Op een dag besluit je, om wat voor reden dan ook dat je bij een motorclub wilt gaan rijden. Je wilt (in dit voorbeeld) geen tourclub maar je wilt bij een MC. Want je hebt gehoord over de onderlinge sterke broederschap. Het klaar staan voor elkaar en elkaars familie. De hechtheid van zo’n groep spreekt je aan. Misschien heb je al vrienden die bij zo’n club rijden en heb je ademloos naar hun verhalen geluisterd. Om een lang verhaal wat in te korten, je gaat er eens heen. Je drinkt wat, praat wat, rijd eens mee en het lijkt je wel wat. Je bent een “wannabe”(Je wilt graag bij die club)

Nu kun je niet zomaar binnenstappen in een MC, je contributie betalen en lid zijn. Dat kan bij tourclubs, verenigingen en vrienden groepen. Bij een MC is er een proefperiode. Vaak begint dat met “hangaround” worden. Je “hangt rond” in en om het clubhuis. hangaroundJe leert de mensen kennen en zij leren jou kennen. Belangrijk voor zowel de club als voor jouzelf. Kun je met de mensen overweg en kunnen ze met jou overweg. Je krijgt een kleine frontpatch voor op je vestje met daarop de plaatsnaam waar de club gevestigd is. Zo ben je herkenbaar als hangaround 1. Je begint erbij te horen. Wie begint als hangaround 1, zal soms gevraagd worden te helpen bij onderhoud van de club, bardienst te draaien, zorg te dragen dat het schoon is binnen en buiten. Bij feesten ben je vroeg binnen en ga je laat weg. Je helpt bij de organisatie, uitvoering en afwerking van het feest. Ben je een periode hangaround 1, val je goed in de groep en bevalt het jou ook, dan kun je bevorderd worden tot hangaround 2. Een stappie hoger dus. Je mag boven de kleine patch met de plaatsnaam, nu de naam van de club dragen. Het betekent dat de groep je heeft geaccepteerd en dat ze met je verder willen. Als hangaround 2 verandert er niet echt veel voor je. Je krijgt wel meer werk doen en je wordt vaker gevraagd om hulp aan de club verlenen. Je rijd mee met allerlei ritten, je bewaakt de motoren en je doet daarnaast hetzelfde werk als je al deed. Het kan 6 maanden tot een aantal jaren duren voor je hangaround bent. Dat is volledig afhankelijk van de club en de clubregels daarvoor.

Ben je volgens de clubleden lang genoeg hangaround, dan komt het serieuze werk. Je kent nu iedereen, iedereen kent jou. Je hebt vertrouwen opgebouwd, je rijdt mee wanneer je kunt en je kunt “Prospect” worden. Op het moment dat je dit accepteert, word van je verwacht dat je ervoor gaat om een full member te worden. Beschouw prospect zijn als een nominatie om full member te worden. Want je bereidheid om member te worden is onopvallend gepeild. En de members van je chapter hebben besproken of ze jou wel (of niet) als mede lid erbij willen hebben. Je wordt dus benoemd/geslagen tot prospect. Daar heb je hard voor gewerkt al die tijd dat je hangaround was. Op je vest mag je nu de “bottomrocker” en de MC patch dragen. En aan de voorkant de naam van je chapter op een duidelijk zichtbare (vaak gebogen) patch. Na een lange periode (soms jaren) van hard werk, uitproberen, duizenden kilometers, hulp, honderden bardiensten, en ga zo maar door, ben je serieus op weg om “full member” te worden. De club heeft vertrouwen in jou en jij hebt er vertrouwen in dat jij vond wat je zocht in deze club, bij juist die mensen. Je krijgt wat meer verantwoordelijkheden. Je rijdt mee met members als begeleiding, wanneer die ergens heen gaan, je deelt het werk van hangarounds in, je coördineert, respecteert en je leert steeds meer mensen kennen binnen en buiten je club. Je bent trots op je vrienden en zij zijn er trots op om jou als mede lid te hebben. Je bent eerlijk en betrouwbaar.

Heb je je club na al die tijd gevonden? Ben je je “proeftijd” goed genoeg doorgekomen? Is dit wat je echt wilt? Is het deze broederschap die je zocht? En zien de broeders in jou een goede aanvulling van hun sterke groep. Dan kan de club je “full member” maken. Kaderleden en members stemmen in een besloten meeting of jij full member kunt worden. Ieder die aanwezig is op die meeting spreekt zich voor (of tegen) je uit. En vertelt kort waarom hij vind (of niet vind) dat jij bij de broederschap als full member gaat rijden.  Je wordt full member als alle aanwezige members in die meeting unaniem vóór stemmen. (Soms is een meerderheid ook goed, dit is club afhankelijk) Het is een serieuze beslissing.
memberpatchTenslotte ga je een vriendschap, trouw en loyaliteit voor de rest van je leven aan. Met de club en dus met alle members. Als full member krijg je het rug logo van de club op je vest met daarboven de naam van de club. Je bent full member en daarom mag je eindelijk het logo en de clubnaam dragen. Zodat iedereen ziet welke keus je hebt gemaakt. Maar ook wie jouw vrienden zijn, waar je voor staat, dat je trouw ben aan de biker regels. Dat je  trots bent op je club en je vrienden. Er zijn tussendoor nog wel wat ontgroeningen en door de jaren ontstane rituelen die je moet doorlopen om van hangaround tot full member te komen. Maar dat is weer een heel ander verhaal.

Oke! Waarom draag je GEEN Sons of Anarchy/SAMCRO outfit? Hier onze visie daarop.
Zomaar met een SOA outfit gaan lopen, “gekochte colours” is dus respectloos tegenover de mensen die het voorgaande hebben gedaan om met de tricolour en de MC patch te mogen lopen. Zij hebben een hele bewuste keuze gemaakt om hun leven te veranderen en als biker verder te gaan. Terwijl je met je SOA pakkie alleen maar stoer de paljas wilt uithangen en wilt profiteren van de naam die MC’s hebben in de motorwereld. Daarnaast zie je er belachelijk uit op je scooter of fiets met de TV tricolour van de Sons of Anarchy. De colours van een niet bestaande club op je rug. Je pronkt met de verdiende en door MC’s bedachte tri colours en je hebt er geen reet meer voor gedaan dan TV kijken. Je wilt ook zo zijn maar je hebt de ballen niet om er voor te werken.

