Ingezonden artikel. Geschreven door Kepala Batu.

Outlaw biker 4 Juli 1947 Hollister – Outlaw biker heden 2017.
Twee stellingen:

(1) Het begrip 1%er is in de afgelopen 70 jaar totaal zijn waarde verloren en is in principe waarde(loos).

(2) De 1%er van het heden is een juiste afspiegeling van de “oorspronkelijke” 1%ers.

Om er een juist oordeel over te vellen zou je het internet even moeten afstruinen en wat nuttige informatie moeten inwinnen. Dan lezen, nog een keer lezen, verifiëren, laten inzinken en er dan de informatie uit halen wat van belang is. Tenminste, als jij je wil mengen in discussies op allerlei posts van forums en/of FB pagina’s die dit soort onderwerpen aansnijden om géén modderfiguur te slaan. Of het leven leiden wat er mee gepaard gaat. En daar is weinig spannends aan. Het is niet zoals er beweerd word dat jij een ernstige verstoring moet zijn voor de openbare orde. Maar dan…

De eerste reactie kom je nog wel mee weg, er zijn wat onwetende vrienden in je lijst die je reactie juist vonden en op ‘vind ik leuk’ klikken. En van dat zelfde laken een pak, de onwetende volgers/lezers van de pagina. Woow!! 4 vind ik leuks! Dan zijn er nog de mede-lezers die zich wel verdiept hebben in de materie. Van huis uit, of puur uit nieuwsgierigheid. Het kan ook door alle ervaringen/ontmoetingen en ontberingen onderweg of in hun leven als een full member van een Outlaw Motorcycle Club. Of als lid van een supportclub, frontpatch, backpatch whatever!

Dan is er ook nog een groep die ‘vroeger’ dit alles bij de poot hadden maar het nu de rug toekeren omdat de romantiek van toen passé is. Die denken waarschijnlijk met weemoed terug aan de tijd dat ze op de motoren naar een meer of een mooie plas reden met vrienden, vrienden van vrienden, vriendinnen. Om er dan er poedelnaakt in te springen met elkaar, bier dronken een jointje rookten om later op de avond er te blijven crashen. Heerlijk bijkomend van alle versnaperingen en ervaringen. De wind in hun gezicht voelen terwijl ze de ultieme vrijheid ervaren op hun motorfiets… Zucht… Wat een tijden…  Die mensen reageren niet eens op zulke berichten want dat is als een roepende in de woestijn als ik het af en toe lees.

Maar weer even on topic, Nu word het spannend voor diegene die wel weet waar de klepel hangt. Zijn gedachten gaan van hot naar her: -“moet ik reageren?” En: -“Nee, laat maar dat heeft geen zin!” Maar het blijft knagen. Knagen dat iemand zichzelf verrijkt met non-kennis. En zich ook nog een hele Meneer/Mevrouw voelt in de virtuele wereld van het reageren. Dus toch reageren! En vanaf daar word het een soort van rariteitenkabinet van reacties van diegenen die totaal niet weten waar ze het over hebben maar wel pretenderen de wijsheid in pacht te hebben. Sterker nog ze beweren ook nog een 1%er te zijn.

De oorsprong van de term “1%” heeft veel minder voeten in aarde dan hoe er nu mee geschermd word door No No’s die denken er een bepaalde status aan te ontlenen! Dat zijn vaak de mensen die ook de mainstream media volgen en voor de buitenwereld een “boefje” willen zijn. Want dat zijn de leden van de OMG’s! Toch? Als ik nou vertel dat er op de 4th of July (Independence Day) 1947 te Hollister er een motor treffen was georganiseerd door de AMA. (American Motorcycle Association) . En let op! De mainstream media waren toen ook al niet betrouwbaar net zoals vandaag de dag. Ja, er waren wat knokpartijtjes die dag! Maar niet noemenswaardig. Toen kwam er één “journalist” op het lumineuze idee om een paar aanwezige bikers te vragen of ze hun mochten fotograferen. Maar dan zo, dat de foto’s de indruk wekten dat er een massale knokpartij had plaats gevonden. Die foto’s werden gepubliceerd met een bijgaand opgeblazen verhaal om de publieke opinie te beïnvloeden. Zoals Mick van Wely en John van de Heuvel dat ook zo goed kunnen hier in ons eigen kikkerlandje. Met als gevolg; AMA werd onder druk van de publieke opinie om een uitleg gevraagd, en die werd uitgelegd met de volgende woorden; “99 percent of the bikers that day are law abiding citizens, only one percent of them are outlaws”. Een geuzennaam was geboren, niks meer en niks minder! Het merendeel van de bikers die zich daarmee identificeerde waren de Vietnam veteranen. Want die voelden zich niet gehoord, konden door alle verschrikkingen die ze hadden meegemaakt in de oorlog niet meer aarden in de maatschappij. Ze misten de broederschap, het delen van vreugde en verdriet met bloedgabbers aan hun zijde. Kortom zij voelden zich outlaw! En nu had hun gevoel, hun levenswijze, hun onverschilligheid een titel; 1%er!

