Beste Erik,
Door middel van dit schrijven richt ik mij tot je met het volgende. We kennen elkaar niet persoonlijk maar behoud mij het recht voor je te tutoyeren. Immers ben jij net zoals al je andere collega’s feitelijk in dienst van de burger. Aangezien jullie salaris door ons word betaald. Laat ik beginnen dat ik je snap. Zoals je al meerdere keren aangaf is het makkelijk om met je bips in het pluche te roeptoeteren daar op het binnenhof. Als het sporenonderzoek nog volop gaande is zijn het politici als van Toorenburg die alweer komen met pseudo oplossingen. Als we die gesjeesde ex gevangenisdirecteur haar zin geven staat op winkeldiefstal binnenkort levenslang. En zal het wetboek van strafvordering binnenkort bestaan uit meer delen dan de Winkler prins encyclopedie. Want elke dag ‘poept’ deze verwarde dwaalhaas er wel weer een wetsvoorstel uit. Natuurlijk snap ik dat je geen paar honderd man reserve hebt. En er binnen het korps talloze problemen zijn. Nou Erik dat hele idee van de Nationale Politie was nooit geen goed idee. Maar is opgedrongen door Ivo Opstelten. Die het zag als zijn erfenis aan het Nederlandse volk. Nou en daar genieten we nog elke dag van. Je roept al vaker dat je mensen tekort komt. Dat je het idee hebt dat de politiek jullie aanstuurt op basis van krantenkoppen in de telegraaf.
Terecht zeg je vaak dat je jezelf én het korps niet herkend. Dat je baalt als de daden van één foute agent het hele korps worden aangerekend. Nou Erik let op! Wij hebben samen hetzelfde probleem.Want ik herken soms mijzelf ook niet meer. Als ik de door jouw dienst gegenereerde persberichten lees. Waarin ik lees dat ik en MIJN club zich structureel bezig houden met criminaliteit. Waarin ik bij voorbaat als schuldig word neergezet. Zegt de onschuldpresumptie jou iets Erik? Ik herken mijzelf niet als ik jou collega politiebazen hoor raaskallen over mij en mijn broeders. Want even onder elkaar..als dat waar zou zijn, dat wij ons dagdagelijks bezighouden met boefjesdingen, waarom zitten we dan niet met een hoop man in de gevangenis? 

Waarom moet het Openbaar Ministerie zaken vanaf 1974(!) en vanuit de hele wereld erbij halen om ons te kiel halen bij de rechtbank? Toen Haagse dienders Mitch Henriquez naar het land van ooit hielpen begon toen het OM over voorvallen van de politie in de Verenigde Staten of uit China? Nee toch Erik?
Je maakt regelmatig opmerkingen over mensen tekort. Je haalt zelfs mensen terug van vakantie. Maar als wij in feestje in Harlingen hebben zijn er mensen genoeg. Er zijn altijd mensen genoeg als het om mijn club gaat. Vanuit bedrijfseconomische perspectief zou je eens moeten uitrekenen wat het eigenlijk ooit heeft opgeleverd. En dan praat ik nog niets eens of de strafrechtelijke kant. Want het is pure intimidatie Erik. Het is machtsmisbruik. En ja ik me best voorstellen dat sommigen een bloedhekel aan jullie krijgen. Oorzaak en gevolg.
Uiteraard ken ik je antwoord nu Erik. En je zult komen met kijk maar eens naar motorclub Caloh wagoh. Die zitten tot hun nek in de criminaliteit. Jij weet net als ik dat dit een pure frame is. Jullie weten dat dat dit geen motorclub is. Omdat ze een hesje dragen? Omdat er 3,2 man een motorrijbewijs hebben? Als ik een witte stofjas aantrek ben ik dan ook dokter? En toch blijven jullie dat herhalen. Ook wij snappen dat het Landelijke parket en JenV hierachter zitten. En jullie de uitvoerders zijn. Maar toch….jij kent de cijfers jij kent de werkelijke knelpunten in de Nederlandse samenleving. En er veranderd niks met symbool politiek. Het is window dressing voor een staat die niet meer de baas is in heel het Koninkrijk.