Natuurlijk bepaalt niemand wat jij draagt. Jouw kledingkeus is jouw keus. Je mag dragen wat je wilt. Maar bedenk dit eens. Zou jij een paar medailles kopen en een baret en in een militair defilé tussen oud militairen en veteranen gaan lopen. Zou je, als je zo idioot zou zijn, genieten van het applaus en de toejuichingen terwijl jij weet dat je je spullen gewoon op de zwarte markt hebt gekocht? En dat jij daar als nepper tussen loopt. Wat denk je dat er gebeurt als de veteranen ontdekken dat jouw medailles nep zijn en je met het dragen van nep medailles of gekochte rommel de spot drijft met hun werk en hun gevallen kameraden?

Nogmaals, ten overvloede. Draag wat je wilt. Niemand kan je dat verbieden. Gedraag je zo belachelijk als je wilt. Dit is een democratie. Het mag.

Ook het fijne gevoel, de bijbehorende uitslag en de jeuk van een SOA (!) is je dan van harte gegund.

Hou de rubberen kant beneden!

Robert Hageman

Herinneringen van Rob Zwerver. Ingezonden.

Vandaag een stukkie ter herinnering van mijn Bro Jack. Ik leerde hem kennen in de 70’er jaren in Den Haag. Zijn eigen naam was John Meier.jack Omdat hij toen al graag Jack Daniëls dronk werd zijn bijnaam al gauw Jack.  Hij woonde op het Haagse Regentesseplein. We raakten bevriend, zopen wel eens wat, deelden wat we hadden. Het leven was geen vetpot in die tijd. We aten vaak uit containers met vers brood die ’s-nachts door bezorgdiensten van HUS bij winkels werden neergezet. Ook melk, yoghurt en dat soort dingen kwamen vaak uit soortgelijke containers. Als we een mazzeltje hadden zat er soms zelfs een kratje bier in. Leven was simpel. Echt zware drugs waren er nog niet veel. Beetje blowen, soms een trippie LSD. En om meer te kunnen genieten van het weekend was er speed. We hadden overal vrienden en kennissen en konden overal crashen. Net zoals velen ook bij ons konden crashen. Mijn zolderkamer leek af en toe wel het Damrak met al die slapers. heinekenIk reed op alles wat twee wielen en een motor had. Brommers (Puch, Mobylette, Vespa, Kreidler, Yamaha, Garelli, Zundapp, Batavus). Motoren (JAWA/HONDA/BSA/BMW) en zelfs een Solex (reed 70, dat gekke ding!)

Tussen Jack en mij ontstond een goede stevige vriendschap. We waren verschillende mensen maar konden het samen goed vinden. Jack was wat opvliegend, beresterk en had soms een kwaaie dronk over zich. Ik was beresterk, overdenkend/berekenend en een geboren optimist. Zoals ik gek was op Den Haag, trok Jack vaak naar Amsterdam. Hij kwam daar in die tijd bij een motorclub. Soms ging ik mee, als er knaken waren, meestal bleef ik dus in Den Haag. In de loop der jaren trok Jack vaker naar die motorclub en uiteindelijk vertrok hij naar Amerika om daar op de motor het land te gaan ontdekken. Internet was er niet dus we verloren het contact. Tot hij soms ineens compleet onverwacht en onaangekondigd op de stoep stond. incaOp zoek naar eten, een plek om te crashen. En dat was er voor hem bij mij altijd. Zonder vragen, zonder tijdslimiet. Als hij er was, was het altijd oke! Hij vond rust en veiligheid bij mij in huis en was er eigenlijk onvindbaar. Op zijn borst had hij een 666 tattoo laten zetten. En op zijn rug “stay true to who you are” en op zijn linker schouder een kopje van een Inka krijger. Ik heb vanwege onze broederschap later dezelfde Inca tattoo laten zetten op dezelfde plaats. Jack reisde veel. Voor zijn werk. Hij leek knaken genoeg te hebben, wat voor werk hij deed liet hij zich nooit over uit. En ik kon wel raden maar stelde nooit vragen. In de loop der jaren zat hij vaak in Canada en overal in de USA. Soms trof ik hem in Amerika als ik er zelf op reis was. Prachtmomenten! Die inmiddels getaande kop kon geweldig smakelijk lachen. Een hug werd al snel ademtekort, beresterk als hij nog steeds was. Zo was alles zoals steeds. Broederschap, geen gezeik, geen vragen. Onderdak, eten en drinken. Avonturen, lachen, samen uit, altijd samen thuis. Knokken als het nodig was, je niks door niemand laten vertellen, je nooit laten piepelen. We hebben in die tijd behoorlijk wat flessen Jack Daniëls gezopen en er zijn aardig wat kilootjes ribs door gegaan. Al toen spareribs hier nog volledig onbekend waren, lagen ze als Jack in Nederland was, gemarineerd in bruine suiker, citroen, ketjap, ketchup en Jack Daniëls, op de BBQ.

Een aantal jaren terug stond hij weer voor de deur. Ik had net een nieuwe laptop en hij ging niet vaak met computers om. Hyves was toen de hype in Nederland. Hij maakte samen met mij een Hyves account aan en zelfs een Gmail adres. dsc_0010Hij zat vaak op die laptop en kreeg zelfs Gmail. Aangezien dit alleen vanuit mijn huis gebeurde, zat aan alles wat hij deed mijn IP adres vast. Ik weet nog steeds niet wat voor werk hij deed maar ik heb er wel wat gezeik mee gehad. Door dat IP adres. Ik ga er verder niet op in. Want Jack is er niet meer. Toen hij weer terug was in USA heeft hij een ongeluk gehad. Hij is zittend op zijn motor tegen een over de weg hangende ijzeren paal gereden. Hij knapte op nadat hij een tijd in het ziekenhuis had gelegen. Hij kwam er weer uit, is nog een keer hierheen gekomen en na een paar weken vertrokken. Duitsland dit keer. Dat was de laatste keer dat ik Jack zag. Vanuit Duitsland heb ik een paar jaar terug een envelop gekregen. Daarin een blaadje waarop stond: “Das ist für Sie. Von Jack. Jack fährt nun mit Chapter 13.” In de envelop een 1% ring, de ring die hij altijd droeg. Aardig beschadigd, gekrast maar inderdaad Jacks ring. Er stond geen afzender op dus ik heb nooit vragen kunnen stellen. De dag dat ik dit briefje kreeg was 13 September. En dat beschouw ik daarom maar als zijn sterfdag. Vandaag dus denk ik aan mijn Bro Jack. Ik heb alleen goede herinneringen aan hem. En dat is wat hij geworden is. Een goede vriend, een bro waar ik altijd op kon rekenen werd een uitstekende herinnering. Normaal altijd Jack Daniëls op deze dag. Maar nu, voor het eerst, geen fles in huis. Met dank aan Rutte en zijn (be)rovers. De herinnering blijft. Door dit schrijven is het nu ook een stukje van jouw herinnering geworden.

