Post Tagged ‘patches’

Als een motorclub wordt opgeheven.

Een club kan besluiten zich op te heffen. Daarvoor kunnen vele redenen zijn. Bijvoorbeeld doordat de leden te oud zijn geworden of doordat er geen leden meer zijn. Een motorclub kan ook opgaan in een andere motorclub. En ‘over gepatchd’ worden. Vooral in de vijftiger en zestiger jaren, toen vooral in Amerika veel lokale clubs zich verenigden in grotere regionale en landelijke clubs, verdwenen veel lokale clubs daardoor en daarmee tegelijk de colours. Ook kan het zijn dat een club wordt opgeheven door interne problemen. Of er is een schandaal ontstaan binnen de club dat dusdanig onoverkomelijk is dat de club (of een aantal chapters) opgeheven wordt. Kortweg, de clubnaam is besmet en kan in ieder geval onder de “oude” naam niet meer voortbestaan.

Op zulke momenten moeten de cuts/colours van deze opgeheven clubs vernietigd worden. In de ongeschreven regels van motorclubs is zeer helder en duidelijk aangegeven hoe dat moet gebeuren. De regel is, “destroy by knife or fire”. Wat zoveel betekent dat alle patches, titel/functie patches, ornamenten, rugpatches en alles waar een logo van de ex-club op staat vernietigd moet worden. Door al deze zaken onder getuige met een mes in onherkenbare stukken te snijden dan wel de colours die van de leden ingenomen zijn duidelijk zichtbaar (onder getuige) te verbranden.

Ook tattoos met de naam van de opgeheven club moeten worden verwijderd. Of ze worden voorzien van een (duidelijk leesbare) tekst die aangeeft dat de club niet meer bestaat. In Amerika worden woorden als dissolved, seized, break up, discontinued en dergelijke, gevolgd door een datum gebruikt. Zo lang duidelijk is dat de club niet meer bestaat. Het is altijd klote als een club opgeheven wordt. Mensen zijn zich met verwachtingen gaan inzetten voor de club en als het dan fout gaat om welke reden ook is dat altijd een zware teleurstelling. In deze tijd lijkt het trouwens alsof iedereen op elke straathoek een motorclub kan beginnen. Zelfs mensen zonder motor beginnen een motorclub. Sommigen met de overtuiging dat ze het motor rijbewijs nog gaan halen en sommigen omdat ze te bedonderd zijn zich zelfs maar voor te stellen aan de dominante clubs in het land en zomaar uit het niets voor zichzelf beginnen. Ze willen wel nomad, national, founder, enforcer, president en zo op hun vest dragen. Maar willen niet de moeite doen die binnen bestaande clubs traditioneel gedaan moet worden om zo ver te komen. In deze tijd kan iemand vandaag vertegenwoordiger zijn en morgen een als badass uitziende full member biker met een scooter. Door gewoon patches te kopen, op je vestje te naaien en klaar. Gelukkig verdwijnen zulke nitwit clubjes meestal ook weer snel. En hopen wij dat ze de regel kennen. “By Fire or Knife”.

Ik hoop dat meer mensen zich aansluiten bij bestaande clubs en dat het fenomeen ‘pop-up clubs’ zo snel verdwijnt als het ontstaan is. Het is altijd beter om je bij een bestaande club aan te sluiten. Zo leer je van het begin af hoe de club werkt, hoe de hiërarchie is en waarom je moet werken voor je colours. Je zult uiteindelijk als member trots kunnen zijn op je colours omdat je weet wat je ervoor gedaan hebt. Want ik zie niet in hoe iemand trots kan zijn op gekochte colours, zelfs niet hoe iemand gaat rijden met gekochte colours. Je ziet er dan misschien voor de je omgeving uit als toughguy-badass motorrijder maar eigenlijk heb je het hart van een solex uit 1960.

Robert Hageman

Advertenties

De 1% patch en de man.
Wat is er gebeurd met de 1%’er levensstijl?

Als 1%’ers niet meer hun bike kunnen aantrappen en een kilometerslange rit kunnen maken zonder dat ze zich zorgen moeten maken over welke grenzen van “vijandelijk” gebied- of over welke territorium grenzen ze rijden?