Ja ook bij ons gebeuren soms dingen die niet kunnen. Maar dat is overal in elke organisatie. In Nederland kennen we daarvoor een goed systeem van vervolging en berechting. Zo hebben we dat ooit besloten. De rechter heeft het laatste woord. Niet de Telegraaf, niet Madeleine van Toorenburg of jouw baas Grapperhaus. Hoewel we de laatste jaren steeds meer zien dat de politiek zich actief bemoeit met de opsporing, rapporten en onderzoeken manipuleert enz. Wie zijn nu de echte boefjes?

Geloof nou niet – al kom je nog met nog 300 wetten – dat je ons kunt verbieden te zijn wie we willen zijn. We laten ons niet uitspelen, manipuleren enz. We kennen de trucs en de modus operandi inmiddels. Binnen jouw korps zijn er genoeg agenten die liever daadkrachtig optreden in een ‘kanswijk’ dan voor de zoveelste keer mijn papieren controleren. Veel van jouw collega’s zijn het kotsbeu. Erik ga aan de slag met de werkelijke problemen van dit land. De kranten staan er vol mee. Steek en schietpartijen, bejaarden die worden in elkaar getrapt, plofkraken enz.
En kom alleen bij ons als je iets feitelijks hebt. Iets tastbaars waar tegen wij ons kunnen verdedigen. Niet met onzin, aannames en gebakken lucht. Doe je werk! Dienstbaar en waakzaam daar waar het echt nodig is. Wij de Nederlandse burger reken op je……dat kan…..toch?

Artikel geschreven door Arie Luctor et Emergo in Oktober 2019. We vonden het dusdanig actueel dat we het hier nog eens neergezet hebben.
(Bron: https://www.facebook.com/photo?fbid=3592793144079430&set=a.677941675564606)

In 2012, 9 jaar geleden begon ik met een vriend samen Dutchbikers. De vriend had een media bedrijf en betaalde de hosting. . Hoofdzakelijk kosten zoals, kantoorspullen, verblijf (als dat nodig was) en zaken als software en hardware . Kosten van internet deelden we. Er kwamen twee ad hoc vrijwilligers bij en samen maakten we de verhalen en verslagen, deelden we kosten. De verhalen worden geschreven door steeds dezelfde persoon, zodat de schrijfstijl constant blijft. Allen zijn we lid van een club. Dat gaat prima samen.
We schreven recensies over evenementen, restaurants, bikercampings. Maar ook over avonturen, motoren, gebeurtenissen, politie die bikers lastigvalt, en we gaven dikwijls onze mening over het afzeggen van allerlei biker evenementen. Vaak schreven we met stevige (gewoon nederlandse) woorden over de afbraak van de bikerwereld. We nemen het op voor de bikers, MC’s, clubs, verenigingen. We hielden excessen in de bikerwereld tegen het licht (de pedo Pres Gerrit van No Rules bijvoorbeeld en de nep clubs oprichtende Melvin Bol onder meer) Maar ook schreven we over de nooit begonnen en verzonnen “bikeroorlog” tussen clubs die door de media steeds genoemd word. We reisden samen ieder jaar rond 15000 kilometer om de bikerwereld te verdedigen. Om lezers te laten inzien dat bikers gewoon mensen zijn. En geen criminelen.

Natuurlijk rijden er criminelen op motoren maar dat maakt niet elke biker crimineel. Net zoals elke zondag naar de kerk gaan geen goed persoon van je maakt.
We begonnen dus in 2012. Met een (toen) 3 jaar oude computer. Die is inmiddels dus 11 jaar oud en dringend aan vervanging toe. Twee van onze camera’s (een Nikon en een Canon) zijn vorig jaar verongelukt. Van èèn brak de draagband, terwijl ik met 110 km per uur op de A4 reed. De andere kreeg op een treffentje een pint bier over zich heen en is er in gebleven. Onze sponsor zijn bedrijf heeft helaas Corona niet overleefd. Hij deed veel in entertainment, film editing en fotograferen. De maatregelen hebben zijn bedrijf om zeep geholpen, sponsoren is er niet meer bij. 
Daarom onze vraag aan jullie. Om hulp. Om fatsoenlijk te kunnen blijven werken heeft Dutchbikers een nieuwe (2021) computer nodig. We zijn er ècht aan toe. Met bijbehorende software als Photohop, Nero, Antivirus, Windows (of IOS, we hebben graag een Apple) tekstverwerking, externe harde schijf en nog wat software die we gebruiken. Verder is een nieuwe camera geen overbodige luxe. Onze voorkeur gaat uit naar een camera met A Mount (Daar hebben we een hele mooie lens voor gekregen van Olaf “Freakrunner” Bok, die hoeven we dan niet te kopen.)