Hou de glimmende kant boven!

Robert Hageman

Stuk geschreven door Rob Zwerver, Jack was zijn vriend en het is zijn herinnering.

Dit bericht kwamen we tegen vandaag: “Politie en Openbaar Ministerie concluderen ondanks de resultaten dat ze de ondermijnende criminaliteit nog niet effectief genoeg kunnen bestrijden. Dat heeft volgens de organisaties te maken met een gebrek aan capaciteit bij de opsporing en vervolging. Politie en justitie noemen de ondermijnende criminaliteit complex en hardnekkig. Niet alle ondermijnende criminaliteit is in beeld en van de bekende criminele organisaties kan maar een deel worden aangepakt.Samsom-omg

Van ondermijnende criminaliteit is sprake als onderwereld en bovenwereld elkaar tegenkomen of zich vermengen. Het kan daarbij gaan om criminelen die burgers of zelfs burgemeesters intimideren of ‘gewone’ bedrijven die samenwerken met het boevengilde. Voorbeelden zijn criminele motorclubs en de georganiseerde drugshandel en hennepteelt.”

Altijd weer die motorclubs erbij halen. De realiteit van alledag is dat onderwereld en bovenwereld elkaar het meeste tegenkomen bij de politie, zo bleek van de week opnieuw. De politie jat er op los. Stelen wat ze kunnen stelen. Geld, auto’s, motoren, kleding, drugs, sieraden, electronica, ze jatten wat ze kunnen jatten. Dat bleek uit een uiterst verontrustend onderzoek, waarvan de resultaten deze week bekend werden gemaakt. Eerder al werd bekend dat bijna 500 agenten in drie jaar waren ontslagen. Met als reden dat ze misdaden hadden gepleegd. Moord, diefstal, wapenmisbruik, verkrachting of zware mishandeling. Geen misdaad is onze politieagenten te ongewoon.  En de pers schrijft slaafs elkaars artikelen over. Kopiëren en plakken van politie.nl en hoppa, beetje aandikken en het salaris is over de rug van gemaakte slachtoffers weer verdiend! Wordt agent of journalist, als je alle fatsoen mist.

hemk kuipers02In aansluiting hierop kregen we een bericht van de politieke partij RECHTDOOR van  Biker Henk Kuipers op ons redactioneel buro. Zoals je misschien weet (anders weet je ’t nu) heeft Biker Henk Kuipers een politieke partij opgericht en wil hij vanuit de kamer aan het werk tegen de huidige zakkenvul politiek en uiteraard op zijn eigen manier, RECHTDOOR, proberen de zaken die aanpak nodig hebben ook uit te voeren. Hij heeft een tip gekregen die aansluit bij “het aanpakken van de ondermijnende criminaliteit. Lees zijn woorden:

Nu sprak ik iemand van de politie die me waarschuwde voor de briefing die ze onlangs gehad hadden .

Het ging over de verwachte grote steun aan de politieke partij RECHTDOOR, geleid door Henk Kuipers.
Blijkbaar is een politieke beweging vanuit de motorwereld een beweging die de gevestigde politici binnen hun politieke achterkamertjes bibberend van angst achterlaat. Het moet voor de huidige konkel politici en populisten een nachtmerrie zijn dat vanuit de motorrijdende wereld iemand is opgestaan die van plan is de misdadige volksverlakkerij van politici en andere door vrienden hooggeplaatste ambtenaren aan de kaak te stellen.

Dat er regelmatig informatie gelekt wordt van binnenuit ons politieke klimaat, justitie, politie en hoog geplaatste notabelen is in het verleden vaak genoeg aan het licht gekomen. We kunnen daar het volgende hoofdstuk aan toe voegen.

— Men heeft zich ten doel gesteld het politieke leven van Henk Kuipers met zijn jonge partij RECHTDOOR, in de kiem te smoren.
Om dit te bereiken is besloten dat speciaal aangewezen ambtenaren zoveel mogelijk informatie over het verleden van de Henk Kuipers zullen verzamelen. Deze informatie zal gedoseerd naar buiten gebracht worden om zo de partij RECHTDOOR en haar leiding in diskrediet te brengen. We hebben begrepen dat, indien niet voldoende keiharde bewijzen op tafel komen, de propaganda machine op volle toeren gestart zal worden. Verdachtmakingen, verzinsels, leugens, niets zal geschuwd worden om Henk Kuipers in diskrediet te brengen, aldus de informant.

De bedoeling is om voldoende bewijzen te creëren om daarmee de heer Kuipers nog ruim voor de verkiezingen in voorarrest te nemen.
Door daarbij steeds de nadruk te leggen op zijn functie als een van de leiders binnen Motorclub No Surrender en het verhevigen van het demoniseren van motorclubs zal zo een imago gecreëerd worden waarmee geprobeerd zal worden Henk Kuipers’ politieke carrière te breken en daarmee onmogelijk te maken.
We geven de aangewezen overheids dienaren de tip om het boek wat Henk Kuipers heeft geschreven (“Vechten voor mijn bestaan”), te lezen. Dat bespaart veel onderzoek, en zal duidelijk maken dat Henk Kuipers niets te vrezen heeft.
Henk Kuipers is een man van zijn woord, geeft nooit op, en is recht door zee. Deze instelling zal een frisse wind laten waaien door ons politiek klimaat. En frisse wind, daar hebben ze in Den Haag een hekel aan.
Het demoniseren is begonnen.

Nu kan Henk Kuipers twee dingen doen. Stoppen of doorgaan.

U weet ’t al! RECHTDOOR!

