Post Tagged ‘dutch’

De propaganda machine doet gestaag zijn werk. De molen maalt, door de staat gesubsidieerd, rustig door. We zien veel teveel mensen die de eenheid kwijt zijn. Mensen die iedereen die clublid is beschuldigen dat zij de oorzaak zijn van de politie acties tegen motorrijders. Die de negatieve biker profilering, elke negatieve uiting over motorrijders breed uitlichten. Want negativiteit viert hoogtij in deze tijd. Motorrijders. Vroeger een hechte onbreekbare groep. In deze tijd vallen ze elkaar af en beschuldigen ongefundeerd iedereen die clublid is. De propagandamachine doet zijn werk geolied en grondig. We slopen elkaar, verdeel en heers is het principe. En het werkt al eeuwen.

Ik ben inmiddels de 60 gepasseerd. Mijn eerste motor reed ik toen ik 15 was.  Ik heb de wereld over gezworven. Veel gezien, veel beleefd. Altijd op de motor als het enigszins mogelijk was. Ben in al die jaren meer geweldige mensen tegen gekomen dan criminelen. Heb veel geleerd en heb veel mensen laten leren van mijn kennis. Ik heb geen strafblad. Dus of ik ben nooit gepakt (voor de tegenstanders) of ik heb niks gedaan waardoor ik een strafblad zou krijgen (voor de vrienden).  Ben 22 jaar terug voor de tweede keer getrouwd. Heb uit mijn eerste huwelijk twee geweldige zonen en mijn tweede vrouw had twee dochters zodat ik van beide werelden het beste heb gekregen. Ik heb 6 kleinkinderen. 5 Meisjes en 1 jongen. Ik werk al mijn hele leven voor mijn levensonderhoud. Ik heb een klein film editing bedrijf, ik schrijf en ik fotografeer. Geen vetpot. Maar dat hoeft niet. Ik verdien wat ik nodig heb. Ik geloof in een God. Verder ben ik mede oprichter van een aantal motorgroepen die hulp bieden aan beschadigde kinderen en mensen die wat hulp nodig hebben. En mede oprichter van een mooie motor vereniging met inmiddels 150 leden. In Amerika was ik lid van een MC. In Nederland ben ik jaren terug opnieuw lid van een MC geworden. Ik vond er de broederschap waarbinnen ik graag leef en ben nog steeds lid van die MC. Ik heb besloten te blijven tot ik niet meer kan. Omdat het een geweldig leven is met uiterst bijzondere mensen.  Omdat ik met een vest met colours van die MC loop/rijdt, zegt de gemeenschap (dank zij de persflikkers) dat ik een crimineel ben. Maar ik heb er zo naar mijn zin dat dat voor lief neem en ik zelfs het clublogo op mijn arm heb laten zetten als tattoo. Lid voor het leven dus. Daardoor, zo zegt de “gemeenschap” ben ik gebrandmerkt. Ik draag een 1% diamond. Niet om te laten zien dat ik crimineel ben, zoals de politie en de pers zeggen. Maar om te laten zien dat ik hoor bij die ene procent motorrijders die vrijheid belangrijker vind dan wat dan ook. En dat ik me geen onzin laat vertellen door wie dan ook. Ik volg de wet maar leef naar de regels. 1% begrijpt dat.

