschap. We waren verschillende mensen maar konden het samen goed vinden. Jack was wat opvliegend, beresterk en had soms een kwaaie dronk over zich. Ik was beresterk, overdenkend/berekenend en een geboren optimist. Zoals ik gek was op Den Haag, trok Jack vaak naar Amsterdam. Hij kwam daar in die tijd bij een motorclub. Soms ging ik mee, als er knaken waren, meestal bleef ik dus in Den Haag. In de loop der jaren trok Jack vaker naar die motorclub en uiteindelijk vertrok hij naar Amerika om daar op de motor het land te gaan ontdekken. Internet was er niet dus we verloren het contact. Tot hij soms ineens compleet onverwacht en onaangekondigd op de stoep stond. incaOp zoek naar eten, een plek om te crashen. En dat was er voor hem bij mij altijd. Zonder vragen, zonder tijdslimiet. Als hij er was, was het altijd oke! Hij vond rust en veiligheid bij mij in huis en was er eigenlijk onvindbaar. Op zijn borst had hij een 666 tattoo laten zetten. En op zijn rug “stay true to who you are” en op zijn linker schouder een kopje van een Inka krijger. Ik heb vanwege onze broederschap later dezelfde Inca tattoo laten zetten op dezelfde plaats. Jack reisde veel. Voor zijn werk. Hij leek knaken genoeg te hebben, wat voor werk hij deed liet hij zich nooit over uit. En ik kon wel raden maar stelde nooit vragen. In de loop der jaren zat hij vaak in Canada en overal in de USA. Soms trof ik hem in Amerika als ik er zelf op reis was. Prachtmomenten! Die inmiddels getaande kop kon geweldig smakelijk lachen. Een hug werd al snel ademtekort, beresterk als hij nog steeds was. Zo was alles zoals steeds. Broederschap, geen gezeik, geen vragen. Onderdak, eten en drinken. Avonturen, lachen, samen uit, altijd samen thuis. Knokken als het nodig was, je niks door niemand laten vertellen, je nooit laten piepelen. We hebben in die tijd behoorlijk wat flessen Jack Daniëls gezopen en er zijn aardig wat kilootjes ribs door gegaan. Al toen spareribs hier nog volledig onbekend waren, lagen ze als Jack in Nederland was, gemarineerd in bruine suiker, citroen, ketjap, ketchup en Jack Daniëls, op de BBQ.

Een aantal jaren terug stond hij weer voor de deur. Ik had net een nieuwe laptop en hij ging niet vaak met computers om. Hyves was toen de hype in Nederland. Hij maakte samen met mij een Hyves account aan en zelfs een Gmail adres. dsc_0010Hij zat vaak op die laptop en kreeg zelfs Gmail. Aangezien dit alleen vanuit mijn huis gebeurde, zat aan alles wat hij deed mijn IP adres vast. Ik weet nog steeds niet wat voor werk hij deed maar ik heb er wel wat gezeik mee gehad. Door dat IP adres. Ik ga er verder niet op in. Want Jack is er niet meer. Toen hij weer terug was in USA heeft hij een ongeluk gehad. Hij is zittend op zijn motor tegen een over de weg hangende ijzeren paal gereden. Hij knapte op nadat hij een tijd in het ziekenhuis had gelegen. Hij kwam er weer uit, is nog een keer hierheen gekomen en na een paar weken vertrokken. Duitsland dit keer. Dat was de laatste keer dat ik Jack zag. Vanuit Duitsland heb ik een paar jaar terug een envelop gekregen. Daarin een blaadje waarop stond: “Das ist für Sie. Von Jack. Jack fährt nun mit Chapter 13.” In de envelop een 1% ring, de ring die hij altijd droeg. Aardig beschadigd, gekrast maar inderdaad Jacks ring. Er stond geen afzender op dus ik heb nooit vragen kunnen stellen. De dag dat ik dit briefje kreeg was 13 September. En dat beschouw ik daarom maar als zijn sterfdag. Vandaag dus denk ik aan mijn Bro Jack. Ik heb alleen goede herinneringen aan hem. En dat is wat hij geworden is. Een goede vriend, een bro waar ik altijd op kon rekenen werd een uitstekende herinnering. Normaal altijd Jack Daniëls op deze dag. Maar nu, voor het eerst, geen fles in huis. Met dank aan Rutte en zijn (be)rovers. De herinnering blijft. Door dit schrijven is het nu ook een stukje van jouw herinnering geworden.