Is het nu nog zo stoer om jezelf een 1%er te noemen? Om je te identificeren met het gevolg van gemanipuleerd nieuws? Nee toch? De media heeft het toen en nu ongewild verheerlijkt voor een bepaalde categorie mensen. Maar de echte Outlaw? Dat ben je of dat ben je niet. Het zit in je hart in je ziel in je merg en beenderen. Het is je denkwijze, je primaire reactie, de loyaliteit en dan vooral naar jezelf! De drang naar vrijheid met gelijkgestemden, jij hebt je eigen maatstaven en principes als MENS. Je wil ZELF nadenken en ondervinden in plaats van de massa te volgen en alles slikken voor zoete koek wat je door de strot geduwd word. Je twijfelt minimaal aan alles wat ze je willen doen geloven. Net zoals Lange Frans het zegt in zijn drie delen van het lied Kamervragen. Voor mij geldt de eerste stelling hierboven, ware het niet gedeeltelijk. Het gevoel van zeventig jaar geleden is hetzelfde gevoel als nu. Als je het bezigt zoals het gebezigd moet worden! Ik denk dat de echte 1%ers dun gezaaid zijn. In tegenstelling tot de mensen die zelden lid van een Motorcycle Club zijn. Maar dan wel weer van een tattoo club bijvoorbeeld. Dat zijn ook de mannen die bulderen dat ze beter geen motor rijbewijs kunnen hebben omdat het hun dood word! Nee, je mag niet van je vrouw/vriendin! Dat is wat anders! In die gevallen heeft het voor mij totaal geen waarde en is de term 1%er waardeloos omdat zulke linke Loetje’s zich ermee profileren! Nou ja, dat was mijn bescheiden mening. Wat vind jij van de stellingen? En waarom?

Ride it like you stole it, burn some rubber, keep the shiny side up and last but not least; never ride faster then your guardian angel can fly.

 

Kepala Batu.

 

 

 

 

Dank voor je woorden Kepalu Batu.

Robert Hageman

Respect! Geef het om het te krijgen. Iedereen brult deze kreet tegenwoordig.  Allerlei mensen met of zonder rijbewijs beginnen een MC en het eerste wat ze roepen is Bro! Geef respect en krijg respect. Broederschap. Onvoorwaardelijk klaarstaan voor elkaar. What the fuck is dan dat respect? respect01Je moet het eerst geven om het te krijgen. Zoiets van ik geef jou een joet en dan krijg ik van jou een joet terug? Kun je respect gewoon kopen? Is het zo simpel als een motor onder je reet, mooi jassie aan, paar dagen niet scheren, 1% logo en rugpatch via Alie Express. En hoppaaaaa… Respect? Instant Badass? Respect! Ken je Hyves nog? Daar hadden ze een knoppie voor respect. Je kon de dode kanarie van je invalide oma respecteren. Of het breiwerk van je tante, een kop kruidenthee of een geschilde komkommer. Zoek maar uit. Respect was daar voor alles. En op straat…. Je respecteert me niet, hoor je vaak genoeg. Of je zuipt je de pleuris in een kroeg en je gaat met de auto naar huis. En je komt schadevrij thuis. Je zet het op je facebook en….respect!! Het meest respectloze van deze tijd lijkt wanneer mensen je verwijderen van Facebook. Dan tonen ze daarmee in deze tijd geen respect. Of je laat de foto van een nieuwe motor zien, een verse doos appels of een zelf gebouwde schutting. En elke lezer zet dan respect onder je internet fotootje. Te pas en te onpas … respect!