Om mij heen ken ik heel veel mensen die een soortgelijk leven leiden als het mijne. Meestal motorrijders.  Gewone mensen. Net als ik. Met een baan, gezin, kinderen, kleinkinderen, familie en een eigen levensstijl. Ook zij rijden met een motorvest. Sommigen zijn ook clubleden, anderen zijn dat niet. klik hierop voor een grotere versieMaar als de doorsnee Nederlander ze ziet, met hun motor en vest met patches, wordt direct “crimineel” gedacht. Die image is gecreëerd, vergeet dat nooit. Gecreëerd door de media en gesteund/gesubsidieerd door de propagandisten van het Openbaar Ministerie. Er zijn 1,2 miljoen mensen met een motorrijbewijs in Nederland. 700000 daarvan rijden op een motor. Er zijn ongeveer 500 motorclubs in Nederland. Toerclubs, merkenclubs, vriendengroepen, sleutelclubs, gezinsclubs, religieuze motorclubs, clubs die kinderen helpen en ga zo maar door. De Motorclubs zijn een afschildering van de Nederlandse samenleving, die net zo rijk en gevarieerd is als de motorwereld.  Het is een mooie wereld vol vriendelijke mensen. En uiteraard zitten er ook criminelen tussen. Geen criminele clubs, die bestaan niet. Dat is een verzinsel van de wouten, het O.M. en de pers.Nergens een uitspraak dat motorclubs crimineel zijn. Je zou ook wel gek zijn om je als criminelen te verenigen in een opzichtige motorclub. Crimineel? Ja de pers zegt het. Die herhalen te pas en te onpas dat motorclubs crimineel zijn. Dat verkoopt beter. Onder de noemer “persvrijheid” beschadigen ze de complete motorwereld waar en wanneer ze maar kunnen.

En wij, de motorrijders? We moeten er bij staan en ons laten afslachten. We kunnen niets zeggen want ieder protest wordt direct verbasterd tot “zie je wel dat ze agressief  en crimineel zijn?”.

Stel, je zou willen demonstreren als motorrijders tegen dit apartheidsbeleid en de demonisering van de Nederlandse Motorrijders. Stel dus. Je vraagt en krijgt een vergunning om op het Malieveld met (voorbeeld) 200 motorrijders te demonstreren. Op de dag van de demonstratie zul je het volgende aantreffen…
* Een ‘overkill’ aan pantserwagens, M.E. busjes en andere gevaarlijk uitziende voertuigen die het Malieveld omsingeld hebben.
* Minimaal 500 agenten, M.E.’ers, en politie-verkeersregelaars.
* Overal schermen, wapenstokken. pepperspray.
* Tientallen camerawagens voor de registratie van alle kentekens. (Wie waren daar)
* Een horde journalisten met dikke telelenzen.
* Verkeersborden om mensen weg te houden bij het Malieveld.(Er demonstreren immer motorrijders)
* Oproepen in kranten, op TV en bladen om die dag weg te blijven van het Malieveld. (Er demonstreren immers motorrijders)
* Een aantal mobiele keuringsstations voor motoren.
* Mobiele Belastingkantoren, douane, RDW, (veel) ambulances.(Er demonstreren immers motorrijders)

En later in de krant berichten die niet als boodschap hebben dat het met dat demoniseren wel wat minder kan maar eerder van de overkill aan overheidszooi.

Zodat de lezende burger bevestigd zal worden in zijn geconditioneerde denken dat die bikers dan toch gevaarlijk zijn. (Ze zetten al die mensen toch niet voor niks in? Die mannen MOETEN wel gevaarlijk zijn.) Nederland is ziek. En de inwoners laten het land afzakken naar een soort totalitaire dictatuur. Niemand doet wat. Want dan moet je je tablet of telefoon wegleggen.  Ik overleef het allemaal wel. Maar wat voor leefplek laat ik (en jij) voor mijn kinderen en kleinkinderen achter? Ik zou er niet willen wonen, gebaseerd op de wetenschap die ik nu heb. Maar zij moeten wel. Er is geen keus.

Als je geweld nodig hebt om je ideeën erdoor te krijgen zijn je ideeën waardeloos.
Robert Hageman

Advertenties

Zo zijn in de afgelopen jaren van de motorclubs alleen de rottige dingen belicht. 700000 motorrijders, 500 clubs en als er dan bij iemand uit die groep iets verkeerds gebeurt wordt dat breeduit in kranten en op TV langdurig besproken. Lekker sensationeel. Koren op de molen van de “journalist”. Dat daarvan de meeste motorrijders enorm veel last hebben interesseert niemand.