Dan is er ergens iets goed misgegaan. En we hebben het gewoon toegelaten. Is dit nu de toekomst die de Old School bikers voor ogen hadden toen ze op hun bikes stapten en hun 1% patches opnaaiden? Of zouden ze zich om de huidige mentaliteit omdraaien in hun graven omdat ze zich schamen. Is ons bikerleven één grote machtsstrijd geworden? Waarin we in plaats van te rijden en lol te maken met onze broeders, ons plezier verpest zien worden door de worsteling om wie welk gebied beheerst en wie de sterkste 1% motherfucker van het land is? Zijn we nou echt van die machtsgeile badasses geworden? Hebben we de belangrijkste dingen, rijden, feesten, broederschap en respect voor elkaars leven, de dingen die ons bikerleven de moeite waard maken opzij gezet? Zijn de tijden voorbij waarin echte mannen motor reden voor het plezier van het leven zelf, feesten, broederschap en de liefde voor de open weg? Zijn de dagen voorbij waarin we de 1% patch droegen uit trots? Dat niemand ons kon vertellen waar, wanneer of hoe we reden of hoe we onze levens leefden?

 Dat we simpel zelf bepaalden welk vest we aantrokken of wat voor kleren we droegen? Dat we konden leven zonder telefoontaps, invallen, verborgen camera’s, stasi afluister praktijken, intimidatie, vuilschrijverij, stigmatisering en bagger riool journalistiek. Het is wel zo dat de man de patch maakt en niet de patch de man. Helaas word dat al te vaak door onwetenden omgedraaid en zijn ze ineens stoer doordat ze een patch gekocht hebben. Op elke straathoek worden MC’s opgericht. Sommige met ventjes van 15, 16 jaar in stoere ‘full colors’ op scootertjes en opgefokte brommertjes.  Het respect dat is opgebouwd door de oorspronkelijke mannen die de motorwereld hebben opgestart in Nederland wordt door puisterige pubertjes en stoere jongensclubjes gestolen. Een rugpatch kan gewoon gekocht worden en per post toegestuurd worden. Melvin B. is zo’n nepventje bijvoorbeeld. Maar zo zijn er zat. De reputatie van de echte 1%’ers is zowat om zeep. Ik schrijf dit niet omdat ik denk dat ik volmaakt ben. Eerder omdat ik hoop dat in deze wereld van “Jax SOA” wannabees er nog een paar echte 1%’ers rondrijden die echt als 1%’er leven en dat we verder vooruit komen en de erfenis van de eerste 1%’ers weer tot leven komt. Dat we weer samen kunnen rijden waar we willen, lol kunnen maken en de weg weer een open weg voor ons zal zijn. Dat gezegd hebbend groet ik jullie.
Robert Hageman
Dank, Kinfolk-Apache.

 

We lazen de woorden van onze vriend en broeder Michael Green van TBM Scandinavië. Ook Dutchbikers schreef al vaak over de dringend gewenste samenwerking van clubs. Samenwerken in plaats van je laten afslachten door marionetten van de staat, gedresseerde persmuskieten en trekpoppetjes van het O.M. We geven, met zijn toestemming, een vrije vertaling van zijn woorden. Het origineel (Engels) staat eronder.

MIJN WOORDEN.
2017 is een klotenjaar geweest voor veel MC clubs over de hele wereld. En WAAROM?
Omdat veel clubs het naar de kloten geholpen hebben en daarmee regeringen het gereedschap en de macht hebben gegeven om de Broederschap en het Recht Om Vrij Te Zijn te vernietigen. Als we niet stoppen elkaar aan te vallen, als we ons niet VERENIGEN, zal de MC wereld zoals we die kennen binnen een paar jaar verdwenen zijn. Laat de OLD SCHOOL terugkomen. Laten we de codes van EER en RESPECT terugbrengen. Laten we HET ECHTER BIKERLEVEN terug brengen en DE VREDE TUSSEN ALLE CLUBS. ONZE GROOTSTE VIJANDEN ZIJN DE OVERHEDEN die (onze) vrijheid verkopen als iets bedreigends. Als we niet gaan SAMENWERKEN, geven we ze elke keer meer redenen en aanleidingen om te VERNIETIGEN waar we in geloven en waar we voor RIJDEN en voor LEVEN. Het is tijd voor de OUDE GENERATIE binnen iedere club om OP TE STAAN en VAN ZICH TE LATEN HOREN. Om de nieuwe generatie TE LATEN ZIEN WAAR HET VERDOMME ALLEMAAL OM GAAT OM EEN BROEDER EN BIKER TE ZIJN.
Laat 2018 het jaar zijn waarin we samen het tij keren en waarin DE OUDE WAARDEN EN DE OORSPRONKELIJKE MANIEREN VAN LEVEN die we allemaal willen, terug komen.

