Post Tagged ‘politiegeweld’

Zo waren de redactieleden van Dutchbikers uitgenodigd door het Rotterdam Chapter van No Surrender MC. Ze hadden een gezellige avond georganiseerd in een bruin Rotterdams café. Café Promenade aan de Benthuizerstraat. Er zou een Nederlandstalige zanger komen en er was voor Chinese catering gezorgd. Motorrijders, muziek, eten, genoeg drinken, we hadden een BOB… een

Zo waren de redactieleden van Dutchbikers uitgenodigd door het Rotterdam Chapter van No Surrender MC. Ze hadden een gezellige avond georganiseerd in een bruin Rotterdams café. Café Promenade aan de Benthuizerstraat. Er zou een Nederlandstalige zanger komen en er was voor chinese catering gezorgd. Motorrijders, muziek, eten, genoeg drinken, we hadden een BOB… een leuke avond en een gezellig feest wachtte op ons.

Dat bleek anders te gaan dan we hadden verwacht. Rond 20:00 uur schoot er een bus de stoep voor het cafe op. Er waren pakweg een man of 35 in de kroeg. Vaste klanten, No Surrender leden en onze Dutchbikers redactieleden. Geen onvertogen woord, relaxed muziekje aan, biertje….. ineens een flits, fel licht, de deur knalt open en de schreeuwende gillende, stijf van de testosteron staande gemaskerde mannen van de Rotterdamse Politiebende stormden naar binnen. Schreeuwend duwen ze iedereen tegen de muur, delen klappen uit met gebalde vuisten en met de lopen van hun wapens. Felle lampjes op de wapens flitsen door het pand, gekleurde lichtstipjes worden zichtbaar op gezichten. Iedereen kreeg klappen. Mannen, vrouwen, politieplan1zelfs de chinees die juist op dat moment de catering kwam brengen (typisch verkeerde moment – verkeerde plaats) krijg een paar keiharde hoeken en word op zijn plaats gezet. Iedereen werd behandeld alsof ze misdadigers of terroristen waren. Mensen moesten drie kwartier tot een uur met de handen omhoog blijven staan. En vooral niet bewegen, je kreeg zo een klap met een geweerloop of je hoorde hoe een wapen werd doorgeladen als iemand door kramp bewoog. Het woord “pogrom” drong mijn hoofd binnen. Het Russische woord voor buitensporige gewelddadigheden, door militante groepen uitgevoerd. We stonden er midden in.

Er waren ruim 15 politie bussen en de uiteraard SWAT bus, voor 40 gewone cafe bezoekers en het personeel. Overkill heet dat. Er werd naar aanleiding van een tip gezocht naar vuurwapens die de No Surrender leden bij zich zouden dragen. Uiteraard werd er geen vuurwapen gevonden. Een zakmesje, dat wel. En achter de bar lag een katapult, door een kind vergeten. Een motorrijder had zijn legitimatie niet bij zich. Lag in de auto. Een andere had nogal veel geld bij zich. Had die middag zijn auto cash verkocht en was nog niet bij de bank geweest. Die mocht, op beschuldiging van witwassen, mee naar het buro. Dat was de hele oogst. Geen wapens, geen drugs, maar gewone mensen die een feestje hadden gepland. wapenwout02Rond 23:00 uur werd het cafe vrijgegeven en mocht ieder weer binnen (of buiten) en verdween de hele gewapende bende staats terreurzaaiers. Rond 00:30 waren er weer No Surrender leden binnen en gestaag kwam er toch nog een redelijke avond op gang. Uiteraard reden er met de regelmaat van de klok busjes langs het cafe. Controlerend en kijkend. Om 2 uur ging de deur op slot en de laatste glazen werden leeggedronken. Even over half drie in de ochtend waren de laatste mensen weg uit het cafe. En een paar minuten later kwam de hele terreurgroep weer aangereden. Zelfde busje, wapens, deur open getrapt, schreeuwend intimideren. Maar het cafe was zo goed als leeg, ze kwamen duidelijk een paar minuten te laat. De eigenaar kreeg nog toegeblaft dat ze moest opletten wie ze in haar zaak binnenliet en binnen een paar minuten was de bende net zo snel als ze gekomen waren weer vertrokken.

Bakken geld gekost om een Rotterdamse motorclub te laten zien wat ze op de academie hebben geleerd. Slaan, schreeuwen, rammen en intimideren met wapens. De Biker apartheid ten top! Een inval met een verzonnen reden om te intimideren. Niks bereikt dus, hooguit zetten we onze hakken wat dieper in het zand nu. Vrijheid is een kostbaar goed. De vrijheid om te gaan en staan waar je wilt. Dat neemt niemand een biker af.

 

 

Groet,

Robert Hageman