Respect is gedevalueerd van een verdiende status tot een waardeloos overmatig gebruikt woord. Het is bijna een belediging om gerespecteerd te worden door sommige figuren. Mensen die bij je groep komen beginnen je direct broeder te noemen en gaan je “respect”, gevolgd door een “boks” geven. Op Facebook wel te verstaan. Respect. Het duurt soms een leven lang om het te verdienen.  Ja, verdienen! Want echt respect wordt verdiend. respect2Doordat je een hele lange tijd met elkaar optrekt. Doordat je elkaar leert kennen, elkaar leert vertrouwen. Want vertrouwen komt niet doordat je hetzelfde jassie draagt en op dezelfde motor rijdt of in dezelfde straat woont. Nee, vertrouwen komt langs vele wegen, gedeelde ervaringen en avonturen langzaam, dag voor dag, bij je.  En vertrouwen wordt vanzelf respect. Geen facebook plaatje, foto met stoere kreet, of gekochte patch kan dat veranderen. Respect wordt v e r d i e n d !

Begin je een club, dan levert het hebben van een stoere naam, een paar stoer kijkende mensen en een motor je niet gelijk respect op. Ook plaatjes van zombies, skulls, magere Hein, botten of wapens leveren je geen respect op. Je zult eerder gezien worden als fuckin’ wannabe en niet serieus genomen worden. (Tenzij ‘serieus genomen worden’ een seksuele voorkeur van je is, wie weet heb je dan een mazzeltje) Je zult een lange tijd moeten rijden. Je zult moeten leven, ontmoeten, kennismaken, zuipen, eten, reizen, ruziemaken, knokken, betalen, vallen en blijven opstaan voordat je respect zult hebben.  Daden spreken. Woorden zijn op zijn best de aankondiging van daden. Uitgesproken door de juiste mensen worden die daden acties en begint het leven. Respect is goedkoop. Tenminste, het lijkt goedkoop. Het lijkt op ieder motor of scooterzadel te liggen wachten. Het is alsof je het cadeau krijgt bij een paar stoere plaatjes, een leren jassie of bij een foto van jezelf met een fles Jack in je handen. Of je vertelt gewoon dat je ieder zijn kk tanden uit zijn kk bek slaat als hij zijn kk kop niet houd. Dan probeer je het af te dwingen.  KK respect eigenlijk.

Familie!

Respect is verdiend.

Waar het op neer komt is dat je hard zult moeten werken. Dat je echt zult moeten zijn. Een mens met een hart. Iemand die begrijpt hoe zijn wereld in elkaar zit. Geen enkel ‘vind ik leuk’ knoppie kan je echt respect opleveren. Ga de wereld in. Ga rijden. Leer kijken en luisteren. Maak kennis met het leven. Hou dat vol. Leer wat respect is. Want fantasieloos respect gebrul komt overal voor, niet alleen in de motorwereld. Als een loze schreeuw om aandacht voor mensen die nooit leerden leven. Respect is voor mensen die het verdiend hebben.

Investeer in je partner, je vrienden, je levensstijl. Wees eerlijk, oprecht en standvastig. Hou je aan je woord en je afspraken. Praat geen shit over anderen en neem geen shit van en over anderen.  Wees trots, onafscheidelijk en trouw. En pak schaamteloos alles wat je eerlijk toekomt. Leef! Misschien, heel misschien verdien je dan respect. En hoef je niet meer van die domme respect plaatjes op je Facebook te zetten en zo te proberen een keyboard badass te zijn.

Respect is onbetaalbaar. Maar nooit onmogelijk.

coolbro

 

 

 

Robert Hageman

gelderlander-voorpagina

OPG (Outlaw Police Gang) Zuipen tot je niet meer kan. Klik voor een vergroting

We konden dit gewoon niet voorbij laten gaan. Naast dat er door kranten en (regio) tv vooraf al een bepaalde spanning werd opgewekt door de manier van berichtgeving, was er nu ineens goed voorpaginanieuws over- en foto’s van een motorclub te lezen. Dat je ’t weet. No Surrender MC begeleidde de uitvaart van “wereldberoemd in heel Arnhem” Theo Hartemink. Op verzoek van de dochter van Hartemink en in samenwerking met de secretaris van het Chapter Eastside. Vanuit onder meer Sneek, Maastricht, Katwijk, Den Haag, Den Bosch en uit de regio zelf waren de No Surrender mannen komen rijden om gehoor te geven aan de oproep van de secretaris om de rouwstoet te begeleiden. Als eerbetoon aan Theo Hartemink, die geen lid was van No Surrender maar tijdens zijn leven gek was op motoren. Een eerbetoon aan een bijzondere man die onverwacht overleden was.