Aldus het persberichtje. De potloden zijn geslepen, de vallen zijn gezet. Henk Kuipers word nu al gedwarsboomd door de raamstaarders en hun trouwe kuddes riooljournalisten. Maar het zou wat zijn als die Grote Drentse Reus in de tweede kamer terecht zou komen. Wij denken dat hij daar behoorlijk wat goed kan doen. Zal keihard werken zijn maar ik denk dat zoiets hem wel toevertrouwd is. En de journalisten?

“De meeste journalisten zijn normaal geïntegreerd in de maatschappij. Enkelen, veelal personeelsleden van de zogenaamde sensatiekranten, houden zich echter niet aan de regels van objectieve RIOOL-JOURNALISTjournalistiek en weigeren de regels die in Nederland daarvoor gelden te accepteren. Deze zogenaamde ‘riooljournalisten’ vertonen norm overschrijdend en welhaast crimineel intimiderend gedrag. Uit onderzoek blijkt dat deze riooljournalisten door hun collectieve schrijfgedrag zo intimiderend werken dat hun slachtoffers vaak geen aangifte doen uit angst voor de gevolgen. Ze kunnen dan immers slachtoffer worden van nog zwaardere leugens en intimiderend geschrijf.

De politie werkt nauw samen met de riool journalisten. Ook het Openbaar Ministerie en de gemeenten maken zich schuldig aan norm overschrijdend intimiderend gedrag. De welhaast misdadige benadering van motorrijders heeft een hoge prioriteit voor de riooljournalisten en hun “partners in crime”(OM, gemeenten etc.). Het is bekend dat individuele leden van dergelijke kranten betrokken zijn bij intimiderende criminele en/of ondermijnende activiteiten tegen iedere motorrijder.”