Hou de glimmende kant boven!

Robert Hageman

Stuk geschreven door Rob Zwerver, Jack was zijn vriend en het is zijn herinnering.

De redactie heeft ervoor gekozen om dit jaar af te sluiten met Bikerwijsheid.(jaja, we komen zo wat tegen af en toe.) Rob Lowlander zond ons het onderstaande verhaal toe. Als je het doorleest begrijp je waar het over gaat. We wensen je rust, wijsheid, liefde, licht, puppies, warme wollen dekens….Ehhh…Say what? Sorry, de Jack Daniels of een stoomtrein heeft ons aardig geraakt….

Voor 2014, Ride, Rock and Rumble as hard as you can! Partytime!!!

Een oude, door het vele rijden getekende biker reed op een dag een stadje binnen. AfbeeldingHet leek hem een rustig stadje en hij besloot er een paar dagen te blijven. Hij vond een betaalbare slaapplek, parkeerde zijn motor. Na een leven lang op de weg kende hij de mensen en de wereld. Blij dat hij even kon bijkomen besloot de biker naar de markt te gaan om wat eten en drinken te kopen. Bij de ingang van de markt zat een man op een bankje. De biker liep met een glimlach op zijn gezicht richting ingang van de markt en moest langs de man lopen. Op het moment dat de man de biker zag begon hij te schelden. Hij vervloekte de biker vanwege zijn uiterlijk, zijn levensstijl, zijn gedachten, vervloekte zijn moeder, vader en verdere familie, schreeuwde dat de biker een smerige zwerver was en hoeveel beter hij zelf was en dat de biker de adem niet waard was die hij inademde. De biker bleef glimlachen en liep langs de man de markt op om te halen wat hij nodig had.

De volgende dag ging de biker weer naar de markt en ook de scheldende man was er weer. Ditmaal schold hij nog harder, schreeuwend en gillend naar de biker, vervloekte zijn geboorte en zijn familie en iedereen in het leven van de biker die zoals steeds hem glimlachend voorbij liep met zijn dagelijkse voorraden in een rugzak.

Dit ging zo verder de rest van de week tot op een dag, toen de biker van de markt afliep en de scheldende man op hem afkwam. Gewoon omdat hij niet begreep dat de biker niet reageerde.

“Hey bikertuig, elke dag loop je hier voorbij en elke keer scheld ik je helemaal verrot. Ik vervloek je familie, je leven, rotkop en alles waar je voor staat en wat je doet.” zei de man. “maar elke keer dat je deze markt oploopt met je grijns op je kop weet je dat ik je hier zal zitten te vervloeken en uitschelden. Maar iedere keer loop je langs me de markt weer af met die zelfde grijns op je harses. Ik weet omdat ik tegen je spreek dat je niet doof bent, waarom blijf je steeds glimlachen terwijl je weet dat ik niks anders zal doen dan je bikerkop verrot schelden vervloeken?”

De oude biker, met dezelfde grijns op zijn gezicht kijkt naar de man en vraagt: ”als ik morgen een mooi cadeau voor je zou meenemen, zou je dat dan aan nemen?” Waarop de man antwoordde: “ absoluut niet, ik neem helemaal niks van mensen zoals jij aan.”  “Oke”, zei de biker, “als ik jou dus dat cadeau zou aanbieden en je weigert het, van wie is dat cadeau dan?” “Het zou uiteraard nog van jou zijn”, antwoordde de man.

“En zo is het ook met jouw boosheid”, zei de oude getekende biker, “als ik ervoor kies jouw gift van boosheid niet te accepteren, is die boosheid dan niet alleen van jou?” Glimlachend, zoals altijd, stapte de biker op zijn motor, trapte hem aan en verdween in een stofwolk richting de horizon.