Omdat onze hoofdsponsor niet meer sponsoren kan, proberen we op deze manier knaken bij elkaar te krijgen. Zodat niet alles elke keer uit eigen zak hoeft en we door kunnen gaan met schrijven over de mooie motorwereld van Nederland. Al 9 jaar lossen we onze eigen zaken op en geven we wat we hebben uit om jou geïnformeerd te houden over de lol van ons leven. Nu vragen we je om een donatie. Zodat we verder kunnen

Wil en kun je een bedrag missen? Kan je club een bedrag missen? We willen in deze corona tijd blijven schrijven. 
Elke steun wordt gewaardeerd. 
LH&R,
Robert Hageman

Klik HIER om meer te lezen en om een donatie te geven.

Tja daar kun je ook naar kijken natuurlijk. Wijzelf geven ons leven lang al de voorkeur aan rijden op een motor. Die sex in the city komt dan vanzelf wel leerden we.

Ikzelf (Robert Hageman) stapte ruim 40 jaar geleden voor het eerst op een motor. En ik ben eigenlijk (figuurlijk uiteraard) nooit meer afgestapt. 

In 2012 startte ik, samen met een goede vriend, Dutchbikers. We zagen de door de staat via de media geregisseerde afbraak van clubs, vriendschappen en de demonisering van de motorrijdende geweldige mensen die wij hadden leren kennen. En we wilden iets terugdoen. Een tegengeluid laten horen. Die trotse schaamteloze geuzen die wij hadden leren kennen waren heel anders dan de door de media (John vd Heuvel, Mick van Wely en zo nog wel een paar mensen) verzonnen criminele motorclubs. Natuurlijk zijn er criminelen die op een motor rijden. Maar maakt dit alle motorclubs dan crimineel? Er zijn zat pedofiele kerkleiders maar maakt dit elke kerk vrijwilliger tot een pedofiel? En zo weet ik nog wel een paar voorbeelden.

Een tegen geluid was nodig. Dutchbikers begon daarmee in 2012. We waren mannen met een mening en zeker niet bang om die uit te spreken. Dat hadden we geleerd “back in The Days”. Wees eerlijk, zelfs als je stem trilt. Dan komt het altijd goed.

Dutchbikers beginnen was een bijzondere ervaring. Vastleggen wat er gebeurde in de Motorwereld en dan daarover schrijven. Het stoppen van de Harleydag Breda, de No Harleydag Breda, de terraswetten, de pure discriminatie van een bevolkingsgroep die wilde genieten van de wind en vrijheid. Maar ook het verslaan van de talloze rechtszaken tegen clubs. Met de meest onzinnige verzonnen argumenten die, ook al kwamen ze bijna altijd uit onbekende anonieme bronnen, gewoon als waarheid werden aangenomen. De zorgvuldig gesponnen leugens van John vd Heuvel en vele andere journalisten. De angstcultuur die werd gegenereerd door te verzinnen dat burgemeesters (onder meer Bouke Arends, Jos Wienen, Wil Houben, Jan Hamming en vele anderen) werden bedreigd. Maar er werd nooit een bedreiger gevonden. Er was een tijd dat je als burgemeester (of journalist) niet meer serieus werd genomen als je niet minstens èèn keer zogenaamd bedreigd zou zijn geweest.

We zien wat er gebeurt. En we denken daar wat van. Dat vertellen we je op onze facebook, op Twitter of op onze website. De kosten daarvan lopen best hoog op soms. Een simpel ritje vanuit de randstad naar bijvoorbeeld een treffen in Drenthe kost al gauw 70 euro. Met alle motordagen en club bezoeken die we doen van hieruit, worden er letterlijk honderden euro’s betaald om Dutchbikers te blijven voorzien van informatie om met jullie te delen.