Sinds het ontstaan heeft de motorrijders gemeenschap ontelbare malen bewezen een zeer hoog ‘zelfregulerend vermogen’ te hebben. Mensen die niet in een club passen om onverschillig welke reden worden uit de club gezet. Heb je grote fouten gemaakt, zoals stelen, liegen, oplichten, afpersen, bedreigen, misdaden of buiten de club lullen over wat binnen de club gebeurt e.d. dan volgt een Bad Standing. Wat zoveel betekent dat je eruit wordt gezet maar dat dit ook tegen andere clubs wordt verteld. Dit wordt gedaan om zo de andere clubs te laten weten dat de Bad Standing is gegeven en dat die persoon dus niet zomaar zonder belangrijke reden uit zijn club is gezet. Normaal gesproken komt iemand met “BS” niet meer binnen bij andere clubs. Tegenwoordig is er helaas sprake van Patch Jumpers, mensen die bij de ene club eruit gezet zijn lopen bij een andere club te gemakkelijk weer binnen. Nemen daar hun streken en problemen mee en krijgen dan vaak opnieuw een Bad Standing.
Bij zo’n ‘oneervol ontslag’ moet je alle spullen waar het clublogo op staat aan de club terug geven. Heb je clubkleding, inleveren. Je vest, shirts, broeken, sieraden, alles waar het clublogo op staat lever je in. Eventuele club tattoos moeten worden verwijderd. Je Bad Standing is een uiting van de club en een gevolg van de schande die je over de club hebt gebracht door wat je gedaan hebt om dit oneervol ontslag te krijgen.

Verhalen over inleveren van je motor of duizenden euro’s schadevergoeding zijn uit de lucht gegrepen en op geen enkel bewijs gebaseerd. Hooguit op de verzonnen verhalen van de leugenaars die boos zijn dat ze betrapt zijn en eruit zijn gezet. Want je moet het wel heel bont maken wil je uit een motorclub gezet worden. Dat gebeurt niet voor zweetvoeten bij wijze van spreken.

Overigens kun je bij een werkgever ook oneervol ontslag krijgen. Dat geld voor zowel overheden en rijk als bij bedrijven en instanties. Als een politieagent oneervol ontslag krijgt (Dat zijn er ongeveer 100 per jaar) moet hij/zij ook zijn/haar uniform inleveren. En de handboeien, pepperspray, dienstwapen en ga zo maar door. En dat vinden we volkomen normaal. Maar als een motorclub hetzelfde doet met een lid die oneervol ontslag krijgt (Bad Standing dus) dan word het breeduit en zwaar overtrokken in de media uitgemolken. Als iemand steelt van zijn werkgever moet hij terugbetalen. En soms ook schadevergoeding getalen. Als een motorclub dit doet heet het ineens afpersing. Begrijp jij het nog? De vele goede dingen die motorrijders doen zijn niet sensationeel genoeg. Geld inzamelingen voor volwassenen en kinderen met kanker, ritten voor ouderen, vele motorclubs die misbruikte en mishandelde kinderen helpen. Ritten voor mensen met een handicap, geestelijk of lichamelijk, het is niet interessant. Dus hoor je er weinig over.

Nog zo’n voorbeeld? Als je iemand iets verkoopt, laten we zeggen een auto. Voor pakweg 15000 euro. (Voorbeeld he…) en die koper die betaalt niet. Dan ga je die auto terughalen of je haalt er een incassoburo bij. Allemaal wettig. Maarrrrrrr als je iemand van een motorclub vraagt om te helpen met de incasso dan is het ineens afpersing!

Ergens is een groep die motorrijders en –clubs misbruikt om de aandacht van andere zaken af te leiden. Zoals we vaker zeiden. Natuurlijk rijden er criminelen op motoren. Maar dat maakt nooit alle motorrijders crimineel.  Het is bizar, dat de vijand volgens de media bestaat uit de zonen van Nederland. Uit mensen met een vrije geest die graag buiten zijn. En dat de ware vijand, de plunderende overheid, volledig ontzien wordt en mega doofpotten heeft overal om de aandacht van allerlei misdaden af te leiden. Als je in overheidsdienst een paar miljoen kwijtraakt zeg je sorry, krijg je een hug en een bak wachtgeld en klaar. Bizar? Oordeel zelf.

Als je je eigen weg gaat, kun je door niemand worden ingehaald.
Robert Hageman

 

De 1% patch en de man.
Wat is er gebeurd met de 1%’er levensstijl?