Merry Christmas & Happy New Biker Year.

L&R

Michael Green
Spokesperson, TBM SCANDINAVIA

Michael Green

“SPEAKING OUT.

2017 has been a terrible year for many MC Club’s around the World. And WHY?
Because many Club’s have fucked it up and given Government’s around the World the tools and more power to destroy the life of Brotherhood and Ride To Be Free. If we don’t STOP fighting each other and UNITE our MC World will be totally destroyed within a few years from NOW.
Bring back THE OLD SCHOOL, bring back the code of HONOR and RESPECT, bring back the REAL BIKER LIFE and BRING BACK THE PEACE BETWEEN ALL CLUBS. Our BIGGEST ENEMIES ARE THE GOVERNMENT’S, and as long as we can’t and won’t UNITE and WORK together – we only will provide more tools for them to DESTROY what we believe in and LIVE and RIDE for. Time for the OLD GENERATION in every Club to STAND UP & STEP FORWARD, and show the NEW GENERATION WHAT THE FUCK IT’S ALL ABOUT BEING A TRUE BROTHER & BIKER. Let 2018 be the year where we together can turn it around and bring THE OLD TIMES BACK – JUST THE OLD WAY WE ALL LOVE IT.

Merry Christmas & Happy New Biker Year.

L&R

Michael Green
Spokesperson, TBM SCANDINAVIA

 

Stoere echt ‘ mannelijke’ bikers en mooie sexy willige vrouwen. Snelle brullende motoren, spanning, handel, intriges. Wapens en drugs in elke hoeveelheid. Virtuele onkwetsbaarheid. Bakken geld en steeds terugkerende vrienden en broederschap om je overal in die spannende wereld te beschermen. We nemen de TV serie Laffing Devils van Discovery Channel of ‘Sons of Anarchy’ (S.O.A.) even als voorbeeld. Wat een leven lijkt dat te zijn in zo’n club. Wat een romantiek, kicks en spanning. Dat wil iedereen toch? Maar je kunt er niet bij. Het is TV. Toch wil je zo zijn. Je wil iets van die rebelsheid uitdragen. Jij hebt geen motor en je zult dat leven nooit leiden. Maar toch… ergens binnenin je zit iets dat opstandig, rebels wil zijn. Iets om je ego op te peppen. Dussss… koop je je eerste TV serie T-shirt. En dan ook nog een hoodie en een leren vest met de ‘colors’ van je TV helden erop. Je trekt het aan, gaat voor de spiegel staan en jij ziet daar die ‘toughguy’, die avonturier staan. In ieder van ons zit wel een stukkie dat ontevreden is met het huidige bestaan. Een stem die onhoorbaar is voor 99% van de mensen. Maar je voelt je een rebel, een ‘Outlaw’.  Op straat, als je een parkeerwachter ziet, steek je achter zijn rug je middelvinger op. En als je een politieagent voorbij ziet rijden zie jij de cops. Die jou zoeken.  Je denkwijze is geweldig voor de portemonnee van de makers van de serie. Je kocht immers supportware van de clubs uit een TV serie. Maar in werkelijkheid ben je gewoon iemand die voldoet aan door commerciële massa manipulators (Marketing deskundigen, trendzoekers)  bedacht en voorspelbaar gedrag. Iedereen wil de stoere held zijn. En daar is over nagedacht. Want….