 Afgelopen jaar sneuvelden twee van de drie camera’s die we hadden. Een kreeg een forse pint bier te verwerken en de andere viel met een snelheid van 110 km/h op de A4 op het asfalt, de schouderband was gebroken. Van Olaf ‘Freakrunner’ Bok kregen we een gebruikte Sony A77, de camera die we nu gebruiken. En we kregen een prachtige bijbehorende lens bij, waar we komende zomer veel gebruik van zullen gaan maken. Onze computer was in 2012 al 3 jaar oud en nu dus 12 jaar. We zijn aan een echte nieuwe toe, liefst een Apple. Met alle software en hardware al gauw ruim 2500 euro. Ook onze meubelen moeten we af en toe vervangen. Buro, stoelen, serviesgoed, tafels en dergelijke. En vergeet niet de software voor de computer. Photoshop, tekstverwerking, virusscanner, mail, film bewerking, hosting, het kost allemaal geld. En zo werd wat begon als een geintje toch een professioneel instituut.

We werken met mensen die thuis zijn in de clubs. Sommigen van ons zijn clubleden. Welke clubs is niet zo belangrijk, als Dutchbikers willen we zo onpartijdig mogelijk blijven. En we werken al jarenlang samen in alle rust. En geen verhalen over de clubs, de gouden regel is:”wat binnen de club gebeurt blijft binnen de club.

Corona heeft ook ons geraakt. Prive inkomsten lopen keihard terug door de lockdown. Gezin gaat voor en dan is er geen geld om zaken voor Dutchbikers aan te schaffen die wel nodig zijn. Vandaar onze actie.

Gaan we het halen?
We gaan het zien.

Robert Hageman

Doneren? KLIK HIER

“Koffieclub of criminele club?” Die kop zie je vaak staan bij artikelen die over motorclubs gaan. Juist in deze tijd, nu de civiele rechtszaken tegen motorclubs als Hells Angels MC, Satudarah MC, Bandidos MC en No Surrender MC met de regelmaat van de klok uitgebreid het nieuws halen, wordt dit vergelijk vaak gemaakt. Zwart-wit denken. Ze zijn of een koffieclub of crimineel. Daartussen zit niks?

Ik leerde dat tussen zwart en wit nog een heleboel grijs zit. Maar dat eenlijnig denken is uitstekend voor domme journalisten die nauwelijks denkend hun BLO diploma hebben meegekregen. Omdat ze er anders tot hun pensionering hadden blijven zitten. De rapportage over motorclubs is er een van kopiëren en plakken eerder dan een van waarheidsvinding.  De regering publiceert een standpunt bij het ANP, de journalisten  kopiëren dit en plakken het in de media waar ze voor werken. In waarheid is geen media bedrijf geïnteresseerd, waarheid verkoopt niet en trekt geen adverteerders. Sensatie, aangedikt met verdraaide uitspraken, kleine onschuldig lijkende leugentjes en halve waarheden. Zo wordt van Nederlanders de laatste zwaar bevochten vrijheid ontnomen. We worden gepiepeld. Met minuscuul kleine stapjes en veranderingetjes worden we bewerkt tot we een kudde lamgeslagen schapen zijn geworden. Om dan collectief in groepen afgeslacht te worden. Je merkt het met ondermeer de maatschappelijke beperkingen tegen Covid, de beperkingen voor beroeps groepen (Horeca, bouw en zo) en voor geloofs gemeenschappen. En uiteraard voor leden van motorclubs.

Midden vorige eeuw begon zoiets met de Joden. Die zijn letterlijk dood gemanipuleerd, afgevoerd en verstrooid. Pakweg 25 tot 30 jaar later volgden wereldwijd de hippies. Een jongeren cultuur die wereld vrede wilde en op zoek waren naar rust, vrede, vrijheid en een liefdevol bestaan. De ‘bloemenkinderen’ zoals ze zichzelf noemden werden consequent als ‘langharig werkschuw tuig‘ weggezet (weet je nog?) Drugsgebruikers, verslaafden, sekteleden, Damslapers, krakers, geen synoniem was (in die tijd) sterk genoeg om aan de massa te verkopen dat de kinderen van de wereld, onze eigen kinderen,  luie en nutteloze profiteurs waren. Getreiterd tot ze hun haar afknipten en in het gareel van de maatschappij terug gingen. Daarna kwamen kort nog de punks. Ongeveer het zelfde als hippies. Alleen waren de punks agressiever in hun uiterlijk en gedrag. Dat zich uitte zich in onder meer keiharde muziek, bizarre kapsels, geen beeld of verwachting van de toekomst en zichtbaar provocerend gedrag en drugsgebruik. Tussendoor waren er altijd de motorrijders. Vaak verenigd in club verband. Mannen die in de oorlog de verschrikkelijkste dingen hadden gezien en gedaan. In de tweede wereld oorlog, in Viëtnam, Cambodja,Korea, overal werden onze kinderen ingezet als moordmachines. Als ze terugkwamen uit de strijd werden ze vaak met de nek aangekeken en weer verketterd. Vaak verenigden die groepen zich in motorclubs die ze zelf begonnen. Om de kameraadschap, het respect, de orde en leiding die ze misten en daarnaast, om gewoon lol te maken met elkaar.