Als 1%’ers niet meer hun bike kunnen aantrappen en een kilometerslange rit kunnen maken zonder dat ze zich zorgen moeten maken over welke grenzen van “vijandelijk” gebied- of over welke territorium grenzen ze rijden?

Dan is er ergens iets goed misgegaan. En we hebben het gewoon toegelaten. Is dit nu de toekomst die de Old School bikers voor ogen hadden toen ze op hun bikes stapten en hun 1% patches opnaaiden? Of zouden ze zich om de huidige mentaliteit omdraaien in hun graven omdat ze zich schamen. Is ons bikerleven één grote machtsstrijd geworden? Waarin we in plaats van te rijden en lol te maken met onze broeders, ons plezier verpest zien worden door de worsteling om wie welk gebied beheerst en wie de sterkste 1% motherfucker van het land is? Zijn we nou echt van die machtsgeile badasses geworden? Hebben we de belangrijkste dingen, rijden, feesten, broederschap en respect voor elkaars leven, de dingen die ons bikerleven de moeite waard maken opzij gezet? Zijn de tijden voorbij waarin echte mannen motor reden voor het plezier van het leven zelf, feesten, broederschap en de liefde voor de open weg? Zijn de dagen voorbij waarin we de 1% patch droegen uit trots? Dat niemand ons kon vertellen waar, wanneer of hoe we reden of hoe we onze levens leefden?

 Dat we simpel zelf bepaalden welk vest we aantrokken of wat voor kleren we droegen? Dat we konden leven zonder telefoontaps, invallen, verborgen camera’s, stasi afluister praktijken, intimidatie, vuilschrijverij, stigmatisering en bagger riool journalistiek. Het is wel zo dat de man de patch maakt en niet de patch de man. Helaas word dat al te vaak door onwetenden omgedraaid en zijn ze ineens stoer doordat ze een patch gekocht hebben. Op elke straathoek worden MC’s opgericht. Sommige met ventjes van 15, 16 jaar in stoere ‘full colors’ op scootertjes en opgefokte brommertjes.  Het respect dat is opgebouwd door de oorspronkelijke mannen die de motorwereld hebben opgestart in Nederland wordt door puisterige pubertjes en stoere jongensclubjes gestolen. Een rugpatch kan gewoon gekocht worden en per post toegestuurd worden. Melvin B. is zo’n nepventje bijvoorbeeld. Maar zo zijn er zat. De reputatie van de echte 1%’ers is zowat om zeep. Ik schrijf dit niet omdat ik denk dat ik volmaakt ben. Eerder omdat ik hoop dat in deze wereld van “Jax SOA” wannabees er nog een paar echte 1%’ers rondrijden die echt als 1%’er leven en dat we verder vooruit komen en de erfenis van de eerste 1%’ers weer tot leven komt. Dat we weer samen kunnen rijden waar we willen, lol kunnen maken en de weg weer een open weg voor ons zal zijn. Dat gezegd hebbend groet ik jullie.
Robert Hageman
Dank, Kinfolk-Apache.

 

Hoofdstuk 1
De Hollanders. Door de geschiedenis heen bekend als slimme, zakelijke, harde werkers. Ze schiepen zelf hun eigen land door steeds delen te omringen met dijken, het water weg te pompen met windmolens en dat gewonnen land te gebruiken voor landbouw en bewoning. Dat zelf gewonnen land gaven ze niet snel op. De Romeinen waren bang voor ze. De oude rijn was de uiterste grens tussen het land van de Hollanders en de Romeinen. Uiteindelijk verdreven die Hollanders de Romeinen uit hun waterland. Er kwamen er meer die het land veroverden en er weer uit gesmeten werden. Spanjaarden, Fransen, Britten, Noormannen, Saksen, Pruisen, uiteindelijk werden ze er allemaal uitgegooid.  De slimme Hollanders lieten niet met zich sollen. Ze bouwden in de ‘Gouden Eeuw’ een wereldrijk op (V.O.C.). Bezaten ooit New York, dat ze ruilden voor Suriname. Ze beheersten de kruidenhandel over de wereld en waren bekend als harde vechters op zee.