Er waren al veel van deze ‘helden’. Levende echte mensen. Liefhebbers van motorrijden, bikers Motorcycle Clubs. Ze waren er al voordat de serie begon. In die wereld ben je herkenbaar als lid door de driedelige rugpatch en de twee letters M en C. Samengevoegd tot MC staan ze voor de eerste letters van de woorden Motorcycle en Club. MC dus. Om

bij zo’n MC te horen heb je dus een motor nodig. En een motorrijbewijs. En de rebel moet tussen je oren en in je hart wonen. Niet parttime maar full time. 1% van de motorrijdende mensen begrijpt dit. Ze horen de stem en luisteren er naar. Af en toe lees je erover in de kranten of zie je een MC lid afgevoerd worden door de politie. Net als op TV in de series. Want de rebellen (die je in alle delen van de maatschappij hebt) worden juist door hun levenswijze extra opvallend als het MC leden zijn. Maar ze blijven stoer. Het lijkt soms net echt Laffing Devils of Sons of Anarchy bij die mannen met dat MC op hun rug. Uiteraard een omgekeerde denkwijze want die series zijn gebaseerd op het leven binnen echte clubs.

Dus om mee te kunnen doen, beginnen in deze tijd regelmatig mensen uit de 99% die niets begrijpen van de echte motorrijdende rebellen een eigen clubje. Kop kaalgeschoren, stoppelbaard, eigen stoer logootje met MC op je rug, een motor onder je reet en hoppaaaa “Bro”. Je hoort erbij. Dat was niet zo moeilijk toch? Gewoon kopen! En je bent stoer. Je hebt ervoor betaald! Daar ben je dan. In de bus, tram, trein of op je Vespaatje ga je, selfies makend door de wereld. Je vind nog een paar mensen die ook zo’n jassie van je willen kopen en zo verdien je nog aan je SAMCRO complex ook. Voordat je het weet heb je een club.

Wat?? Een club?  Dan is er een baas nodig. Je zoekt er een spannende naam voor. Founder? State President? Leader? President? Je hebt geen clubhuis. Dus jat je, nadat je op Wikipedia hebt opgezocht wat het betekent, de gerespecteerde term “Nomad”. En laat die op je jassie naaien. Onder je zelfverzonnen titel van State President. En de naam van je club is natuurlijk ook stoer. En je vrienden krijgen ook een titel. Ambassador, treasurer, enforcer, ass-kicker, jij bedenkt wel iets stoers. Je gestolen stoerheid valt op voor de buitenwereld. Je vind dat je overal mag lopen met je gestolen stoerheid. Je hebt er tenslotte voor betaald en wie doet je wat? Iedereen doet het toch? Je denkt dat je als 99%’ertje tussen de 1% grote mannen mag staan. Omdat je ook MC op je rug hebt geplakt. En inderdaad, het is volledig jouw recht om rond te lopen met gekochte colours. Om de stoerheid van de echte MC’ers te kopiëren en er net zo uit te zien. Niks motor. Met de bus kom je er ook. Of op je Vespaatje. Jij draagt wat jij wilt en vandaag draag je je zelfbetaalde bikerpak.

Je bent dan niet wat je uit wil stralen. En de echte mensen zien dat. Maar jij bent verblind door het rebel willen zijn. Je bent letterlijk zo ruig als een kokosmat. In werkelijkheid een voetveegje maar van buiten stoer, stoppels en gebruind. Beter lijkt het ons dat je eens je ballen oppoetst en binnenstapt bij een bestaande Motorcycle Club. Dat je gewoon eens gaat kijken of die wereld wel jouw wereld is. En of je daar je vrienden zult vinden of op kantoor of in het buurthuis

Het wordt tijd dat de bestaande clubs in de stilte waarin ze dat altijd gedaan hebben, gaan optreden tegen deze dieven van onze erfenis. Het wordt tijd dat er weer een overleg raad komt. Het MC rijden devalueert en er zijn mensen nodig die deze devaluatie stoppen. Zowel de club demonisering die door de staats propagandisten in gang is gezet om bikers als criminelen neer te zetten als de devaluatie van het biker zijn door allerlei vreemde individuen. Mensen die, bij wijze van spreken, wel de hemel in willen maar dan geen God willen erkennen daarvoor. (ja ja aparte vergelijking maar hey, inspiratie was de schuldige)

Wij vinden dat het tijd is om de wildgroei te stoppen. Siderockers moeten weer waard zijn wat erop staat, titel- en backpatches moeten verdiend zijn. Een president moet niet aangewezen zijn omdat hij de oprichter is maar omdat hij de beste man voor die plek is. En de letters MC zijn geen goedkoop stickertje dat je stoer maakt maar kleine traditionele patches waar je voor moet werken, soms jarenlang.