Wij vonden het opvallen dat de Gelderlander het nieuws van een Motorclub actie op de voorpagina deelde. Naast een bericht over de misdragingen van een OPG (Outlaw Police Gang) op een kerstparty. Kotsende agenten, lazarus pissend in wasbakken. En geïntimideerd barpersoneel binnen de afgehuurde horecagelegenheid op de grote markt in Nijmegen.

Shotgirl, voor een "shotje"

Shotgirl, voor een “shotje”

Naar wij hoorde van anonieme informanten waren er ook sporen van drugsgebruik gevonden. (Maar dat kan natuurlijk een ongelukje geweest zijn).Er waren zelfs “Shotjes”, kleine glazen alcohol die in één keer achterover geslagen moeten worden (En wij weten dat die worden geschonken door shotgirls…(foto!)

Het alcohol gebruik hoort thuis in de categorie “genant nieuws”, aldus districtschef Nieuwerth. Onze anonieme bronnen vertelden ons dat de shotgirls veel aftrek vonden binnen de OPG. Genant? Als motorrijders hebben we met genant nieuws ervaring zat. Als weer ergens een complete groep motorrijders wordt afgezeken als witwassende, drusgdealende, afpersers. Zonder enig bewijs. Als weer ergens een treffen of feest wordt afgezegd omdat er anonieme bronnen hebben gezegd dat er een bikeroorlog uitbreekt op zo’n feest. Of als er weer een clubhuis wordt ingevallen of gesloten door anonieme tips of vreemd geïnterpreteerde “hak en snuif geluiden”. Gelukkig kregen wij nu eens tegelijk een aantal anonieme tips over drugs en shotgirls. We hopen dat de agenten hun les hebben geleerd (het zijn uiteindelijk, dat zie je, ook maar mensen) En dat vanuit de motorwereld nog vele van dit soort goede acties, die er zat zijn, door de media belicht en beschreven mogen worden.

Last (but not least) zijn er oplichters aan het werk. Ze richten een zogenaamde MCwhite-trash of 1% MC op (White Angels bijvoorbeeld) en “verkopen”je per post een 1% MC rugpatch. €100,- in dit geval. Goeie handel want zo’n setje koop je in Pakistan voor pakweg 25 dollar. Er zijn dan mensen die het betalen, opnaaien en denken Full Member van die MC te zijn. Maar die MC bestaat niet. Iemand dacht ermee weg te komen. Maar helaas kreeg hij nogal wat tegenstanders ineens. De eerste meeting van de White Angels (hoe dom ben je dan om zo’n naam te kiezen) zou afgelopen weekend (28 Januari 2017) in Ede zijn. Je moest verschijnen met je betaalde patch op je rug. Kwam je zonder patch dan volgde een “straf”. Hoe raar ben je dan? Ter leringh ende vermaeck (en als waarschuwing)  een mailtje over de “straf”… Wij hebben uit anonieme bronnen vernomen dat er ergens een “straf” boven de oprichters snapchat kuif hangt. Vreemde kaketoe, die man