Nadat de tweede wereldoorlog het land in puin had achtergelaten begonnen de Hollanders met hun Geuzen mentaliteit aan de herbouw van het land. Er ontstond een geheel eigen ‘wij samen’ gevoel. Wij samen voor een nieuw Holland. Er werd gebouwd, gehandeld gewerkt en de samenhang was groot. Je was Hollander. En trots om Hollander te zijn. Erfgenamen van de Batavieren, de Geuzen, de werkers en handelslieden uit de gouden eeuw. De generaties van die tijd werkten samen aan een gemeenschappelijk doel. Een sterk Nederland. In de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw ontstond een nieuwe mentaliteit. Het land was weer opgebouwd, nu moest het onderhouden worden. Als de regering verkeerde zaken deed, werd daar door de bevolking hard tegen opgetreden. Stakingen, rellen, enorme demonstraties, de mensen van die tijd lieten zich niet piepelen. De vakbonden waren machtig en hielden de vinger aan de pols. Er ontstond een overvloed. Er werd volop geëxperimenteerd met drugs en de nieuw gewonnen volledige vrijheid. “seks, drugs & rock and roll” luidde een tijdperk in van ongekende vrijheid. Vrijheid van meningsuiting, vrijheid om te doen wat je wilde en te zeggen wat je wilde zeggen. De Nederlander had hard gewerkt en was toe aan rust. De welvaart trok mensen uit andere landen aan. Gastarbeiders. En ze waren welkom. Er was werk genoeg en de zwaarbevochten welvaart was overvloedig en kon gedeeld worden met iedereen. In de jaren die volgden veranderde de samenstelling van de bevolking. De interesses voor de maatschappij veranderde. Mensen uit andere landen vermengden zich met de Hollanders. En ook die hadden andere interesses. Met de komst van de ‘gast arbeiders’ kwam ook veel andere cultuur Nederland binnen. Cultuur die we omarmden, verwelkomden en die we integreerden in ons leven.  We zakten weg in ons inmiddels gezapige veilig warme bestaan. Er was immers ruim genoeg voor iedereen. We gingen rusten op de restanten van onze glorie. We verloren onze vechters mentaliteit. We gingen niet meer dood van ouderdom maar van calorieën, cholesterol, vaatvernauwingen en hebzucht. Bijna ieder verloor zijn geuzenbloed. De genen die ons ooit wereldheersers maakten vervlakten en verdwenen. Het Hollander zijn, de onvervalste trots bleef bij een kleine sterke groep aanwezig. Maar daarover meer in het volgende deel….

 

TBM is de afkorting van Tidligere Bandemedlemmer. (Vrij vertaald als Voormalige bendeleden) is een groep uit Scandinavie. Een grote groep mensen met een verleden. Mensen die een nieuwe start willen maken. Ze hebben zich verenigd in TBM.  De aanspreek persoon (spokesman) is Michael Green, afkomstig uit het circuit. Hij schrijft en praat vaak over bestaande groepen, uit de motorwereld en van buiten de motorwereld. Ik kwam een treffend stuk tegen, heb gevraagd of ik een vertaling mocht publiceren. Dat mocht. Het gaat over patchjumpers. En Old School respect. En over Bad Standing, internet bikers en… afijn lees deze vertaling maar. Ben je een tikkie Old School dan zul je hier achter staan.

Michael Green:
Gedurende mijn tijd als Spokesman voor TBM Scandinavie, sinds we begonnen met TBM in 2009, heb ik een enorm verschil opgemerkt tussen de oude broederschappen en de nieuwe broederschappen in de MC wereld. Ik kan niet zeggen dat wat ik in de laatste 9 jaar heb gezien goed was. We weten allemaal dat mensen en zaken veranderen als de tijd verstrijkt en dat er ook een hoop dingen in de echte wereld van echte Bikers en Broederschap veranderd zijn. In mijn tijd als spokesman bij TBM heb ik met veel outlaw bikers over de hele wereld gesproken. Mensen van bekende clubs. Zowel van de oude generatie als van de nieuwe generatie. Helaas zie ik enorme verschillen tussen Old School en New School.

