Post Tagged ‘restaurant’

20150606_17290920150606_172944

Motorrijdend kom je zo nog eens ergens. Je ziet de mooiste dingen en komt op plaatsen die voor velen verborgen blijven. Soms is dat jammer maar af en toe is dat prima. Zo kwamen we laatst op de A13, van Rotterdam richting Den Haag. Effe tanken en een snelle hap. Tanken was snel genoeg gebeurd en dan de snelle hap. Burger King. In je gebouw van HaJé, als je er geweest bent weet je wat ik bedoel. Voor jouw veiligheid hebben we er een foto van gemaakt trouwens. Want…

Dan kom je daar binnen bij die Burger King. Een volkomen ongeïnteresseerde bediening met verveelde blik gaf je direct het gevoel dat ze totaal geen zin hadden om te werken. We deden onze bestelling bij de baliemedewerker, rekenden met 3 man bijna 25 euro af en namen plaats. Het eten van Burger King was best eetbaar. Ik bedoel, het blijft fastfood maar dat weet je voordat je er binnen gaat. We zaten net toen er een meisje van de bediening langs ons liep. Zo traag als ze kon lopen, doekje in haar hand, liep ze naar een afvalbak, waar de trays op stonden. Voor de bak stond ze stil, keek er eens naar, zag tot haar plezier dat er twee lege trays op stonden, pakte ze op en slofte zo langzaam als ze kon terug richting keuken.  3 minuten later liep er een andere medewerker naar dezelfde bak. Haalde daar zo traag als hij kon de halfvolle vuilniszak uit en verving die met een zombie trek op zijn gezicht voor een lege. Uiteraard zo traag als hij kon. Ook hij verdween sloffend op een slakkengang door een deur met zijn vuilniszak. We zaten rustig ons eten weg te werken toen de medewerkster die we eerder al zagen weer aangesloft kwam. Langzaam, traag, millimeter voor millemeter slofte ze weer naar de bak. Er lag 1 tray op en die pakte ze, liep sloffend weer richting balie. Het zal je baan maar zijn. Trays ruimen en heen en weer sloffen.

Afijn, we waren uitgegeten en we gooiden ons afval en de lege verpakkingen in de afvalbak en legden onze trays op de bak. 20150606_172603Werk voor de medewerkster. 20150606_172747Bij de uitgang moest een van onze mensen naar het toilet. Dat was er niet binnen de Burger King, we werden naar het toilet van HaJé verwezen. Daar moest 50 cent betaald worden om door zo’n draaihek de WC binnen te kunnen. Eenmaal in het toilet kwam een penetrante pislucht ons tegemoet. Papieren handdoeken op de grond, vette dikke remsporen in de pot (die fot hebben we je bespaard) overvolle afvalbak, troep, WC papier in de Wc’s. En de doorspoelknop van het urinoir was verdwenen, doorspoelen kon niet. Vandaar misschien de penetrante stank die in de ruimte hing. Wat een gore zooi zeg. Onhygiënisch, smerig, stinkend en vol vuil. Als we rapportcijfer zouden moeten geven voor de Burger King zou dan een 4 zijn voor de ongemotiveerde mensen die daar rondliepen en een -0 voor de onbeschrijfelijk gore WC. Een regelrechte afrader, als je kunt rij er voorbij en pak de volgende bij Nootdorp of zo. Sla dit bacterie paradijs over, doe jezelf een plezier.

Het kan ook beter. Afgelopen weekend reden we op de A28 richting Utrecht. Het was rond kwart voor elf ‘-avonds toen we een stop maakten bij de TEXACO Drielander aan die A28. texacoBij KM 49 raakten we gestrand met een kapot achterlicht van een van onze motoren. Een tijd probeerden we het licht te repareren, waarbij de dame die achter de kassa stond uiterst behulpzaam bleek. We mochten een schaar gebruiken, plakband, zelfs superlijm, niets was teveel. Uiteindelijk kregen we het niet gerepareerd. Een draad was losgeraakt van een printplaat en we hadden simpelweg geen spullen om dat zelf geïmproviseerd te maken. ANWB gebeld dus. Binnen een uur zouden ze er zijn. Het was inmiddels kwart over twaalf geworden en we besloten om, terwijl we wachtten een bakkie te nemen. Op de machine stond een bord dat bij de koffie een koek hoorde. Aan de vriendelijke kassadame texaco2gevraagd waar die waren, de koeken bleken op. Wat wij geen probleem vonden, het bakkie alleen was ook goed. Een half uur later kwam iemand die getankt en net afgerekend had van binnenuit op ons toegelopen. Met de boodschap dat de kassa dame voor ons gevulde koeken had gebakken! Kwart voor een ’s-Nachts zaten wij aan de lekkerste gevulde koek die we ooit gegeten hadden. Met liefde bereid, dat was duidelijk. DE ANWB was er snel, de lamp gefixd en we konden weer op weg. Nog 170 KM voor de boeg. Maar wel goed verlicht. Kijk. Zo kan het dus ook. TEXACO Drielanden, geef die aardige dame die op 13 juni avonddienst had opslag. Wat een topper hebben jullie in dienst zeg! Van Ons, de redactie van Dutchbikers, een vet compliment voor deze super vrouw, die van een pech geval een leuke herinnering maakte.