Nu, in 2020 is de wereld op weg naar een wereld die onbewoonbaar is voor vrije mensen. Het gaat nu om controle, totale controle. Beheersing van de massa, zodat je als leider je pleziertjes voor het uitkiezen hebt. De laatste vrije mensen, bikers, worden geknecht en als illegaal weggezet. De volkomen geschifte instelling om het dragen van biker kleding te verbieden, wegen voor motorrijders te verbieden, gebieds verboden wettelijk te maken is een regelrechte aanpassing van de regels die door ene Adof H. uitgevoerd werden in de 40’er jaren. De totale anti propaganda, de wetswijzigingen die tijdens drukke corona tijden er snel ‘even doorgesluisd’ worden. Wetten die afluisteren in alle gevallen legaal maken. Je telefoon, computer, tablet, alles kan afgeluisterd worden. Electronisch betalen zorgt voor nog meer informatie over individuen. Zelfs via je intelligente lampen of thermostaten , (internet of things)  kunnen hackers je woning binnenkomen. En motorclub leden, de laatste mensen die vrijheid nog uit de praktijk kennen worden gedemoniseerd en gesloopt. Rijden over wegen aan banden, clubhuizen gesloten en gesloopt. Feesten zijn verboden, er is een dreigende bikeroorlog verzonnen die de ‘openbare orde kan ondermijnen’. Bikers worden altijd afgeschilderd als ‘onderwereld’ en waarschuwingen van de verzonnen vermenging van onderwereld met bovenwereld neemt groteske vormen aan. Politici zeggen bedreigd te worden maar nooit is ooit ergens een bedreiging hard gemaakt. Journalisten worden zogenaamd bedreig en dan zomaar ineens, zonder enige arrestatie, niet meer. Geen bewijs, geen bedreigingen. Zelfs John v/d Heuvel loopt weer gewoon los in de stad. Niks gebeurd, geen bewijs, geen bedreiging. En de bedreigde Burgemeester van Haarlem, Jos Wienen loopt in Katwijk gewoon onbewaakt door de straten. Bouke Arends, die in Drenthe Loco Burgemeester was en omdat hij bedreigd werd (dodelijk bedreigd)  naar Engeland moest voor een paar weken is nu Burgemeester in het Westland en loopt onbewaakt, zoals het hoort, in het Westland. Veel gelul, geen bewijs, niks gebeurt.

Maar motorrijders krijgen er van langs. Die zijn de schuld van alle criminaliteit. Koffieclubs? Nee, zeker niet. Biertje, ouwehoeren over je avonturen, rijden, lekker eten, de wereld zien, de mooiste plekkies delen. Motorclubs. Omdat motorrijders graag met elkaar rijden en een grote vrijheidslievende gemeenschap zijn. Geen koffieclub, geen padvinders, geen criminelen. Motorrijders. Motorclub.
En opnieuw, er zullen best criminelen op een motor rijden maar dat maakt niet alle motorclubs criminele organisaties.

Blijf strijden!
Robert Hageman

Het handhaven tegen motorclubs neemt extreme vormen aan. Clubs die hun colors gewoon mogen dragen krijgen ineens te maken met overijverige bromsnorren die, zodra ze ergens clubcolors zien, direct boete’s gaan uitschrijven. Of, gekker nog, de colors gewoon in beslag nemen. Met uiteraard een boete. Die boete is dan meestal via een artikel in de APV, gebaseerd op het verstoren van de openbare orde. Mensen zouden klagen over ‘bedreigend’ uitziende motor kleding. Zoals logo’s sieraden, stickers, helmen met club logo’s en motor vesten met patches en badges onder meer.

