Post Tagged ‘dutch’

De 1% patch en de man.
Wat is er gebeurd met de 1%’er levensstijl?

Als 1%’ers niet meer hun bike kunnen aantrappen en een kilometerslange rit kunnen maken zonder dat ze zich zorgen moeten maken over welke grenzen van “vijandelijk” gebied- of over welke territorium grenzen ze rijden?

Dan is er ergens iets goed misgegaan. En we hebben het gewoon toegelaten. Is dit nu de toekomst die de Old School bikers voor ogen hadden toen ze op hun bikes stapten en hun 1% patches opnaaiden? Of zouden ze zich om de huidige mentaliteit omdraaien in hun graven omdat ze zich schamen. Is ons bikerleven één grote machtsstrijd geworden? Waarin we in plaats van te rijden en lol te maken met onze broeders, ons plezier verpest zien worden door de worsteling om wie welk gebied beheerst en wie de sterkste 1% motherfucker van het land is? Zijn we nou echt van die machtsgeile badasses geworden? Hebben we de belangrijkste dingen, rijden, feesten, broederschap en respect voor elkaars leven, de dingen die ons bikerleven de moeite waard maken opzij gezet? Zijn de tijden voorbij waarin echte mannen motor reden voor het plezier van het leven zelf, feesten, broederschap en de liefde voor de open weg? Zijn de dagen voorbij waarin we de 1% patch droegen uit trots? Dat niemand ons kon vertellen waar, wanneer of hoe we reden of hoe we onze levens leefden?

 Dat we simpel zelf bepaalden welk vest we aantrokken of wat voor kleren we droegen? Dat we konden leven zonder telefoontaps, invallen, verborgen camera’s, stasi afluister praktijken, intimidatie, vuilschrijverij, stigmatisering en bagger riool journalistiek. Het is wel zo dat de man de patch maakt en niet de patch de man. Helaas word dat al te vaak door onwetenden omgedraaid en zijn ze ineens stoer doordat ze een patch gekocht hebben. Op elke straathoek worden MC’s opgericht. Sommige met ventjes van 15, 16 jaar in stoere ‘full colors’ op scootertjes en opgefokte brommertjes.  Het respect dat is opgebouwd door de oorspronkelijke mannen die de motorwereld hebben opgestart in Nederland wordt door puisterige pubertjes en stoere jongensclubjes gestolen. Een rugpatch kan gewoon gekocht worden en per post toegestuurd worden. Melvin B. is zo’n nepventje bijvoorbeeld. Maar zo zijn er zat. De reputatie van de echte 1%’ers is zowat om zeep. Ik schrijf dit niet omdat ik denk dat ik volmaakt ben. Eerder omdat ik hoop dat in deze wereld van “Jax SOA” wannabees er nog een paar echte 1%’ers rondrijden die echt als 1%’er leven en dat we verder vooruit komen en de erfenis van de eerste 1%’ers weer tot leven komt. Dat we weer samen kunnen rijden waar we willen, lol kunnen maken en de weg weer een open weg voor ons zal zijn. Dat gezegd hebbend groet ik jullie.
Robert Hageman
Dank, Kinfolk-Apache.

 

Advertenties

Hoofdstuk 1
De Hollanders. Door de geschiedenis heen bekend als slimme, zakelijke, harde werkers. Ze schiepen zelf hun eigen land door steeds delen te omringen met dijken, het water weg te pompen met windmolens en dat gewonnen land te gebruiken voor landbouw en bewoning. Dat zelf gewonnen land gaven ze niet snel op. De Romeinen waren bang voor ze. De oude rijn was de uiterste grens tussen het land van de Hollanders en de Romeinen. Uiteindelijk verdreven die Hollanders de Romeinen uit hun waterland. Er kwamen er meer die het land veroverden en er weer uit gesmeten werden. Spanjaarden, Fransen, Britten, Noormannen, Saksen, Pruisen, uiteindelijk werden ze er allemaal uitgegooid.  De slimme Hollanders lieten niet met zich sollen. Ze bouwden in de ‘Gouden Eeuw’ een wereldrijk op (V.O.C.). Bezaten ooit New York, dat ze ruilden voor Suriname. Ze beheersten de kruidenhandel over de wereld en waren bekend als harde vechters op zee.