Michael Green.

De generaties van Old School bikers waren erop voorbereid om met hard werk hun patch te verdienen. Ze moesten zich volledig inzetten om geaccepteerd te worden door hun toekomstige broeders. Nee, ze kregen hun patch niet even per post toegestuurd. Ze kregen hem zeker niet cadeau. Ze moesten verdomd hard werken om het respect te verdienen om de colours van de broederschap waar ze deel van wilden uitmaken te verdienen.

Ik ben een enorme fan van Old School bikers en broederschap. Zij hebben het traject gelopen en zo de patches en het bijkomende respect verdiend. Ze respecteren de Originele Biker Regels en wetten. Als je eruit gaat in Bad standing dan is dat blijvend Bad standing. De echte Bikers die in Bad standing een club verlaten hebben zie je hun voormalige club, broeders en broederschap, regels en wetten nog steeds respecteren. Een Old School biker zul je niet zien opduiken bij een andere club, het zijn geen patch jumpers. Maar helaas zien we in deze tijd, met de nieuwe generatie bikers bakken problemen tussen veel MC’s wereldwijd. En voor wat? Problemen, vaak veroorzaakt door onwetende patch jumpers en stoere internet bikers.  Veel problemen tussen clubs waren nooit een probleem geworden als iedereen zich aan één eenvoudige regel had gehouden. GEEN PATCH JUMPERS OF INTERNET BIKERS IN ONZE CLUB! Ik sluit dit stuk, dat bedoeld is voor alle goede broeders en vrienden van alle MC’s die in onze TBM groep staan. Ga samenwerken in plaats van elkaar tegen te werken. En begin daarmee door patch jumpers en internet bikers te weigeren.
L&R
M.Green
Spokesman,
TBM Scandinavie

 

De boodschap van TBM’s Michael Green is duidelijk en helder. Als je de regels en ongeschreven wetten niet kent heb je niets te zoeken binnen een MC. Wil je de moeite niet nemen om ze te leren kennen, ga dan een andere hobby zoeken. Hangt je broederschap er van af of je wel of geen patch op je rug krijgt, blijf dan weg bij een MC. Zat hartstikke leuke tourclubs, merkenclubs, vriendenverenigingen en sleutelclubs waar je voor een paar euro ook leuk kunt rijden. En waar je kunt komen en gaan wanneer je wilt.
Iemand met Bad standing is iemand met een dik probleem. Dat probleem neemt hij mee naar zijn volgende club waar hij het kado zal doen aan de mensen die hij daar ontmoet. Zou jij iemand zijn problemen kado willen hebben?

Robert Hageman
Bad is Bad, will never get better. 

Dusss… Je bent een vrouw. Je hele leven getrouwd. Kinderen gehad, carrière gehad. Mooi leven geleid. Nooit een bekeuring zelfs maar opgelopen. Sociaal betrokken bij je omgeving geweest, leuke vrienden en collega’s. Een model leven. Dan overlijd je man onverwacht. Hij krijgt een ongeluk en komt niet meer thuis. Na een stevige rouwperiode pak je jezelf weer op, zoals je je hele leven al gedaan hebt. Daar zit je dan. Je zoons volwassen, “de deur uit”. En je wilt niet wegdrogen achter de vitrage. Je oudste zoon rijdt naar zijn werk op de motor. Hij woont en werkt in dezelfde stad en op de motor gaat het sneller en makkelijker. Op een dag vraagt hij of je mee wilt naar het ziekenhuis, je kleinkind gaat geboren worden. Maar zijn auto is kapot dus je moet op de motor. 59 jaar en nooit op een motor gezeten. Maar, de geboorte wil je niet missen, je zoon heeft een helm meegenomen en je stapt achterop. Stevig houd je je zoon vast, die rustig en zeker door het verkeer naar het ziekenhuis rijdt. Die nacht word je kleindochter geboren. Een prachtmeisje, 8700 gram. Estrella hebben ze haar genoemd. Vroeg in de ochtend brengt je zoon je naar huis, achterop de motor. De nacht voelt anders aan. Na die ziekenhuis lucht voel je frisse lucht in je gezicht waaien. Je kunt de sterren zien. Dat is lang geleden dat je op deze tijd buiten was. En nog wel achterop de motor.