Hou de glimmende kant boven!
Grtz

Robert Hageman

  1. De leden van de MC’s zijn gewone mensen.
    Dat wil zeggen dat ze, naast het vaak ruige uiterlijk en bezit van een zware motor, net als wij, een baan hebben, een relatie, kinderen, familie, hun dagelijkse zaken, ziektes, en heel belangrijk: goeie en slechte dagen kennen. Je komt mensen tegen die je zullen accepteren, en je komt er tegen die –wat je ze ook te zeggen zou hebben- niets met je te maken willen hebben. Wees daar alert op. Dring jezelf niet op. Je zou het zelf ook niet prettig vinden als iemand dat bij jou zou doen.
  2. MC’s hechten enorm veel waarde aan PROTOCOL en aan RESPECT.
    Voor wat betreft PROTOCOL wil dat zeggen dat je duidelijk en helder moet zijn. Vertel wie je bent, bij welke club je hoort, wat je functie eventueel is en waarom je bijvoorbeeld bij ze op bezoek komt. Bij iemand thuis stel je je ook voor. Als je jezelf voorstelt aan een lid van een MC gebruik dan je volledige naam (geen bijnamen), en noem je functie als je bijvoorbeeld een aspirant-lid bent. Op deze manier weet het MC lid direct met wie hij te  maken heeft. Voor wat betreft het RESPECT is het belangrijk dat je jezelf fatsoenlijk opstelt. Bezoek je ze in hun clubhuis, vergelijk dat dan met een bezoek van een onbekende in je eigen huiskamer. Niet meteen met de voeten op tafel dus. Geen popie Jopie gedoe omdat jij toevallig ook op een motor rijdt. Binnen de wereld van motorclubs is een ongeschreven hiërarchie aanwezig waarbij de MC aan de top staat.
  3. MC’s dragen zogenaamde COLORS.
    Dat is het logo van hun club met daarboven een balk waarin de naam van de club staat, onder het logo een balk met de plaats waar ze gevestigd zijn en de term MC meestal naast het logo. Op de voorzijde van hun vest dragen ze in kleinere balkjes de naam van de club en soms de functie die ze hebben aan meestal de linkerzijde van het vest. Op de rechterzijde vind je vaak een balk met een plaatsnaam waar ze exact gevestigd zijn, of tot welk CHAPTER ze behoren. Het logo wordt op de voorzijde ook vaak gedragen maar dan als een zilveren of gouden speld. Wanneer een club deze zogenaamde 3 -delige patch niet draagt dan is het, volgens de ongeschreven regels, ook geen  colorclub. Sommige clubs hebben een driedelig logo dat alleen op de voorzijde van het vest gedragen wordt (vaak genaaid op een patch uit 1 geheel). Dit zijn FRONTPATCH clubs. Over het algemeen zijn dit clubs die graag een MC willen worden of een binding hebben met een bepaalde MC.  Een club kan nooit zomaar een colorclub worden. Velen hebben het geprobeerd, of doen dat nog. Want….  “niemand bepaald wat ik doe of op mijn jas naai”.  Blijf stoer doen, ga je eigen gang. Het is een vrije wereld. Besef  wel dat dit soort acties door de reeds gevestigde clubs kan worden afgestraft. De diverse posities die colorclubs hebben in een bepaald gebied/land zijn verworven posities en niet gekregen posities. Zo zijn ook de colors die een lid draagt verworven/verdiend en niet zoals bij tourclubs of wannabee fietsclubjes  het geval is gekocht. Een patch die je kunt kopen mag je daarom ook nooit COLOR noemen.
  1. Begroet ze in het openbaar zoals je iedereen zou begroeten.
    Wacht met handen schudden totdat ze je daarvoor benaderen, het initiatief neem je niet zelf. Zeer zeker het zogenaamde ‘huggen’ is iets waarmee zeer voorzichtig moet worden omgegaan. Wat betreft het groeten is de situatie anders als je ze bezoekt in hun clubhuis. Neem dan zelf het initiatief tot het handenschudden. Voel je niet genegeerd als ze je niet de hand willen schudden. Veel MC’s willen je (en je club) eerst beter leren kennen voordat ze je de hand schudden.
  2. Wanneer 2 of meer leden van een MC in gesprek zijn,
    of 2 of meer leden van verschillende MC’s, ga dan niet binnen gehoorafstand staan wachten totdat je ze kunt aanspreken/groeten maar houd gepaste afstand en verwijder jezelf als je ziet dat het langer duurt. Dat zijn gewoon manieren. Onderbreken is uit den boze in deze situaties.
  3. Enorm belangrijk; vertel NOOIT leugens, de halve waarheid, of dingen waarvan je niet zeker bent.
    Als je op een bepaalde vraag geen antwoord wil geven of iets niet weet is het in deze scene geaccepteerd als je aangeeft dat bepaalde informatie vertrouwelijke clubinformatie is waar je met derden niet over mag spreken. Of indien je iets niet weet verwijs je de persoon die de vraag stelde door naar iemand die hem wel verder kan helpen. Een MC-lid zal je hier niet raar op aankijken. Bereid je als bezoeker voor op vragen als ‘wat voor club zijn jullie’, ‘waar staan jullie voor’ en ‘wat doen jullie hier’. Verwijs mensen met vragen bij voorkeurniet door naar een internetadres. Persoonlijk contact waarbij je elkaar aan kunt kijken is belangrijker en wordt meer gerespecteerd.
  4. MC’s zijn clubs met alleen mannen. (I.I.W.I.I.)
    Hoe vervelend dit misschien ook is voor vrouwelijke leden van sommige clubs. We zullen moeten accepteren dat de MC wereld een mannenwereld is en het kan zelfs voorkomen dat een MC lid niet met een vrouw ‘zaken’ wil doen. Ook hier geldt; voel je niet genegeerd; vrouwen worden wel degelijk geaccepteerd maar niet altijd in de rol van ‘overleg partij’.
  5. Als je iemand kent uit een MC club,
    gebruik zijn naam niet in zin van “oh, ik ken … dat is een goede vriend van me ”. Sommige clubs zien dit als een respectloze manier van het benaderen van hun club. Wanneer je iemand uit een MC kent en je ontmoet hem op een openbare plaats als bijvoorbeeld een motortreffen, laat het initiatief van het handenschudden bij hem liggen. Dit lijkt misschien raar maar het kan zijn dat de MC die je kent bijvoorbeeld een probleem heeft, wat zeer serieus van aard kan zijn, met een andere MC die daar aanwezig is. Op dat moment kan het zo zijn dat de MC zich volledig in zichzelf keert en met geen enkele buitenstaander contact wil hebben voordat het probleem is opgelost. Het handenschudden kan voor de ‘tegenpartij’ een teken zijn dat JIJ bevriend bent met ze en dus ook hun tegenstander bent. Het MC lid wijst je dus niet af op dat moment, maar neemt je in bescherming. Kom daar later ook niet uit jezelf op terug.
  6. Stel geen vragenover de grootte van de club, hun regels, hun vrienden e.d. bij een eerste contact met iemand.
  7. Spreek niet met leden van een MC over een andere MC.
    Ook niet als een grapje of als vergelijkingsmateriaal. Advies is om sowieso niet over de club te praten als je ook niets van ze wilt. Er blijft genoeg andere gespreksstof over.
  8. Spreek nooit over de term OUTLAW club
    wanneer je met een clublid over zijn club praat. Spreek ook niet over bijvoorbeeld TV programma’s, bladen, etc waarin je de club gezien hebt tenzij het lid er eventueel zelf over zou beginnen (de kans daarop is overigens zeer gering).
  9. Blijf jezelf en blijf bij je standpunten.
    Doe je niet interessant voor, schep niet op over wie je bent of wat je allemaal hebt meegemaakt of wil gaan doen. Denk eraan dat een MC de regel kent dat een MAN een MAN is en een WOORD een WOORD. Zorg dat je kan nakomen wat je verteld. De kernregel bij contact met een MC is dat je RESPECT geeft. Je zal zien dat je dan ook vanzelf respect terug krijgt; daar hoef je niet over te twijfelen. Behandel je ze echter als slecht/minder/dom/of erger, verwacht dan ook hetzelfde van ze terug.
  10. Ken de standpunten van je eigen clubals je naar een MC gaat en breng ze ook in praktijk. Een MC zal dit vaak ook van je verwachten.
  11. Pas op wanneer je jezelf uitlaat over een MC
    en spreek nooit publiekelijk over ze. Mensen zijn vaak geïnteresseerd in pikante of spannende details. Je weet nooit tegen wie je praat of wie er meeluistert. Ook een supporter van een club, een familielid, etc kan het een en ander opvangen. Voor je het weet wordt er van een mug een olifant gemaakt en ontstaan er problemen. Vertel tegen buitenstaanders niet met welke clubs je contact hebt en waar je naar toe gaat of geweest bent en wie je er allemaal ontmoet hebt. Dit is strikt vertrouwelijke informatie die alleen van belang is voor leden van je club.