Als het niet past, wordt het gelast!
Robert Hageman

Hak en snuifgeluiden, dat is voorlopig het enige dat Justitie kan vinden als excuus om motor clubhuizen binnen te vallen. Als je het moet geloven worden alle clubhuizen van motorclubs “getapt”. Of afgeluisterd, er lopen mollen of Justitie verzint de hele zooi uit een dikke duim. Stoere praat van Burgemeesters: “Motorclubs krijgen hier geen voet aan de grond” piepen ze van achter hun veilige buro. Zoekt een motorclub een clubhuis? “We zijn extra alert” of “Die clubs respecteren de wet niet. Ze denken dat ze buiten de wet staan en doen wat ze willen.” Met een gewapende politiemacht achter je is het makkelijk stoer zijn. Toch? Want praten met motorclubs… dat doejust01 je als “eerlijke”politicus niet. Neem Jos Wienen, de huidige kersverse Burgemeester van Haarlem. De Katwijkers waren blij dat ie weg was. Dochters met serieuze drank en -drugs problemen. Zijn vrouw ging er vandoor met een jeugdvriend. Zijn huidige vriendin runt een van de tientallen “Bed & Breakfasts” in Katwijk. Hij hield gepleegde misdaden zoals diefstallen, aanrandingen, misbruik en geweld persoonlijk met dreigementen buiten de pers. Om zo zijn paradepaardje, het asielzoekers centrum op vliegveld Valkenburg, zo onbesproken mogelijk te houden. Hij beloofde 600 “tijdelijke” asielzoekers maar het werden er 1200 met onlangs nog een uitbreiding van 600 plaatsen. En toen ging hij er vandoor. De Katwijkers waren hem zat na alle valse beloftes, problemen en persoonlijke bemoeienis met raadszaken. Hij kreeg de kans om Burgemeester van Haarlem te worden. Arme Haarlemmers. Zijn eerste echte “wapenfeit” is nu gepleegd. Het laten binnenvallen en sluiten van het clubhuis van de Hells Angels. 9 man en 1 vrouw gearresteerd. Jos staat op de kaart! Van achter zijn buro gaf hij de opdracht om het Hells Angels MC clubhuis binnen te vallen. Jaren daar gezeten. Geen enkel probleem geweest en Jos is er en hoppaaa… effe naam maken. De gearresteerde mensen worden verdacht van deelname aan een criminele organisatie. Zonder enig bewijs, zonder enige uitspraak van een rechter, zonder enige reden word de club een criminele organisatie genoemd. Het wil er maar niet in he! Motorclubs zijn motorclubs, geen criminele organisaties. Geen padvinders, zeker niet. Maar ook geen plunderende, rovende bende. Het Zwart-Wit denken neemt toe. Je bent of crimineel of een brave in het gelid lopende burger. Een tussenweg is er niet. Als een biker een motor koopt moet dat wel van crimineel geld komen. Als een politicus 4.7 miljoen weggeeft of kwijtraakt, zegt hij “mijn excuses, sorry”en klaar zijn ze ermee. Hoor ik “hak en snuifgeluiden” in de tweede kamer? Zijn ze volkomen van de kaart, die politici?

Deze kabinetsperiode zijn er al 6 (!) hoge bewindsvoerders de laan uit gestuurd wegens misdaden. oab1Daarom aan ex-minister van der Steur de vraag:”hoe is het nou, om beschuldigd te worden van zaken die “ongefundeerd zijn en niet op feiten zijn gebaseerd.” (Zoals hij zelf zegt) Hoe voelt het? Klote he? Fijn! Weet je ook hoe het voelt als je zomaar beschuldigd wordt. Als je opgesloten word zonder enig bewijs en je je baan en reputatie kwijtraakt door manipulatie, leugens en verzinsels.

Nu zijn dus de Hells Angels MC de klos. De verhalenstroom komt weer op gang. De pers schrijft wat Justitie dicteert. Superlatieven genoeg, de cursus suggestief schrijvend beschuldigen is gevolgd en de persen staan klaar als de kopij leugenachtig genoeg is gemaakt, zodat het grote publiek weer negatief over motorclubs beïnvloed kan worden.

Puur om te lachen citeren we wat zinnen uit het nieuws over de inval en de nasleep, let op:
Afgelopen oktober was er een brandstichting in een woning die te relateren was aan president van Angels in Haarlem, Lysander de K., die zelf gedetineerd zat.” (Knap, brand stichten buiten de gevangenis als je zelf binnen zit. Net een Harry Potter verhaal)

“Zes anonieme bronnen zeiden die zomer van 2015 tegen De Telegraaf dat De R. verantwoordelijk was voor brandstichten en geweld.” (6 anonieme bronnen. Da’s handig. Daar hebben we ook nog een kast vol van, anonieme bronnen.)

Laat de motorclubs gewoon met rust. Er zijn nooit problemen geweest en die komen er ook niet. Onderlinge geschillen worden uitgesproken, zoals het hoort. Laat Justitie de hand in eigen boezem steken, zelf intern de puinzooi opruimen en de corruptie, het machtsmisbruik, de geweldplegingen en de dodelijke incidenten oplossen. En stop met het demoniseren van motorrijders. Politici. Geen padvinders maar heel vaak doorgewinterde criminelen die binnen hun dispuut al leren elkaar de hand boven het hoofd te houden. En laat de onschuldig vastzittende motorrrijders vrij!