We moeten onze 1% kracht niet verloren laten gaan. We zijn uniek en gehard. Onze ogen zagen wat weinigen konden zien. Ons woord staat voor wat we het zelf waard maken. Onze daden spreken over vrijheid, eindeloze wegen, zon, wind, leven! Bikers banen paden, zodat anderen kunnen gaan waar bikers geweest zijn. We moeten ons niet laten na-apen door mensen die willen zijn wie wij bij onze geboorte al waren. Maar die eenvoudig de ballen niet hebben om zich bij een motorclub aan te sluiten.

Goede raad is duur. Altijd geweest. Voor een goede raad zullen concessies gedaan moeten worden. Geven en nemen. Het kon jarenlang. Het moet dus nog jarenlang kunnen. Blijven de Motorcycle Clubs afwachten? Wij hopen dat verschillen van tafel gaan, oude zaken vergeten worden en dat het algemene belang van de oudste nog bestaande vorm van vrijheid, de Motor Club, niet verdwijnt.

Verwissel paardekracht nooit met wilskracht…

Robert Hageman

Met het volgende stukkie maken we onszelf niet populair. Maar hey… moeten we populair zijn? Of wil je “a piece of our mind?

We zien steeds meer mensen die zelf een stoere rugpatch ontwerpen, laten maken en er zelfs mee gaan lopen. Ze doen zich dan voor als member van een grote groep harde bikers. Ze dragen voorop hun vest patches met titels die gewoonlijk alleen binnen de MC’s gebruikt worden. We zien mensen lopen met driedelige patches met een brandende skull op hun rug , driedelige nep patches ffpatch2met het HAMC lettertype en logo’s die bijna identiek zijn aan het Hells Angels logo. Full member backpatches van Sons of Anachy worden vrolijk gedragen alsof de drager een echte member van die TV club is. Fietsclubjes dragen stoere jacks en vesten die sprekend lijken op de vesten van bestaande MotorClubs. Kinderen van 15, 16 jaar, meisjes, jochies maar ook volwassenen lopen met jasjes die sprekend lijken op vesten van al lang bestaande Motor Clubs. Er is een wildgroei ontstaan aan wannabees en look-a-likes. Elke Pietje Prik met of zonder motor wil op een biker lijken. En de massa ziet het verschil niet meer. Logo’s zijn overal te koop, zelfs die van de grote Motor Clubs. Waar Hangarounds en Prospects hard werken om na een lange periode Full Member binnen de originele broederschap van een grote Motor Club te worden, kopen zwakke misfits zich in de winkel een blinkend vals imago van stoerheid in leer, vrij leven achter glas en synthetische broederschap.

De media hebben samen met justitie’s propaganda afdeling een bepaald imago van Motor Clubs gebouwd en dat spreekt een grote groep mensen aan. En dus willen veel meer mensen hierdoor lid te zijn van een Motor Club. Maar ze hebben de ballen niet om zich daarbij aan te melden. (wat zouden de buren denken)  Dus bedenken ze zelf een dingetje. Ze zoeken op Google een plaatje dat lijkt op het logo van de voor hun stoerste club en bedenken een stoere naam. En gebruiken zo het harde werk dat een member van een echte Motor Club heeft moeten doen voordat hij Full Member werd. Het zijn de wannabees, de kopieerders van respect, de bloedzuigers die je niet als vriend wilt hebben.