Leden van No Surrender MC willen eerdaags de overleden broer van een kaderlid naar zijn laatste rustplaats begeleiden. Maar kregen duidelijk te verstaan dat dit zonder club colors moest. Er zou onmiddellijk gehandhaafd worden (boete, zonder pardon) als er toch mensen zouden meerijden in de stoet met club colors aan. Even ter verduidelijking, No Surrender MC is niet verboden. De zaak is in hoger beroep. Bij de uitspraak tegen de club eerder was door de rechter besloten dat het vonnis “niet uitvoerbaar bij voorraad” was. Wat zoveel betekent als “het verbod op het dragen van colors en het verbieden gaat pas in als het vonnis definitief is.” Als het tot zo’n vonnis komt uiteraard. Aangezien het het hoger beroep nog dient en er zelfs nog de mogelijkheid tot cassatie is, zouden de leden en supporters gewoon hun club colors mogen dragen. Als je de uitspraak van de rechter volgt.

Maar de politie heeft kennelijk opdracht gekregen om colors van elke club te compromitteren en te proberen die colors van de weg te krijgen. De van de tv serie ‘bij ons op het kamp’ bekende motorclub The Untouchables is vaak op tv te zien. En de ervaring leerde ons dat wie vaak gezien wordt ook meer problemen krijgt.  25 Oktober, op het

jaarbeursplein in Utrecht willen 12 clubs en uiteraard wie verder nog wil komen, samenkomen om te protesteren tegen de pedopartij en  pedofielen. Een hoop ruglogo’s zullen daar te zien zijn. En aangezien de mensen het verschil niet zien tussen de ene en de andere club (ooit reed ik bij BACA, vaak kreeg ik dan de vraag of ik bij de Hells Angels zat),zou het best kunnen dat de colors van alle deelnemers verboden zullen zijn die dag.  Terwijl al die colors samen juist laten zien dat er niks te vrezen is van al die verschillende motorclubs. Dat ze uitstekend samen kunnen staan en dat er van die jarenlang gevreesde bikeroorlog niets waar is. Dat het een verzinsel is om motorrijders te demoniseren, meer niet.

Zijn bijeenkomsten waar motorrijders die lid zijn van een club binnenkort verboden als er clubvesten gedragen worden? De politiek jaagt dit hard na. De politie krijgt opdracht om te handhaven wat de politici bepalen in hun ivoren torentjes. En die mannen krijgen, omdat ze een werkopdracht niet kunnen weigeren, de problemen te verwerken. Het moet voor zo’n burgemeestertje wel een enorme erectie opleveren als hij ten volle beseft dat zijn opdracht om koste wat het kost de vesten van clubs te verwijderen op vreedzame bijeenkomsten kan leiden tot zware ongeregeldheden. Dat zijn woord een soort ‘befehl is befehl’ is en zonder meer uitgevoerd zal worden. Ondanks dat veel handhavers daar volledig NIET achter staan.

We zijn werkelijk benieuwd of deze geplande demonstratie met colors doorgaat als het deelnemers aan een eenvoudige begrafenis al verboden word het motorvest met hun clublogo te dragen.  Het moet mogelijk zijn dat een bepaalde groep laat zien dat die groep het ergens niet (of wel juist) mee eens is. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed.

En serieus vraag ik me af hoe lang wij, als vrije mensen ons nog laten piepelen, in de hoek laten zetten, als kleine kinderen laten behandelen. Hoe lang laten we politici beslissen wat we wel en (steeds meer) niet mogen. We worden systematisch gekleineerd en met hele kleine stukkie worden ons steeds meer rechten en vrijheden ontnomen en worden meer en meer plichten opgelegd. Sommigen plichten verpakt als ‘dringend advies’ en andere domweg als (nood) wet. Sleepwet, afluisteren, colors verboden, feesten afgenomen, club- en buurthuizen gesloten of gesloopt.

Hoe lang nog?

Hou ‘m tussen de lijntjes
Robert Hageman

Onlangs hoorde ik het fantastische nummer “The Wanderer”. Geschreven door Bono, gezongen door Johnny Cash. Ik luisterde naar de (naar mijn mening) mooiste uitvoering, die van U2 zelf. Bono zingt, The Edge (de gitarist ) op backing vocals. Ik heb een link bij gevoegd, kun je zelf luisteren. (https://youtu.be/MO8DtcW6yAc) In het derde couplet hoorde ik een zin die me aansprak. En me ogenblikkelijk aan de huidige motorwereld deed denken. “They all want the kingdom but they don’t want God in it”. Mijn vrije vertaling: ”Ze willen allemaal de hemel maar ze willen er niks voor doen.”