  12. Wat binnen de club besproken wordt, blijft binnen de club.
    Voer buiten de vergaderingen en meetings met je eigen club geen discussies over clubregels/leden etc. Wanneer je contact hebt met een MC-lid sta dan volledig achter je club en spreek geen twijfels uit. Mocht je die toch hebben, bespreek ze met je club en niet met een buitenstaander. Spreek ook niet met een clublid op openbare gelegenheden/evenementen over de regels binnen je club of andere zaken die betrekking hebben tot de club. Wanneer een MC lid hoort dat je dit doet dan zal hij je al snel totaal niet meer serieus nemen.
  13. Wanneer je om wat voor reden dan ook
    toch informatie over iets moet geven aan een lid van een andere club doe dit dan alleen in een persoonlijk gesprek en zeg niet meer dan strikt noodzakelijk is. Licht je clubgenoten ook in over het feit dat je aan een buitenstaander informatie hebt gegeven.
  14. Wanneer je een clubpatch drager bent, bezoek andere clubs dan niet alleen.
    Je zult zien dat leden van een MC, die colors dragen, zelden alleen zijn. Ze zijn minimaal met 2 leden of bijvoorbeeld een lid en een prospect als ze ergens naar toe gaan.
  15. Pas op met het openlijk supporter zijn van een MC wanneer je zelf lid bent van een club.
    Het dragen van bijvoorbeeld supportermateriaal kan in de ogen van sommigen iets zeggen over de wijze waarop je betrokken bent bij je eigen club. Wanneer je jezelf opstelt als een neutrale club is het van belang dat je ook echt neutraal bent. Dus bezoek je club A, dan moet je ook naar club B, C, etc. Wees voorzichtig hiermee. Wanneer je een veilige weg wilt bewandelen, bezoek clubs dan alleen op zogenaamde open evenementen.
  16. Als een lid van een MC je vraagt je patch niet te dragen bij hen; doe dit dan ook niet.
    Vertel je bestuur welke club het was. Ga zelf niet de held uithangen in dit soort situaties. Wanneer je de patch wel blijft dragen op zo’n moment besef dan dat je de wereld van de “colors” binnen stapt die verregaande consequenties heeft. Je staat er niet als individu op dat moment, maar je bent een vertegenwoordiger van je club.
  17. Als tijdens een evenement,
    of in een bepaald café of zo, staat aangegeven dat er geen colors gedragen mogen worden, doe dat dan ook niet. Besef dat, wanneer je het wel zou doen, je een eventuele club die aanwezig is en het gebod wel opvolgt zwaar beledigd.
  18. Wanneer je een motorclub bezoekt die je niet kent,
    of waar je als club nog nooit contact mee gehad hebt, en je bezoekt hun clubhuis, overleg dan eerst of je jouw patch/colors bij hun binnen mag dragen. Vaak is dat geen probleem overigens, mits je het eerst maar gevraagd hebt.
  19. Als je een clublidontmoet en hij is samen met zijn vrouw/vriendin negeer haar dan niet!
  20. Raak de motor van een MC lid NOOIT ongevraagd aan.
    Ook niet even gas geven of voelen. Ga er ook nooit zomaar op zitten. De reactie kan “verrassend” zijn.
  21. Een prospect kun je vaak herkennen aan de patch die hij draagt.
    Bijvoorbeeld een patch met de term PROSPECT erin of alleen een bottomrocker ( de onderste balk op de achterkant van het vest) met een MC aanduiding. Behandel een prospect te allen tijde als een volledig lid van de club. Besef dat een prospect, die druk en hard bezig is met het verdienen van zijn positie binnen de club, daar alles voor over heeft en het nooit zal accepteren dat een buitenstaander hem behandelt als een aspirant-lid.
  22. Heb absoluut geen enkele twijfel over het feit dat een MC zichzelf zeer serieus neemt.
    Wanneer je in een conflict met ze raakt dan zullen ze dat meestal snel laten weten aan je op duidelijke verbale wijze. Luister hiernaar want een tweede waarschuwing volgt meestal niet.
  23. Raak de colors van een MC lid NOOIT aan.
    Ook niet als deze over een stoel hangen, op een motor liggen, aan een kapstok hangen. Op deze regel is geen uitzondering mogelijk. Overtreden hiervan wordt gezien als een zeer grove belediging en wordt meestal met het nodige geweld rechtgezet. Ga wanneer je een club bezoekt ook respectvol om met je eigen patch. Beschouw ze niet als colors als ze dat ook niet zijn. Maar wanneer het gaat om eenbackpatch die verdiend is en niet gekocht is (en dus in de ogen van een MC onder de colors kan vallen); laat ze dan ook zien dat deze veel voor je waard is.  Gooi hem niet op de grond, gebruik hem niet als hoesje voor over een barkruk of hang hem niet als versiering aan je motor. Draag je colours niet als je in de auto zit MC leden zien hun vest met de daarop genaaide patches als een hoogstpersoonlijk eigendom dat staat voor alles wat ze willen uitdragen. Wanneer jij dat niet doet dan zullen zij je club niet snel serieus nemen.
  24. Let op het gedrag van je mede clubleden wanneer je in contact bent met een andere club.
    Wat doen ze, drinken ze, worden ze te luid of te grappig. MC leden gaan ervan uit dat wanneer 1 lid van een bepaalde club zich misdraagt dat een probleem is met de gehele club. Corrigeer je “broeder” direct en verlaat indien nodig direct de situatie met hem. Zoals hierboven al omschreven zijn MC leden zeer scherp gericht op de patch die je draagt en zullen ze mensen die dezelfde patch dragen ook op hetzelfde afrekenen/beoordelen of in positieve zin respecteren. Bedenk dus altijd dat je niet alleen bent (ook al zou je dat fysiek wel zijn) maar dat je de naam van een complete club inclusief een soms behoorlijke clubhistorie met je meedraagt.
  25. Laat elkaar nooit alleen.
    Loop niet even alleen naar buiten om een luchtje te scheppen. Zie je dat iemand het toch onverhoopt doet, vergezel hem dan direct. Je zult zien dat MC leden dat ook doen. Loopt een MC lid bijvoorbeeld naar buiten uit een clubhuis om iets uit een auto te halen; een prospect of medelid zal op de achtergrond aanwezig zijn.
  26. De term BROEDER of BROTHER of BRO heeft een zeer speciale lading binnen de MC wereld.
    Je bent niet zomaar iemands BROEDER. Daar gaat een langere tijd aan vooraf en het betekent een volledige toewijding naar elkaar in leuke en minder leuke tijden. Wanneer je een lid van een MC zomaar broeder gaat noemen dan is dat een belediging naar zijn broeders binnen zijn club; je stelt je namelijk op als gelijke aan hen, wat je niet bent in hun ogen.
  27. Wanneer je een introducé mee wilt nemen naar een bepaalde club,
    vraag dan eerst om toestemming bij deze betreffende club, uitgezonderd de open support-party’s uiteraard. Stel nooit zomaar je vrienden die geen lid zijn van je club zomaar voor aan leden van een MC.
  28. Wanneer je een MC bezoekt wees dan voorzichtig
    met het op slot zetten van je motor met een stuk of 3 zware kettingen. MC’s hebben vaak beveiliging rondom het clubhuis en zien het wederom als een belediging wanneer je aangeeft dat je ze in principe niet vertrouwt als het op beveiliging van hun clubhuis aankomt. Je zult zien dat motoren die bij een clubhuis staan vaak niet op slot staan, met de helm op het stuur en soms zelfs nog de sleutels op het contact. Wanneer je jezelf hier onprettig bij voelt kun je uiteraard wel de sleutels uit het contact halen zonder daarmee problemen te veroorzaken maar wees voorzichtig met een compleet arsenaal aanleggen aan motorbeveiliging. Zeker als een prospect de parkeerplaats bewaakt.
  29. De MC’s kennen een bepaalde rangorde met bepaalde functies.Wanneer je contact hebt met een MC probeer dan zo snel mogelijk te ontdekken wie wie is. Over het algemeen worden de functies op een patch gedragen op de voorzijde van de jas, meestal aan de linkerzijde onder de clubnaam.