Nadat de tweede wereldoorlog het land in puin had achtergelaten begonnen de Hollanders met hun Geuzen mentaliteit aan de herbouw van het land. Er ontstond een geheel eigen ‘wij samen’ gevoel. Wij samen voor een nieuw Holland. Er werd gebouwd, gehandeld gewerkt en de samenhang was groot. Je was Hollander. En trots om Hollander te zijn. Erfgenamen van de Batavieren, de Geuzen, de werkers en handelslieden uit de gouden eeuw. De generaties van die tijd werkten samen aan een gemeenschappelijk doel. Een sterk Nederland. In de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw ontstond een nieuwe mentaliteit. Het land was weer opgebouwd, nu moest het onderhouden worden. Als de regering verkeerde zaken deed, werd daar door de bevolking hard tegen opgetreden. Stakingen, rellen, enorme demonstraties, de mensen van die tijd lieten zich niet piepelen. De vakbonden waren machtig en hielden de vinger aan de pols. Er ontstond een overvloed. Er werd volop geëxperimenteerd met drugs en de nieuw gewonnen volledige vrijheid. “seks, drugs & rock and roll” luidde een tijdperk in van ongekende vrijheid. Vrijheid van meningsuiting, vrijheid om te doen wat je wilde en te zeggen wat je wilde zeggen. De Nederlander had hard gewerkt en was toe aan rust. De welvaart trok mensen uit andere landen aan. Gastarbeiders. En ze waren welkom. Er was werk genoeg en de zwaarbevochten welvaart was overvloedig en kon gedeeld worden met iedereen. In de jaren die volgden veranderde de samenstelling van de bevolking. De interesses voor de maatschappij veranderde. Mensen uit andere landen vermengden zich met de Hollanders. En ook die hadden andere interesses. Met de komst van de ‘gast arbeiders’ kwam ook veel andere cultuur Nederland binnen. Cultuur die we omarmden, verwelkomden en die we integreerden in ons leven.  We zakten weg in ons inmiddels gezapige veilig warme bestaan. Er was immers ruim genoeg voor iedereen. We gingen rusten op de restanten van onze glorie. We verloren onze vechters mentaliteit. We gingen niet meer dood van ouderdom maar van calorieën, cholesterol, vaatvernauwingen en hebzucht. Bijna ieder verloor zijn geuzenbloed. De genen die ons ooit wereldheersers maakten vervlakten en verdwenen. Het Hollander zijn, de onvervalste trots bleef bij een kleine sterke groep aanwezig. Maar daarover meer in het volgende deel….

 

TBM is de afkorting van Tidligere Bandemedlemmer. (Vrij vertaald als Voormalige bendeleden) is een groep uit Scandinavie. Een grote groep mensen met een verleden. Mensen die een nieuwe start willen maken. Ze hebben zich verenigd in TBM.  De aanspreek persoon (spokesman) is Michael Green, afkomstig uit het circuit. Hij schrijft en praat vaak over bestaande groepen, uit de motorwereld en van buiten de motorwereld. Ik kwam een treffend stuk tegen, heb gevraagd of ik een vertaling mocht publiceren. Dat mocht. Het gaat over patchjumpers. En Old School respect. En over Bad Standing, internet bikers en… afijn lees deze vertaling maar. Ben je een tikkie Old School dan zul je hier achter staan.