Nu ben ik geen gelovig mens. Maar die ene zin bleef hangen. “They all want the kingdom, but they dont want God in it”  Het deed me denken aan de huidige motorwereld. Waarin elke knuppel met een motor een stoer uitziend motorclubje kan beginnen. Niks mis mee, laat ieder lekker doen wat hij wil.

Maar wat mij dan tegen staat is dat heel veel (en beslist niet allemaal) clubnamen en -colours kiezen die rechtsreeks gejat lijken van de Old School motorclubs. Clubs waar je nog Old School moest ‘werken’ om je colours te verdienen. Waar je ze niet zomaar cadeau kreeg en waar je niet je colors via Internet kon bestellen bij een aftands naai ateliertje in Pakistan of zo. Prospecten en hangaround was voor jezelf. Om te zien of je het naar je zin had in die club. En voor de club om te zien of je tussen die mannen paste. Want FOREVER WAS NOG FOREVER. Er was vroegâh een raad van 8. Met afgevaardigden van de in die tijd acht grootste motorclubs. Die raad bestond om eventuele problemen op te lossen die onderling zouden kunnen ontstaan. De raad was voor onderling overleg. Dat feesten en ritten niet tegelijk op dezelfde dag werden gehouden. Dat niemand met de naam van de clubs kon pronken en geen lid zijn. Er werden onder meer bad standings doorgegeven, zodat iemand met bad standing bij de ene club niet een dag later grijnslachend bij de volgende club binnen kon lopen. (In deze tijd gebeurt dat zonder enige schaamte toch.) In die tijd, als je al het lef had om als je een BS had, te praten met een andere club kreeg je een paar oorvijgen en de welgemeende boodschap dat bad standing, dan ook bad standing is. In de hele motorwereld. Nog even dan de uitleg van BS.

Bad standing was en is niets anders dan royement op staande voet. Ontslag om dringende redenen. Niks bijzonders, zoiets kom je overal tegen. Als iemand steelt moet hij het gestolene terugbetalen. Als hij iets stukmaakt moet hij reparatie of vervanging betalen. Dat moet bij een motorclub maar ook als je politie agent of gemeenteraadslid bent. En je gaat eruit zonder getuigschrift.

In de wet zijn overigens een aantal voorbeelden van mogelijke dringende redenen genoemd:

  • Diefstal, verduistering, bedrog of fraude;
  • Ongewenste intimiteiten of intimidatie;
  • Dronkenschap of drugsgebruik, maar pas op dat het geen verslaving is;
  • Mishandeling of ernstige bedreiging;
  • Ernstige leugens of bedrog;

Allemaal redenen om iemand “bad standing” te geven. Geen verdienmodel, geen afpersing maar gewoon het verwijderen/royeren van iemand die niet meer in de groep kan om ‘dringende redenen’ zoals de wetgever zelf beschrijft.

Vaak stijgt de leiding van zo’n pop up achterkamer clubje de ‘macht’ naar het hoofd. Volgehangen met patches waarop de meest bijzondere titels staan denken ze herkenbaar te zijn als leider van een groepje ‘stoere motorrijdende booskijkers.’ En dat ze respect hebben gekregen op het moment dat ze hun zelfgemaakte titels op hun vesje naaiden. Originele sons of fried air.  De patches maken de man denken ze. Ze willen de mannen zijn waarvoor ze vroeger een stapje opzij gingen. Waar ze zacht en vol respect over spraken. Maar ze willen niet het werk doen dat die mannen deden en samenbracht tot een hechte stevige vriendengroep. Ze stelen het met bloed, zweet en (soms) tranen en het zuurverdiende respect dat old school bikerclubs tot hechte MC’s maakte. Ze nemen de namen en colors van bestaande clubs, kleden zich op dezelfde wijze als old school (club)leden en gaan de weg op met ”booskijken en lawaaimaken”. Intimideren automobilisten en oude dametjes, zuipen en vechten als hersenlozen. Wheelies makend, scheurend over vluchtstrook en witte lijnen tussen files door voelen ze zich wat ze niet zijn.

Ze willen de hemel. Maar ze willen er geen donder voor doen.

Geniet zonder limiet.
Vandaag kan je laatste dag zijn.

Robert Hageman.