“Het is nooit te laat om te worden, wie je had willen zijn”
Robert Hageman

INGEZONDEN:

In de jaren 70 ontdekte ik het motorrijden. In 1969 ooit op een motor gestapt, paar ritten gemaakt en in 1970 mijn eerste motor gebouwd. Nou ja… gebouwd… Een frame dat we uit de sloot hadden gevist, een blok van een ouwe JAWA, een uitlaat, stuur, zadel gescoord. Accu, wielen en een tank hadden we in Den Haag ook vrij snel gevonden en dan… knutselen maar. Lassen, schroeven, verloopjes maken, boren, tappen. Kloten en rotzooien tot het er uitzag als een motor. Pot verf, de hele zooi tjetten in mat zwart. Benzine erin en starten. Net zolang tot de motor liep. Tot mz_es150je erop kon zitten en op de Erasmusweg, die toen nog niet doorgetrokken was, je een blokkie kon rijden.  Door de Betje Wolff straat, eind links, weer links de Loevestein aan op. En trots met je zelfgebouwde motor voorbij je vrienden kon rijden. En je vergat dat de remmen nog niet vast zaten. Dus onderuit, schaafwonden, motor beschadigd maar hey! Pleister erop, alles rechtslaan, verfpot erbij en gaan weer. Rijden. Daar ging het om. Later een baan op de Harwich ferry in Hoek van Holland. Vaak de vrije dagen opnemen in Engeland om daar het land te verkennen. Met een MZ 150 reed ik toen vaak. Gekocht in Engeland, geparkeerd op de ferry. Ik reed in die tijd op alles wat 2 wielen had.

suedejack

Zo’n jassie was toen in!

Als ik maar wind voelde. Haar tot op mijn rug,woeste baard, leren jasje met franjes aan de mouwen en eeuwig een zonnebril op mijn neus en een sjekkie in mijn mondhoek. Ik ging rijden bij een Haagse motorgroep en reed door heel Europa. Ik kwam in USA terecht en reed daar duizenden kilometers op de motor. Kwam bij een club, reed met Jack, mijn biker broeder, reed met een club en ik leefde. Echt elke dag genoot ik van mijn bestaan. Elke dag voelde ik dat ik leefde. Nieuwe verassingen, nieuwe mensen, nieuwe avonturen. Eens terug in Nederland trouwde ik en werd vader van twee zonen. Ik kreeg werk waarbij ik de wereld kon over reizen als koerier. Voor een avonturier een superbaan. Soms vliegen in de concorde, vaak in USA en zwerven over de wereld om mijn koeriers zendingen af te leveren. Niet veel meenemen aan bagage, alles wat vuil werd kon je weggooien en nieuw kopen. Scheelde een hoop gesleep. Waar ik kon probeerde ik te rijden op 2 wielen. Motoren waren meestal wel te huur en zo kon ik overal op de wereld nieuwe horizonnen ontdekken.

Het huwelijk strandde. Mijn zonen bleef ik zien en ik deed wat ik kon om een zo goed mogelijke vader voor ze te blijven. Ik ontmoette na een tijd de vrouw waar ik nu binnenkort 20 jaar mee getrouwd ben. Ze had 2 geweldige dochters en zo kreeg ik het beste van twee werelden. Twee super zonen van mezelf en twee prachtige dochters van mijn vrouw. Ik heb mijn leven altijd hard gewerkt. Als koerier, later als sales trainer, en zelfs werd ik directeur bij EMS, de koeriersdienst van PTT. Ik reisde veel, gaf in USA les in douane zaken en import/export documentatie. En schreef het sales assistentie programma “route 66”.

Het werd een bewogen leven. Een eerlijk leven. Hard werken, veel beleven. Ik leerde van mijn ouders al om niet te liegen, altijd eerlijk te zijn. Onrecht kan ik niet tegen. Ook kwam ik vaak op voor zwakkeren in mijn omgeving. Ik was een paar jaar buddy, werd een tijd vrijwilliger in palliatieve zorg. En bleef op de motor de mensen bezoeken en mijn dingen doen.