Michael Green:
Gedurende mijn tijd als Spokesman voor TBM Scandinavie, sinds we begonnen met TBM in 2009, heb ik een enorm verschil opgemerkt tussen de oude broederschappen en de nieuwe broederschappen in de MC wereld. Ik kan niet zeggen dat wat ik in de laatste 9 jaar heb gezien goed was. We weten allemaal dat mensen en zaken veranderen als de tijd verstrijkt en dat er ook een hoop dingen in de echte wereld van echte Bikers en Broederschap veranderd zijn. In mijn tijd als spokesman bij TBM heb ik met veel outlaw bikers over de hele wereld gesproken. Mensen van bekende clubs. Zowel van de oude generatie als van de nieuwe generatie. Helaas zie ik enorme verschillen tussen Old School en New School.

Michael Green.

De generaties van Old School bikers waren erop voorbereid om met hard werk hun patch te verdienen. Ze moesten zich volledig inzetten om geaccepteerd te worden door hun toekomstige broeders. Nee, ze kregen hun patch niet even per post toegestuurd. Ze kregen hem zeker niet cadeau. Ze moesten verdomd hard werken om het respect te verdienen om de colours van de broederschap waar ze deel van wilden uitmaken te verdienen.

Ik ben een enorme fan van Old School bikers en broederschap. Zij hebben het traject gelopen en zo de patches en het bijkomende respect verdiend. Ze respecteren de Originele Biker Regels en wetten. Als je eruit gaat in Bad standing dan is dat blijvend Bad standing. De echte Bikers die in Bad standing een club verlaten hebben zie je hun voormalige club, broeders en broederschap, regels en wetten nog steeds respecteren. Een Old School biker zul je niet zien opduiken bij een andere club, het zijn geen patch jumpers. Maar helaas zien we in deze tijd, met de nieuwe generatie bikers bakken problemen tussen veel MC’s wereldwijd. En voor wat? Problemen, vaak veroorzaakt door onwetende patch jumpers en stoere internet bikers.  Veel problemen tussen clubs waren nooit een probleem geworden als iedereen zich aan één eenvoudige regel had gehouden. GEEN PATCH JUMPERS OF INTERNET BIKERS IN ONZE CLUB! Ik sluit dit stuk, dat bedoeld is voor alle goede broeders en vrienden van alle MC’s die in onze TBM groep staan. Ga samenwerken in plaats van elkaar tegen te werken. En begin daarmee door patch jumpers en internet bikers te weigeren.
L&R
M.Green
Spokesman,
TBM Scandinavie

 

De boodschap van TBM’s Michael Green is duidelijk en helder. Als je de regels en ongeschreven wetten niet kent heb je niets te zoeken binnen een MC. Wil je de moeite niet nemen om ze te leren kennen, ga dan een andere hobby zoeken. Hangt je broederschap er van af of je wel of geen patch op je rug krijgt, blijf dan weg bij een MC. Zat hartstikke leuke tourclubs, merkenclubs, vriendenverenigingen en sleutelclubs waar je voor een paar euro ook leuk kunt rijden. En waar je kunt komen en gaan wanneer je wilt.
Iemand met Bad standing is iemand met een dik probleem. Dat probleem neemt hij mee naar zijn volgende club waar hij het kado zal doen aan de mensen die hij daar ontmoet. Zou jij iemand zijn problemen kado willen hebben?

Robert Hageman
Bad is Bad, will never get better. 