Overigens, wie de schoen past trekke hem aan, we benoemen niemand in het bijzonder.  Het valt ons alleen op dat, nu de motoren weer op de weg zijn, soapatcheswij onderweg steeds meer bizarre groepjes tegenkomen die lijken(!)  op “Old Skool” Motor Clubs”. Met bijbehorende gekopieerde titels als President, Sgt-at Arms, First Two, Original, Founder en ga zo maar door. Baasjes van niks. Wannabees die zelfs het wannabee stadium niet halen. Jochies die nog niet eens op een bromfiets mogen rijden, lopen stoer naast semi kaalgeschoren puistenkoppen in leren vestjes en doen patserig alsof ze de wereld al verdiend hebben. Ventjes van 17, 18 jaar zijn ineens President en zetten daarmee een echte Motor Club President, die zijn titel met alle verantwoordelijkheid daaraan verdiend heeft, respectloos voor gek.

Laten we duidelijk zijn. Ieder mag aantrekken wat hij of zij wil.  Van ons mag je een politie uniform aantrekken of de bikini van een paaldanseres, het maakt ons geen reet uit. Maar accepteer dan ook de mogelijke gevolgen van je verkleedpartij. Want loop je in een bepaald pak, dan kun je aangesproken worden daarop. Zou je zo gek zijn om een politie uniform aan te trekken terwijl je geen agent bent, dan kun je daarop aangesproken worden. Logisch? Ben je geen paaldanseres maar zeg je dat je dat wel bent, dan kan je gevraagd worden te gaan dansen. (!) Dat is met het dragen van een kopie van de colours van een Motor Club dus ook zo. Logisch?

Op onze trouwe redactie hebben we mensen die Full Member bij een Motor Club zijn. En doordat we nu eenmaal ook Dutchbikers zijn en al een paar dagen meelopen in de motorwereld, hebben we in die wereld een bepaalde ervaring opgedaan. We hebben het op de harde manier moeten leren. Niemand die ons waarschuwde of ons uitlegde hoe het wel of niet moest. Deed je het fout, dan kreeg je geen sociaal functioneringsgesprekje met je manager maar een snauw en een grauw en als het een te grote fout was een paar hoeken erbij. Dat accepteerde je. Het was de wereld waarin je leeft en waarin je opgegroeid was.

Wij leggen het je uit. Zodat je ervan kunt leren. Zodat je weet dat je aangesproken kunt worden als je zelf een stoere rugpatch draagt die lijkt op de rugpatch van een Motor Club. Dat je respect niet kunt kopen in een kleermakerij, dat je het niet kunt afdwingen door een gekopieerde of zelfbedachte MC lookalike patch op je rug te naaien. Wij vertellen je dat je moet werken om te worden wie je zou willen zijn. En dat je niks kado krijgt in de motorwereld.

Motorrijders zijn uiteindelijk gewone mensen. Die motor rijden en een bijzondere voorkeur hebben voor rijden op een motor. Motor Clubs zijn instituten, verenigingen, vriendenclubs met eigen regels. ladybikersZoals iedere club eigen regels heeft. Niet buiten de wet maar juist geschreven naar de wet. Motorrijders zijn geen outlaws maar juist mensen die genieten van de wereld, de open weg en de bijzondere broederschap die er is tussen motorrijders. Je plek daarin moet je verdienen. Met werk, enthousiasme, inzet, motivatie, en met de ingegroeide wil om op een motor de elementen en de wereld te trotseren.  We hebben de meest voorkomende regels voor je verzameld, je kunt ze hier downloaden.

Een laatste woord van advies dan voor de mensen die echt een Motorclub rugpatch willen en moeten en zullen dragen. Loop eens binnen bij een Motorclub. En zijn er genoeg en waarschijnlijk vind je er juist die mensen die je zocht. Gooi je nagemaakte club colours lekker weg, en probeer het bij een van de bestaande Motorclubs. Van onderaf aan. Als je dan eenmaal je Full Member patch krijgt, zul je trotser zijn dan je ooit had kunnen denken. Dan ben je deel van een onuitwisbare cultuur die al generaties bestaat. Met echte vrienden, broeders, een mooi leven en vrijheid.

Vergeet nooit echter dat het bij een Motorclub allereerst om de broederschap, het samen rijden en onderling vertrouwen gaat. De Rugpatch is een teken van de onderlinge verbondenheid en je deelgenoot zijn van de broederschap.

 

32 simpele regels, klik HIER