geld

IK BEN BLOEDLINK

Een aantal jaren geleden ben ik bij een motorclub terecht gekomen. Ik vond er aardige mensen. Mannen die, net als ik, de wereld gezien hadden en op een motor reden. Hun belevenissen sloten aan op de mijne en ik besloot te blijven rijden met ze. Ik ben dus lid van een MC. Full member. Officer zelfs, ik ben de sec van het chapter. En ineens ben ik een crimineel. Volgens de gekweekte opinie dan. Als ik dat vessie aandoe, ben ik intimiderend. Als ik John v/d Heuvel, RTV Drenthe of Omroep Brabant moet geloven, als ik de Panorama of Revue lees, ben ik met dat vessie aan de veroorzaker van levensgevaarlijke “hak- en snuifgeluiden”, ben ik een pooier, wapenhandelaar en een drugs gebruikende groothandelaar in iedere soort verdovend middel dat er bestaat. Ik pers mensen af, was zwart geld wit, rijdt in dure auto’s en ik betaal duizenden euro’s per maand om lid te “mogen” zijn van de club. En die duizenden euro’s heb ik, zo zegt men, verdiend met illegale zaken. Mijn over buurman kon op krediet een hypotheek van 450000 euro krijgen en in een auto van 25000 euro rijden. Hij kan op dure vakanties gaan en mooie spullen kopen. Want hij heeft een baan, een vaste baan zelfs. Hij heeft 4 dochters en een home cinema. Hij is accountant.

Maar als ik, wonend in een huurflatje een motor koop, ben ik gelijk verdacht. Want aan dat geld kan ik, zo zegt men, nooit eerlijk gekomen zijn. Ik draag immers mijn motorvest. En dan zijn mijn euro’s, mijn spaargeld, al mijn bezittingen ja zelfs mijn vervoermiddel, gekocht met afpersings geld of drugsgeld. En als clublid ben je, zodra je je jassie aandoet, verdacht.  Doe ik mijn vest niet aan dan ben ik gewoon een onopvallend mens in de menigte. Maar zodra dat vest aangaat, zo zeggen de media, de autoriteiten en de algemene gekweekte opinie, ben ik duidelijk zichtbaar een crimineel. Op mijn rug naast de naam van mijn club ook de letters MC, aan mijn hand een ring met een 1% logo. Dan zie je de crimineel. De OMG’er. De wetteloze (outlaw) motorrijder die de wet naast zich neerlegt en schijt heeft aan alles. Ik ben bloedlink. Zo zegt men tenminste in de media achter mijn rug om. En als crimineel herkenbaar aan mijn ring en de letters MC op mijn rug.

Gelukkig heeft het me nooit ene moer geïnteresseerd wat “men” zegt. Want “men” spreekt alleen over me. En zelden met me.  Ieder heeft direct een mening over me als ik mijn vest draag. En dapper typen de mensen hun mening op hun Facebook. De toetsenbord ridders slaan verbaal keihard toe onder negatieve nieuwsberichten als weer een motorrijder of zijn club breeduit onderuit geschreven word in de pers. Er is zelfs een nieuwe manier van suggestief schrijven opgedoken. Als ergens een misdaad plaatsvindt, wordt er bij geschreven dat “niet gedacht wordt dat motorclub XXX ermee te maken heeft”. Zo de naam op een heel gluiperige manier verbindend aan iets waar geen motorrijder iets mee te maken heeft.

Clubhuizen worden gesloten en zelfs gesloopt. Motorrijders mogen niet meer met hun jasje aan in de horeca binnen, daar worden speciale verordeningen voor bedacht. liegAlsof je zonder vest een ander mens bent…

Afijn, nog even mijn over buurman. Toen ze hem een tijd terug arresteerden omdat hij zijn dochters al een paar jaar seksueel had misbruikt keek de buurt daarvan op. Zo’n nette man, altijd vriendelijk, altijd behulpzaam. En bleek hij naast het misbruiken van zijn dochters, ook een aantal bankrekeningen van klanten geplunderd te hebben. Hij bleek een gore pedo en een crimineel! En hij had geeneens een motor!

De wereld is scheef beste lezer. Lulletjes denken dat ze de dienst uitmaken, echte mensen worden openlijk gediscrimineerd en afgeschilderd als criminelen. En weet je, voor mij is het allemaal niet eens zo erg. Maar ik schaam me wel dat ik zo’n kutwereld aan mijn kinderen en kleinkinderen moet nalaten. Ik heb ze geleerd wat ik ze kon leren. En kan alleen hopen dat ze wat hebben aan mijn “wijze” lessen in hun toekomst. Bedankt dat je effe de tijd hebt genomen om dit te lezen. Wie weet komen we elkaar onderweg nog eens tegen. Mij maakt het dan niet uit wat voor vest je aanhebt. Ik zal je als mens zien en je respecteren.