Dusss… Je bent een vrouw. Je hele leven getrouwd. Kinderen gehad, carrière gehad. Mooi leven geleid. Nooit een bekeuring zelfs maar opgelopen. Sociaal betrokken bij je omgeving geweest, leuke vrienden en collega’s. Een model leven. Dan overlijd je man onverwacht. Hij krijgt een ongeluk en komt niet meer thuis. Na een stevige rouwperiode pak je jezelf weer op, zoals je je hele leven al gedaan hebt. Daar zit je dan. Je zoons volwassen, “de deur uit”. En je wilt niet wegdrogen achter de vitrage. Je oudste zoon rijdt naar zijn werk op de motor. Hij woont en werkt in dezelfde stad en op de motor gaat het sneller en makkelijker. Op een dag vraagt hij of je mee wilt naar het ziekenhuis, je kleinkind gaat geboren worden. Maar zijn auto is kapot dus je moet op de motor. 59 jaar en nooit op een motor gezeten. Maar, de geboorte wil je niet missen, je zoon heeft een helm meegenomen en je stapt achterop. Stevig houd je je zoon vast, die rustig en zeker door het verkeer naar het ziekenhuis rijdt. Die nacht word je kleindochter geboren. Een prachtmeisje, 8700 gram. Estrella hebben ze haar genoemd. Vroeg in de ochtend brengt je zoon je naar huis, achterop de motor. De nacht voelt anders aan. Na die ziekenhuis lucht voel je frisse lucht in je gezicht waaien. Je kunt de sterren zien. Dat is lang geleden dat je op deze tijd buiten was. En nog wel achterop de motor.

Na een half uurtje kom je thuis, neemt afscheid van je zoon en je pakt een stoel in de woonkamer. Die geboorte, dat was me wat zeg. En daarna die sterren. Je was zo één met de wereld voor een kort moment. Zouden ze er nog zijn, die sterren. Vanaf je veilige balkon kijk je omhoog naar een hemel vol met sterren. Je pakt je stoel en tot de zon opkomt blijf je genieten van de ochtendwind en de geluiden van een stad die wakker wordt. Zo’n motor… dan kom je nog eens ergens. Maar, eerst naar bed. De hele nacht wakker, een kleindochter… eerst uitrusten.

’s-Middags word je wakker van de telefoon. Je zoon aan de lijn. Alles is prima thuis en met de kleine gaat het geweldig. Haast automatisch loop je naar de keuken, zet de senseo aan, pakt een kopje uit de kast en drukt op de koffie knop. Snorrend loopt je kopje vol met koffie. Je loopt naar de deur, waar de krant op de mat ligt. Je zet je koffie op de keukentafel en slaat de krant open. Al lezend denk je nog eens terug aan de avond ervoor. Dat kleine leven, die rit op de motor, het was bijzonder. Zo’n motor zou best handig zijn. Bikers. Mensen met kinderen.Je bent dan niet meer afhankelijk en je kunt rijden en stoppen wanneer je wilt. Onder de rubriek Motorrijlessen vind je een rijschool in je buurt. Je belt, maakt een afspraak en twee dagen later zit je alleen op een motor voor je eerste motorrijles. Je geniet van elk uur, na een paar maanden doe je examen. Je slaagt. Een paar straten verderop zit een motorwinkel waar je je eerste motor koopt. 59 jaar ben je. En daar ga je.

In de winkel nog een goede helm en een mooie stevige motorjas gekocht en laarzen en een broek met reflecterende strepen. Dan ben je beter zichtbaar. Je eerste motorrit alleen is onvergetelijk. Dat gevoel van vrijheid, die motor zelf, de wind in je gezicht. De motor word je vervoermiddel. Je zoon is trots op je. Zijn moeder haalt nog even haar rijbewijs op haar 59e. Soms ga je samen met hem rijden, soms alleen. Gewoon zomaar. Rijden. Voor het plezier van het rijden. Omdat het kan. Onderweg heb je meer motorrijders ontmoet. Allemaal aardige mensen. Een stel was lid van een motorclub bij je in de stad. Een gezellige tourclub. Ze vroegen of je eens wilde komen kijken. Ze reden vaak in groepjes in het weekend. Even er tussenuit, even weg uit de sleur. Uitwaaien. Je gaat eens kijken en je ontmoet een heleboel aardige mensen die net als jij, motor rijden. Je wordt lid. Van een motor tourclub. Nu ben je ineens geen vrouw meer!