Dus… er word op het Amsterdamse Matthijs Vermeulenpad een fiets verkocht aan een vrouw. “Iemand” (een tipgever!) vind dit verdacht. En belt de politie. Op het Matthijs Vermeulenpad staan letterlijk duizenden fietsen. Het is een fietsenstalling, direct voor het Amsterdamse WTC. Dat daar een fiets van eigenaar verwisselt is helemaal niks geks aan. Maar… “iemand” (de tipgever dus) ziet dus een “verdachte” transactie. Er verwisselt 1 van de letterlijk duizenden fietsen (zie foto’s) die daar staan van eigenaar. En hij belt de politie! Die dan ook nog eens snel ter plaatse is (hoe toevallig) en de koper, een vrouw, aanhoud. Die vertelt dat ze de fiets heeft gekocht van een man. De man word gevonden (hoe toevallig weer)MONGOLSNetherlands-295x295

En JA!!! Jackpot! Hij is “LID” van de Mongols MC. Yesssss Een echte misdadiger! Want hij is een motorrijder! Die zo blijkt, de fiets kocht op marktplaats. Met een bon. Maar de fiets blijkt toch niet wat de man zocht en hij verkoopt hem weer. Blijkt dat de eerste “verkoper”(die van Marktplaats dus) de echte dief te zijn. Die heeft de fiets gejat en verkocht. Aan de motorrijder die hem te goeder trouw (met bon en al) via Marktplaats had gekocht. Die eerste verkoper, die echte dief dus, word volledig overgeslagen. Want de tweede verkoper JAAAA! BINGO, JACKPOT!! HOEZEE! YESSSS) is lid van een motorclub! De wouten kunnen weer hun valse PR loslaten. Schoolvoorbeeld van hoe de media omgaan met motorrijders.

De agentjes weten niet hoe snel ze dat op hun website moeten zetten en de pers dendert er overheen met “OMG lid aangehouden voor heling damesfiets”. Volgens ons had de vrouw aangehouden moeten worden als heler. Die had als laatste (te goeder trouw) de gejatte fiets gekocht. (net als de motorrijder). Het Parool maakt het geheel af. Letterlijk. Door achter het artikel nog een stukkie te schrijven dat de politie jaagt op motorrijders en dat ze allemaal bendeleden zijn en dat motorrijders (OMG zoals ze het blijven noemen) zich niet aan de wet houden en meer van dat soort onfrisse terminologie.

Matthijs Vermeulenpad – 1

Matthijs Vermeulenpad -2

Er word nog even volledig uit de paroolduim gezogen dat de club van de aangehouden motorrijder (Mongols) geholpen was door No Surrender MC bij een vechtpartij tegen de Hells Angels een tijdje terug in Rotterdam. Heeft helemaal geen reet te maken met die fiets transactie. Is volledig verzonnen en gelogen. Maar ja, het staat spannend en dus… voor liegen krijg je goed betaald als je voor een krant schrijft. Nietwaar Paul Vughts?

Paul Vughts

Neem nog een biertje joh. Zo leren mensen snel dat je onbetrouwbaar bent.

Eens zien of wij dat ook kunnen… even Google… ah tekst gevonden…. Even aanpassen… Zo!

De meeste journalisten zijn normaal geïntegreerd in de maatschappij. Enkelen, veelal personeelsleden van de zogenaamde sensatiekranten, houden zich echter niet aan de regels van objectieve journalistiek en weigeren de regels die in Nederland daarvoor gelden te accepteren. Deze zogenaamde ‘riooljournalisten’ vertonen norm overschrijdend en welhaast crimineel intimiderend gedrag. Uit onderzoek blijkt dat deze riooljournalisten door hun collectieve schrijfgedrag zo intimiderend werken dat hun slachtoffers vaak geen aangifte doen uit angst voor de gevolgen. Ze kunnen dan immers slachtoffer worden van nog zwaardere leugens en intimiderend geschrijf.

De politie werkt nauw samen met de riool journalisten. Ook het Openbaar Ministerie en de gemeenten maken zich schuldig aan norm overschrijdend intimiderend gedrag. De welhaast misdadige benadering van motorrijders heeft een hoge prioriteit voor de riooljournalisten en hun “partners in crime”(OM, gemeenten etc.). Het is bekend dat individuele leden van dergelijke kranten betrokken zijn bij intimiderende criminele en/of ondermijnende activiteiten tegen iedere motorrijder.”

Als je helemaal niks meer kan, kun je altijd nog riool journalist worden. Kopiëren en plakken kan iedereen tegenwoordig.

Hou ‘m tussen de lijntjes!

Robert Hageman.

Ondanks alle opgeklopte vooroordelen, anti propaganda, discriminatie en de jacht op motorrijders groeien de clubs. Kennelijk heeft lid zijn van een Motorclub voor mensen meer strakke dasaantrekkingskracht dan de anti propaganda van de regering. En zijn er meer vrije denkers en geuzen dan de staats leugenaars ons willen laten geloven. De broederschap binnen motorclubs heeft meer aantrekkingskracht dan de idiote regeltjes en treitercampagnes die de politie opgelegd krijgt van stropdassen die net niet strak genoeg zijn aangetrokken. Nederlanders zijn te nuchter om in de verzinsels te trappen van de plunderende en liegende overheid. De vrije mens binnenin ons is niet te stoppen.

De echte broederschap die ons land heeft groot gemaakt leeft! Binnen de juiste mensen brandt het vuur van vrijheid en bedenken ze dat er geen spijt moet zijn over wat we gedaan hebben in ons leven maar eerder van dingen die we niet gedaan hebben. Overal starten nieuwe clubs. Omdat het gevoel van vrijheid en broederschap steeds sterker word naarmate valse propaganda probeert het weg te nemen.

Maar wat is nu eigenlijk de waarheid over die clubs, die broederschap.

outlaw?? Welnee. Gewone mensen.Het is niet die idioterie die je op TV ziet. Sons of Blabladie of gangland motorclubs zijn niet waar het om gaat. Het gaat niet om wapenhandel, plundering van de maatschappij of georganiseerde misdaad. Maar we zijn ook geen padvinders club. Motorclubs en hun leden hebben allen een eigen identiteit. Ze houden niet zo van regeltjes en vrijheid beperkende wetjes (wie wel?). Ze staan daarom zeer kritisch tegenover de benoemde wets handhavers en de bedenkers van deze absurditeiten en privacy schendingen.