Maken jullie wel eens zoiets mee? Gore toiletten, puur slecht eten of juist uitstekend eten? Chagrijnige bediening of juist hele leuke mensen die je avond juist maakten. Info@dutchbikers.nl is ons email adres. We zien je foto’s of reviews graag tegemoet.

Eten. Dat doen wij bikers vaak. Rijden, feesten, eten drinken. Dan daarna een stevige knokpartij? Op de facebook van een BACA lid stond dat ze dat bij BACA niet doen. Dan hebben wij nieuws voor dat BACA lid. De parel leimuidenDat gebeurt nergens in de motorwereld! Een feest wordt nooit opgezet met als doel een knokpartij aan het eind te hebben. Vooroordelen over motorrijders, door een motorrijdster? Apart! Maar dat even terzijde. Dit weekend met een groep motorvrienden een mooi ritje gereden. Via Wateringen, Den Haag, Wassenaar, Kaag, ringvaart naar Leimuiden. Daar vonden we De Parel, bij de brug aan de Ringvaart. Al jarenlang een bekende tussenstop voor mensen die rijden, varen of gewoon effe een rustig plekkie zoeken.

Zo ook wij dus. We konden onze motoren makkelijk parkeren en vonden een tafel, midden op het terras. De bediening was er snel bij om onze bestelling op te nemen. Diverse drankjes en…. we hadden er vaak over gehoord, 4x een broodje bal. Die waren ons aanbevolen. De drankjes stonden al snel op tafel. Maar het eten liet op zich wachten. Na 25 minuten nog niets. CIMG0898-copyDe bediening kwam langs om te vragen of we nog iets wilden drinken, een van ons gezelschap vroeg of ze misschien even kon kijken waar onze broodjes bleven? 15 minuten later, na 40 minuten wachten dus, kwam een dame met de eerste twee broodjes op ons afgelopen. “Eindelijk” was de kreet direct. Waarop de bebrilde bedientante bijdehand snerpte:” wilde je ze soms koud hebben? ik kan ze ook weer meenemen hoor!”. Ze maakte een terugtrekkend gebaar met het bord, alsof ze met de bestelling weer wilde weglopen.  Nu hebben wij wel manieren. Dus kwam er geen antwoord terug naar de saggerijnige vrouw. Ze schoof de ballen op tafel, liep naar binnen haalde nog twee borden en pletterde de de rest van onze bestelling op tafel.

De ballen lagen op een opengescheurd broodje. Voorgesneden, in veel vet opgewarmde plakjes bal lagen verspreid over het broodje. Vet op het bord, vet in het broodje. CIMG0886 copyHet vet was duidelijk niet alleen gebruikt om de gesneden ballen  op te warmen, er zat een aparte smaak aan.

Als biker zijn we wel wat gewend. Maar roadkill, druipend van vet en opgediend met een grauw en een snauw was toch wel iets dat we dan delen met jullie. Een van onze mannen had een broodje kaassoufflé besteld. Zijn broodje kwam als allerlaatste. Simpel kaassoufflétje  frituren en op een broodje leggen duurde bijna 50 minuten. En toen het eenmaal voor hem lag, was de kaassoufflé nog ijskoud van binnen. Bediening erbij, broodje weer terug en binnen 5 minuten (het kan dus wèl) was er een nieuwe. Die overigens lauwwarm was van binnen.

Afijn, het terras was zonnig, we hadden het naar ons zin, de rit was leuk en we waren een daggie uit. De Parel bij de brug vermijden we een tijdje. We hebben er vaker gezeten maar dit was voor ons een reden om de zaak voorlopig niet meer te bezoeken. Zat leuke horeca aan de ringvaart waar de mensen vriendelijker zijn en het eten hopelijk beter is.

Groet

Robert Hageman
info@dutchbikers.nl