Je bent een bikerbitch. Je bent lid van een criminele organisatie volgens de minister. Die stelt dat alle motorclubs crimineel zijn. En jij als lid, bent dat dus ook. Je zit op een motor, draagt voor je bescherming een leren jas en broek en dus… zal Mc Donald je niet meer bedienen als je aan de drive-tru staat op je motor. Zullen moeders kun kinderen opzij trekken als jij eraan komt. Automobilisten zullen je zien als een gevaar, als een risico. Als je met je club gaat tanken gaan direct alle beveiligingcamera’s je richting uit. Vanzelfsprekend, aldus de minister en zijn onderdanen, handel je in drugs, wapens en andere illegale zaken. Je hebt kans, omdat je motorrijder bent, dat je doorgelicht word. Als je met je vrienden en vriendinnen op een terrasje gaat zitten zul je zien dat het om je heen erg snel leeg word. Je bent een gevaar voor de samenleving. Omdat er 60 onderzoeken lopen naar mensen die ook motor rijden dit jaar. Van de 600 000 die net als jij ook motor rijden. Als iemand lid is van het KWF of van WNF, VVD, PVV, ANWB, ABP enz.. zal als iemand de fout ingaat door de media nooit zijn lidmaatschap van zo’n organisatie genoemd worden. Maar jij bent doordat je op een motor rijdt bij voorbaat al verdacht. En nu je nog lid van een club bent geworden…..

Zo zit het in deze tijd in elkaar. Motorevenementen die jarenlang geweldige feesten waren worden afgelast of krijgen helemaal geen vergunning omdat het motorevenementen zijn. Maar de golf/audi/bmw club kan gerust 4 treffens per jaar opzetten op vliegveld Valkenburg. Dat zijn automobilisten, die zijn oke. Dansfeesten met tienduizenden bezoekers die drugs gebruiken tot ze er letterlijk bij omvallen zijn geen gevaarlijke evenementen. Feesten waarop kinderen zich letterlijk in coma zuipen, moet kunnen. Maar zit je met je kont op een motor…. Je bent een levensgevaarlijk persoon. Door die motor.
Deze vrouw bestaat echt.

Het verhaal is gemaakt omdat met motorrijders gebeurt wat er met vele groepen gebeurde. Bikerapartheid is een feit. Onze voorgangers? Werden gediscrimineerd om wat ze geloofden (joden), wat ze aten (vegetariërs), hoe ze zich kleedden(hippies, langharig werkschuw tuig werden ze genoemd), wat hun seksuele geaardheid was (homo’s) of hoe ze wilden wonen (zigeuners, reizigers). En Moslims, gewone mensen met een religie. Honderden miljoenen mensen. Beoordeeld en veroordeeld door de daden van enkelingen. Zo weet ik er nog wel een stuk of wat. Nu de motorrijders dus. Omdat ze op een motor rijden zijn ze direct verdacht. Idioten regeren dit land. Mark Rutte, onze premier zei gerust dat als je op hem stemt, je in 2014 1000 euro van hem zou krijgen. Als je werkt tenminste. Discriminatie van zieken, ouderen en werkelozen en een partij gebakken stink lucht uit die man zijn mond. Als je niks doet word je niet gehoord. En er is 1 ding dat motoren goed kunnen. Lawaai maken. We moeten ons laten horen. Maar wij zijn geen organisatoren. Wij kunnen aardig schrijven. Maar er zijn toch ergens wel mensen te vinden die een massaal protest tegen de discriminatie van motorrijders kunnen organiseren? Mocht je het eens zijn met het voorgaande, “like”deze blog dan en twitter erover of plaats hem door op Facebook of google+. De knoppen staan hieronder. Aanklikken en wie weet verspreid dit verhaal zich en motiveert het de juiste mensen om iets te ondernemen. Dan blijven wij het opnemen voor de Dutchbikers!
(Oh en met Estrella gaat het prima, ze is pas twee geworden!)