Na een half uurtje kom je thuis, neemt afscheid van je zoon en je pakt een stoel in de woonkamer. Die geboorte, dat was me wat zeg. En daarna die sterren. Je was zo één met de wereld voor een kort moment. Zouden ze er nog zijn, die sterren. Vanaf je veilige balkon kijk je omhoog naar een hemel vol met sterren. Je pakt je stoel en tot de zon opkomt blijf je genieten van de ochtendwind en de geluiden van een stad die wakker wordt. Zo’n motor… dan kom je nog eens ergens. Maar, eerst naar bed. De hele nacht wakker, een kleindochter… eerst uitrusten.

’s-Middags word je wakker van de telefoon. Je zoon aan de lijn. Alles is prima thuis en met de kleine gaat het geweldig. Haast automatisch loop je naar de keuken, zet de senseo aan, pakt een kopje uit de kast en drukt op de koffie knop. Snorrend loopt je kopje vol met koffie. Je loopt naar de deur, waar de krant op de mat ligt. Je zet je koffie op de keukentafel en slaat de krant open. Al lezend denk je nog eens terug aan de avond ervoor. Dat kleine leven, die rit op de motor, het was bijzonder. Zo’n motor zou best handig zijn. Bikers. Mensen met kinderen.Je bent dan niet meer afhankelijk en je kunt rijden en stoppen wanneer je wilt. Onder de rubriek Motorrijlessen vind je een rijschool in je buurt. Je belt, maakt een afspraak en twee dagen later zit je alleen op een motor voor je eerste motorrijles. Je geniet van elk uur, na een paar maanden doe je examen. Je slaagt. Een paar straten verderop zit een motorwinkel waar je je eerste motor koopt. 59 jaar ben je. En daar ga je.

In de winkel nog een goede helm en een mooie stevige motorjas gekocht en laarzen en een broek met reflecterende strepen. Dan ben je beter zichtbaar. Je eerste motorrit alleen is onvergetelijk. Dat gevoel van vrijheid, die motor zelf, de wind in je gezicht. De motor word je vervoermiddel. Je zoon is trots op je. Zijn moeder haalt nog even haar rijbewijs op haar 59e. Soms ga je samen met hem rijden, soms alleen. Gewoon zomaar. Rijden. Voor het plezier van het rijden. Omdat het kan. Onderweg heb je meer motorrijders ontmoet. Allemaal aardige mensen. Een stel was lid van een motorclub bij je in de stad. Een gezellige tourclub. Ze vroegen of je eens wilde komen kijken. Ze reden vaak in groepjes in het weekend. Even er tussenuit, even weg uit de sleur. Uitwaaien. Je gaat eens kijken en je ontmoet een heleboel aardige mensen die net als jij, motor rijden. Je wordt lid. Van een motor tourclub. Nu ben je ineens geen vrouw meer!

Je bent een bikerbitch. Je bent lid van een criminele organisatie volgens de minister. Die stelt dat alle motorclubs crimineel zijn. En jij als lid, bent dat dus ook. Je zit op een motor, draagt voor je bescherming een leren jas en broek en dus… zal Mc Donald je niet meer bedienen als je aan de drive-tru staat op je motor. Zullen moeders kun kinderen opzij trekken als jij eraan komt. Automobilisten zullen je zien als een gevaar, als een risico. Als je met je club gaat tanken gaan direct alle beveiligingcamera’s je richting uit. Vanzelfsprekend, aldus de minister en zijn onderdanen, handel je in drugs, wapens en andere illegale zaken. Je hebt kans, omdat je motorrijder bent, dat je doorgelicht word. Als je met je vrienden en vriendinnen op een terrasje gaat zitten zul je zien dat het om je heen erg snel leeg word. Je bent een gevaar voor de samenleving. Omdat er 60 onderzoeken lopen naar mensen die ook motor rijden dit jaar. Van de 600 000 die net als jij ook motor rijden. Als iemand lid is van het KWF of van WNF, VVD, PVV, ANWB, ABP enz.. zal als iemand de fout ingaat door de media nooit zijn lidmaatschap van zo’n organisatie genoemd worden. Maar jij bent doordat je op een motor rijdt bij voorbaat al verdacht. En nu je nog lid van een club bent geworden…..