Motorclubs (ook de clubs die de raam starende politici OMG’s noemen) zijn hechte gemeenschappen die altijd klaar staan om, als de nood hoog is te helpen. De hele motorclub cultuur is gebaseerd op trots, trouw, eer en respect. Maar vriendelijkheid betekent geen zwakheid! Je wordt niet beschoten, neergestoken of vermoord als je praatjes hebt of een grote bek. Maar een klap voor je harses hoort dan wel tot de mogelijkheden.

De motorclub cultuur is wereldwijd ontstaan door veteranen die uit de oorlog terugkwamen. Eerst de veteranen die hadden gevochten in de tweede wereldoorlog. In Amerika daarbij later de veteranen die uit Vietnam terug kwamen. intimiderende biker in rolstoelDe broederschappen van de pelotons die in de oorlog in gevechten waren ontstaan, waren bij terugkeer onbegrepen en werden aangezien voor rebels gedrag. Op zoek naar de kameraadschap van het slagveld zochten de moe gevochten strijders elkaar op. Zo ontstonden groepen motorrijders die hun eigen broederschappen ontwikkelden en vrij wilden leven naast de witte boorden cultuur die ontstaan was. De leden van motorclubs namen de kracht en broederschap die had geleid tot de bevrijding mee en maakten die tot hun levensstijl. Uit die eerder zo gewilde kracht ontstond de mythe van anti gevestigde orde rebellen. Het woord rebel (of tegenwoordig “outlaw”) is puur een politie uitdrukking die is aangenomen door sensatie zoekende media. De realiteit is dat die term nergens hard te maken is. Natuurlijk zijn er misdadigers tussen motorrijders. Maar niet meer als in andere gemeenschappen. Integendeel, er zijn meer wetsdienaren en politici veroordeeld voor misdaden dan leden van motorclubs.

Pogingen van de wetsdienaren om juist motorclubs weg te zetten als criminele organisaties zijn steeds mislukt omdat er simpelweg geen enkel bewijs voor was. Motorclubs en hun vesten, colours en patches, waaronder ook de 1% patch, zijn gewoon manieren om je als lid uit te drukken. Om te laten zien wie je vrienden zijn en bij welke club je hoort. Deze vrijheid wordt beschreven als het belangrijkste artikel (1e artikel) van onze grondwet.

 

Heel veel ministers en Kamerleden, bestuurders en ondernemers, ja zelfs politie agenten, zijn het niet eens met de huidige wetgevers. Er is een duidelijke politieke beweging te zien die wil dat het motorjas1afzeiken van motorclubs stopt. Veel van deze mensen zetten hun vraagtekens bij het motorrijder pesten en de extra zware controles voor deze groep mensen. Ook worden vraagtekens gezet bij de vele motor evenementen die steeds worden afgelast zonder duidelijke wettelijke reden. Men ziet door de propaganda heen en binnen de partijen worden de discriminerende maatregelen voor motorrijders steeds vaker openlijk bekritiseerd.

Er bestaat in een democratie vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vereniging. “Mensen moeten en mogen niet veroordeeld worden op hun uiterlijk of vanwege hun lidmaatschap van een club.” Een duidelijke uitspraak van Minister President Rutte onlangs. Maar wie is tegen deze democratische bescherming van motorrijders? De wetsdienaren. Dezen hebben de opdracht gekregen om motorrijders te benaderen als criminelen. Maar de maatschappij ziet motorrijders nog steeds als gewone mensen. Niet als een misdadiger omdat de persoon gekozen heeft om op een motor te rijden.

Motorclubs zijn niet crimineler dan andere groepen. De geuzen werden vroeger als misdadigers gezien. Net zoals verzetsstrijders in de tweede wereldoorlog, onderduikers, mensen met lang haar, zowel als punkrockers en hippies. Zelfs Jezus werd als misdadiger weggezet. Of Gandhi en Marten Luther King. In Nederland werden mensen als Piet Hein, Willem van Oranje, Minister Willem Drees, Jan van Schaffelaar, Johan van Oldebarneveld, Gebroeders de Witt, Jan van Speijk en zelfs Koning Willem II als rebellen beschouwd

Waarmee ik niet wil stellen dat motorrijders gelijk staan aan de historische belangrijkheid van deze voorbeelden. Ik stel dat de “Rebel” door de geschiedenis vaak verkeerd beoordeeld is. old skool bikerEn meestal iemand was die zich tegen de gevestigde orde afzette omdat hij het gewoon anders zag. Omdat hij tegen discriminatie en machtsmisbruik was. En iedere groep of persoon die hier tegen is word een doelwit van de machts misbruikers. Tegenstanders van machtsmisbruik worden afgeschilderd als criminelen in een poging om ze in diskrediet te brengen terwijl de grote massa niets doet. Dat is het werk van de wetsdienaren. Het uitvoeren van de regeltjes, hoe bizar ook. Het uitvoeren van de politiek die bedacht is door politici die bang zijn dat hun machtsmisbruik aan het licht komt.

Leden van motorclubs delen eerlijkheid, trouw en respect. En de liefde voor het motorrijden. Ze hebben een verlangen naar een vrije wereld waar je beoordeeld word op je acties, niet op hoe je er uit ziet. Daarnaast willen ze met rust gelaten worden en willen ze niet gepiepeld worden. Er is een stevig zelf respekt, je aan je woord houden en het niet toestaan dat iemand je misbruikt of je persoon niet respecteert. Niemand geeft meer om de basisregels van respect en vrijheid dan een “outlaw biker”. Dat ze de wereld anders zien is hun goede recht. Dat ze, door hun kleding en motoren duidelijker zichtbaar zijn dan anderen is tegelijk hun recht en hun onrecht. Omdat ze makkelijk zichtbaar zijn, zijn ze door media manipulatie voor het grote publiek gemakkelijk herkenbaar te maken als “wettelozen”(outlaw). Maar het zijn gewone mensen. Met een baan, familie, kinderen en kleinkinderen. Ze denken anders. En dat uiten ze in hun levensstijl.

Bikers zijn oke! Opvallend gewone mensen. Op een motor. Je zoon of vader, buurman, collega of werkgever. Niet crimineel omdat ze op een motor rijden. Mensen met een andere levensstijl dan die van de gemiddelde mens. Opvallend bijzondere mensen dus.

Rijdt veilig!

Robert Hageman