Robert Hageman.
P.S.
We kunnen vragen blijven stellen. We kunnen verongelijkt blijven over alle shit die over clubs geschreven wordt. We kunnen oeverloos boos blijven over de onterechtheid waarmee MC’s worden afgeserveerd als criminele bendes. De media en de mediageile trekpoppetjes van het O.M. blijven elkaars rug krabben. Motorclubs zijn in een positie gemanoeuvreerd dat wanneer ze protesteren, ze gelijk een cordon staatsbetaalde opgefokte gewapende vechtjassen op zich afgestuurd krijgen. Een stevig protest zou het O.M. en uiteraard de media geweldig uitkomen. Het word dan uitgelegd als :”zie je wel, we hebben het altijd gezegd, ze stellen zich buiten de wet. Outlaws dus. En gevaarlijk!” Er is geen journalistiek meer. Er zijn ruggegraatloze ‘kopieer en plak’ mannetjes die klakkeloos kopiëren en snel overnemen wat geschreven is door collega’s. Hoeven ze zelf niet te denken, voor zover een journalist nog kàn denken. Sufgestompt als ze zijn door deadlines en de druk om spektakel te publiceren. Want dat verkoopt beter dan onschuld.

“Bromsnor”

==>Naar de besnorde veldwachter uit de jeugdserie Swiebertje. Er wordt bij deze bijnaam vooral gedacht aan de dienstklopper die op de kleinste overtredingen let.<==

Lou Geels als Bromsnor, die dienstklopper.

En Bromsnorren. Daar hebben we er zat van. Politie agenten (Bromsnorren dus) die met verzinsels en kletspraat proberen hun eigen falen te verbergen door onzinnige verhalen de wereld in te sturen. En de aandacht te leiden naar groepen die opvallen in de maatschappij. We nemen het verhaal van de zogenaamd bedreigde Bouke Arends, de loco Burgemeester van Emmen. In de media werd uitgebreid verteld dat hij doods bedreigingen had gekregen.

Hoe kwam het volgens de bazelende bromsnorren zo ver?

In het begin van 2017 was in opdracht van Brave Bouke het clubhuis van No Surrender MC  overvallen. Met een overmacht aan politie, wagens en materieel, naar aanleiding van afgeluisterde gesprekken. Want…. Er waren op de afluister tapes (jaja-echt!) “hak en snuifgeluiden” gehoord en zelfs waren er bij het uitgebreide onderzoek na de inval ‘sporen van drugs’ gevonden. (Geen drugs dus. Maar sporen, een paar korreltjes)
Dat was in ieder geval een mooie aanleiding voor Bouke’s Bromsnorren (M/V) om het clubhuis van No Surrender MC binnen de kortste keren volledig met de grond gelijk te maken. Drugssporen dus. In een gemiddeld dancehouse is 1000x meer te vinden dat ze in het clubhuis vonden. Een paar weken verder werd er ineens gesproken over gestructureerde drugshandel, mishandelingen en meer van dat soort opgeklopte verzinsels. De propagandisten draaiden overuren op de afdeling  wauwelende wouten. Wat ze maar konden verzinnen, als het anti motorclub was werd het de media ingebracht.

En toen…

Op een dag in Maart kwam Brave Bouke thuis na zijn werk. Hij wilde net naar bed gaan toen de deurbel rinkelde. Voor de deur mensen van de politie. Die vertelden hem dat hij beter die avond niet thuis kon slapen.

Doods bedreiging? Of gewoon kroegpraat?

Ze waren uit betrouwbare anonieme bronnen te weten gekomen dat Bouke met de dood werd bedreigd. Brave Bouke werd gelijk Bange Bouke. Hijzelf wist nergens van. Hij had geen bedreiging gekregen en ook zijn gezin had geen enkele bedreiging gekregen. Maar oké, een avondje in een hotel, het was al druk genoeg geweest. En de politie zou wel weten wat ze zeggen, die verzinnen nooit smoezen en onzin. Toch? Inpakken en wegwezen dus. Een paar dagen later kreeg Bange Bouke te horen dat hij beter het land kon uitgaan. De bedreiging werd zeer serieus genoemd door de Bromsnorren. Dus vluchtte Bange Bouke naar een safe house in Engeland. Waar hij 3 weken bleef.