Zo zit het in deze tijd in elkaar. Motorevenementen die jarenlang geweldige feesten waren worden afgelast of krijgen helemaal geen vergunning omdat het motorevenementen zijn. Maar de golf/audi/bmw club kan gerust 4 treffens per jaar opzetten op vliegveld Valkenburg. Dat zijn automobilisten, die zijn oke. Dansfeesten met tienduizenden bezoekers die drugs gebruiken tot ze er letterlijk bij omvallen zijn geen gevaarlijke evenementen. Feesten waarop kinderen zich letterlijk in coma zuipen, moet kunnen. Maar zit je met je kont op een motor…. Je bent een levensgevaarlijk persoon. Door die motor.
Deze vrouw bestaat echt.

Het verhaal is gemaakt omdat met motorrijders gebeurt wat er met vele groepen gebeurde. Bikerapartheid is een feit. Onze voorgangers? Werden gediscrimineerd om wat ze geloofden (joden), wat ze aten (vegetariërs), hoe ze zich kleedden(hippies, langharig werkschuw tuig werden ze genoemd), wat hun seksuele geaardheid was (homo’s) of hoe ze wilden wonen (zigeuners, reizigers). En Moslims, gewone mensen met een religie. Honderden miljoenen mensen. Beoordeeld en veroordeeld door de daden van enkelingen. Zo weet ik er nog wel een stuk of wat. Nu de motorrijders dus. Omdat ze op een motor rijden zijn ze direct verdacht. Idioten regeren dit land. Mark Rutte, onze premier zei gerust dat als je op hem stemt, je in 2014 1000 euro van hem zou krijgen. Als je werkt tenminste. Discriminatie van zieken, ouderen en werkelozen en een partij gebakken stink lucht uit die man zijn mond. Als je niks doet word je niet gehoord. En er is 1 ding dat motoren goed kunnen. Lawaai maken. We moeten ons laten horen. Maar wij zijn geen organisatoren. Wij kunnen aardig schrijven. Maar er zijn toch ergens wel mensen te vinden die een massaal protest tegen de discriminatie van motorrijders kunnen organiseren? Mocht je het eens zijn met het voorgaande, “like”deze blog dan en twitter erover of plaats hem door op Facebook of google+. De knoppen staan hieronder. Aanklikken en wie weet verspreid dit verhaal zich en motiveert het de juiste mensen om iets te ondernemen. Dan blijven wij het opnemen voor de Dutchbikers!
(Oh en met Estrella gaat het prima, ze is pas twee geworden!)

Robert Hageman.
P.S.
We kunnen vragen blijven stellen. We kunnen verongelijkt blijven over alle shit die over clubs geschreven wordt. We kunnen oeverloos boos blijven over de onterechtheid waarmee MC’s worden afgeserveerd als criminele bendes. De media en de mediageile trekpoppetjes van het O.M. blijven elkaars rug krabben. Motorclubs zijn in een positie gemanoeuvreerd dat wanneer ze protesteren, ze gelijk een cordon staatsbetaalde opgefokte gewapende vechtjassen op zich afgestuurd krijgen. Een stevig protest zou het O.M. en uiteraard de media geweldig uitkomen. Het word dan uitgelegd als :”zie je wel, we hebben het altijd gezegd, ze stellen zich buiten de wet. Outlaws dus. En gevaarlijk!” Er is geen journalistiek meer. Er zijn ruggegraatloze ‘kopieer en plak’ mannetjes die klakkeloos kopiëren en snel overnemen wat geschreven is door collega’s. Hoeven ze zelf niet te denken, voor zover een journalist nog kàn denken. Sufgestompt als ze zijn door deadlines en de druk om spektakel te publiceren. Want dat verkoopt beter dan onschuld.