Sim Sala Bim!
Als bij toverslag was de bedreiging verdwenen! Bange Bouke kon weer naar huis. Er was geen bewijs gevonden dat zijn leven serieus in gevaar was geweest. Wel kon de naam van een gedemoniseerde motorclub weer even stevig door de bagger getrokken worden. Zelfs berichten dat er serieus NIET aan No Surrender werd gedacht werden ondergesneeuwd door de veel beter verkopende eerste versie, dat de bedreigingen van de motorclub afkomstig waren. Bange Bouke kreeg zijn 15 minuten en werd Bazelende Bouke. Op elke zender en tegen elke journalist deed hij zijn verhaal. Zorgvuldig erbij vertellend dat de bedreigingen (volgens zijn bromsnorren) ongeveer 2 maanden nadat hij het clubhuis van de motorclub had laten slopen waren begonnen. Op basis van wat zijn de bromsnorren van het OM tot deze conclusie gekomen? Want… het OM heeft ondertussen in de media laten weten dat het onderzoek naar de bedreiging is afgerond.

Bouke Arends. Niet bedreigd door No Surrender MC

En dat nergens aanhoudingen zijn verricht. En wij vragen ons af hoe die bromsnorren dan tot de conclusie zijn gekomen dat die specifieke dreiging nu ineens weg is. Heeft die bedreiging wel bestaan? Want nu lijkt het erop dat Brave Bouke zich heeft laten gebruiken als een marionet in het grote anti-MC spel van het OM. Ze hebben de op dat moment makkelijkst te sturen Judas gezocht (en gevonden) om hun anti propaganda door de strot van de Nederlanders te persen.

We wensen No Surrender MC en de andere clubs die onder vuur liggen wijsheid en kracht toe. Inmiddels hoorde we dat de Harleydag 2017 in Rotterdam al verziekt is. Door de organisatie bizarre voorwaarden op te leggen (geen mc’s, iedereen fouilleren e.d.) waarmee weer een verzonnen nep dreiging werd gesuggereerd. Feesten worden weer afgezegd, evenementen gesloten en de jacht op de motorrijdende Outlaws van Nederland word elke dag heviger.

Soms denken wij dat we roepende in de woestijn zijn. We blijven, samen met een paar andere wakkere mensen de motorrijders waarschuwen. Maar slechts weinigen luisteren. Er worden veel ‘vind ik leuk’ knoppies ingedrukt. Maar effectief gebeurt er te weinig.

Is (een) goede raad echt te duur? Of onbetaalbaar?

Vind ik leuk!
Robert Hageman

Respect! Geef het om het te krijgen. Iedereen brult deze kreet tegenwoordig.  Allerlei mensen met of zonder rijbewijs beginnen een MC en het eerste wat ze roepen is Bro! Geef respect en krijg respect. Broederschap. Onvoorwaardelijk klaarstaan voor elkaar. What the fuck is dan dat respect? respect01Je moet het eerst geven om het te krijgen. Zoiets van ik geef jou een joet en dan krijg ik van jou een joet terug? Kun je respect gewoon kopen? Is het zo simpel als een motor onder je reet, mooi jassie aan, paar dagen niet scheren, 1% logo en rugpatch via Alie Express. En hoppaaaaa… Respect? Instant Badass? Respect! Ken je Hyves nog? Daar hadden ze een knoppie voor respect. Je kon de dode kanarie van je invalide oma respecteren. Of het breiwerk van je tante, een kop kruidenthee of een geschilde komkommer. Zoek maar uit. Respect was daar voor alles. En op straat…. Je respecteert me niet, hoor je vaak genoeg. Of je zuipt je de pleuris in een kroeg en je gaat met de auto naar huis. En je komt schadevrij thuis. Je zet het op je facebook en….respect!! Het meest respectloze van deze tijd lijkt wanneer mensen je verwijderen van Facebook. Dan tonen ze daarmee in deze tijd geen respect. Of je laat de foto van een nieuwe motor zien, een verse doos appels of een zelf gebouwde schutting. En elke lezer zet dan respect onder je internet fotootje. Te pas en te onpas … respect!

Respect is gedevalueerd van een verdiende status tot een waardeloos overmatig gebruikt woord. Het is bijna een belediging om gerespecteerd te worden door sommige figuren. Mensen die bij je groep komen beginnen je direct broeder te noemen en gaan je “respect”, gevolgd door een “boks” geven. Op Facebook wel te verstaan. Respect. Het duurt soms een leven lang om het te verdienen.  Ja, verdienen! Want echt respect wordt verdiend. respect2Doordat je een hele lange tijd met elkaar optrekt. Doordat je elkaar leert kennen, elkaar leert vertrouwen. Want vertrouwen komt niet doordat je hetzelfde jassie draagt en op dezelfde motor rijdt of in dezelfde straat woont. Nee, vertrouwen komt langs vele wegen, gedeelde ervaringen en avonturen langzaam, dag voor dag, bij je.  En vertrouwen wordt vanzelf respect. Geen facebook plaatje, foto met stoere kreet, of gekochte patch kan dat veranderen. Respect wordt v e r d i e n d !

Begin je een club, dan levert het hebben van een stoere naam, een paar stoer kijkende mensen en een motor je niet gelijk respect op. Ook plaatjes van zombies, skulls, magere Hein, botten of wapens leveren je geen respect op. Je zult eerder gezien worden als fuckin’ wannabe en niet serieus genomen worden. (Tenzij ‘serieus genomen worden’ een seksuele voorkeur van je is, wie weet heb je dan een mazzeltje) Je zult een lange tijd moeten rijden. Je zult moeten leven, ontmoeten, kennismaken, zuipen, eten, reizen, ruziemaken, knokken, betalen, vallen en blijven opstaan voordat je respect zult hebben.  Daden spreken. Woorden zijn op zijn best de aankondiging van daden. Uitgesproken door de juiste mensen worden die daden acties en begint het leven. Respect is goedkoop. Tenminste, het lijkt goedkoop. Het lijkt op ieder motor of scooterzadel te liggen wachten. Het is alsof je het cadeau krijgt bij een paar stoere plaatjes, een leren jassie of bij een foto van jezelf met een fles Jack in je handen. Of je vertelt gewoon dat je ieder zijn kk tanden uit zijn kk bek slaat als hij zijn kk kop niet houd. Dan probeer je het af te dwingen.  KK respect eigenlijk.

Familie!

Respect is verdiend.

Waar het op neer komt is dat je hard zult moeten werken. Dat je echt zult moeten zijn. Een mens met een hart. Iemand die begrijpt hoe zijn wereld in elkaar zit. Geen enkel ‘vind ik leuk’ knoppie kan je echt respect opleveren. Ga de wereld in. Ga rijden. Leer kijken en luisteren. Maak kennis met het leven. Hou dat vol. Leer wat respect is. Want fantasieloos respect gebrul komt overal voor, niet alleen in de motorwereld. Als een loze schreeuw om aandacht voor mensen die nooit leerden leven. Respect is voor mensen die het verdiend hebben.

Investeer in je partner, je vrienden, je levensstijl. Wees eerlijk, oprecht en standvastig. Hou je aan je woord en je afspraken. Praat geen shit over anderen en neem geen shit van en over anderen.  Wees trots, onafscheidelijk en trouw. En pak schaamteloos alles wat je eerlijk toekomt. Leef! Misschien, heel misschien verdien je dan respect. En hoef je niet meer van die domme respect plaatjes op je Facebook te zetten en zo te proberen een keyboard badass te zijn.

Respect is onbetaalbaar. Maar nooit onmogelijk.

coolbro

 

 

 

Robert Hageman