Post Tagged ‘broederschap’

“Koffieclub of criminele club?” Die kop zie je vaak staan bij artikelen die over motorclubs gaan. Juist in deze tijd, nu de civiele rechtszaken tegen motorclubs als Hells Angels MC, Satudarah MC, Bandidos MC en No Surrender MC met de regelmaat van de klok uitgebreid het nieuws halen, wordt dit vergelijk vaak gemaakt. Zwart-wit denken. Ze zijn of een koffieclub of crimineel. Daartussen zit niks?

Ik leerde dat tussen zwart en wit nog een heleboel grijs zit. Maar dat eenlijnig denken is uitstekend voor domme journalisten die nauwelijks denkend hun BLO diploma hebben meegekregen. Omdat ze er anders tot hun pensionering hadden blijven zitten. De rapportage over motorclubs is er een van kopiëren en plakken eerder dan een van waarheidsvinding.  De regering publiceert een standpunt bij het ANP, de journalisten  kopiëren dit en plakken het in de media waar ze voor werken. In waarheid is geen media bedrijf geïnteresseerd, waarheid verkoopt niet en trekt geen adverteerders. Sensatie, aangedikt met verdraaide uitspraken, kleine onschuldig lijkende leugentjes en halve waarheden. Zo wordt van Nederlanders de laatste zwaar bevochten vrijheid ontnomen. We worden gepiepeld. Met minuscuul kleine stapjes en veranderingetjes worden we bewerkt tot we een kudde lamgeslagen schapen zijn geworden. Om dan collectief in groepen afgeslacht te worden. Je merkt het met ondermeer de maatschappelijke beperkingen tegen Covid, de beperkingen voor beroeps groepen (Horeca, bouw en zo) en voor geloofs gemeenschappen. En uiteraard voor leden van motorclubs.

Midden vorige eeuw begon zoiets met de Joden. Die zijn letterlijk dood gemanipuleerd, afgevoerd en verstrooid. Pakweg 25 tot 30 jaar later volgden wereldwijd de hippies. Een jongeren cultuur die wereld vrede wilde en op zoek waren naar rust, vrede, vrijheid en een liefdevol bestaan. De ‘bloemenkinderen’ zoals ze zichzelf noemden werden consequent als ‘langharig werkschuw tuig‘ weggezet (weet je nog?) Drugsgebruikers, verslaafden, sekteleden, Damslapers, krakers, geen synoniem was (in die tijd) sterk genoeg om aan de massa te verkopen dat de kinderen van de wereld, onze eigen kinderen,  luie en nutteloze profiteurs waren. Getreiterd tot ze hun haar afknipten en in het gareel van de maatschappij terug gingen. Daarna kwamen kort nog de punks. Ongeveer het zelfde als hippies. Alleen waren de punks agressiever in hun uiterlijk en gedrag. Dat zich uitte zich in onder meer keiharde muziek, bizarre kapsels, geen beeld of verwachting van de toekomst en zichtbaar provocerend gedrag en drugsgebruik. Tussendoor waren er altijd de motorrijders. Vaak verenigd in club verband. Mannen die in de oorlog de verschrikkelijkste dingen hadden gezien en gedaan. In de tweede wereld oorlog, in Viëtnam, Cambodja,Korea, overal werden onze kinderen ingezet als moordmachines. Als ze terugkwamen uit de strijd werden ze vaak met de nek aangekeken en weer verketterd. Vaak verenigden die groepen zich in motorclubs die ze zelf begonnen. Om de kameraadschap, het respect, de orde en leiding die ze misten en daarnaast, om gewoon lol te maken met elkaar.

Nu, in 2020 is de wereld op weg naar een wereld die onbewoonbaar is voor vrije mensen. Het gaat nu om controle, totale controle. Beheersing van de massa, zodat je als leider je pleziertjes voor het uitkiezen hebt. De laatste vrije mensen, bikers, worden geknecht en als illegaal weggezet. De volkomen geschifte instelling om het dragen van biker kleding te verbieden, wegen voor motorrijders te verbieden, gebieds verboden wettelijk te maken is een regelrechte aanpassing van de regels die door ene Adof H. uitgevoerd werden in de 40’er jaren. De totale anti propaganda, de wetswijzigingen die tijdens drukke corona tijden er snel ‘even doorgesluisd’ worden. Wetten die afluisteren in alle gevallen legaal maken. Je telefoon, computer, tablet, alles kan afgeluisterd worden. Electronisch betalen zorgt voor nog meer informatie over individuen. Zelfs via je intelligente lampen of thermostaten , (internet of things)  kunnen hackers je woning binnenkomen. En motorclub leden, de laatste mensen die vrijheid nog uit de praktijk kennen worden gedemoniseerd en gesloopt. Rijden over wegen aan banden, clubhuizen gesloten en gesloopt. Feesten zijn verboden, er is een dreigende bikeroorlog verzonnen die de ‘openbare orde kan ondermijnen’. Bikers worden altijd afgeschilderd als ‘onderwereld’ en waarschuwingen van de verzonnen vermenging van onderwereld met bovenwereld neemt groteske vormen aan. Politici zeggen bedreigd te worden maar nooit is ooit ergens een bedreiging hard gemaakt. Journalisten worden zogenaamd bedreig en dan zomaar ineens, zonder enige arrestatie, niet meer. Geen bewijs, geen bedreigingen. Zelfs John v/d Heuvel loopt weer gewoon los in de stad. Niks gebeurd, geen bewijs, geen bedreiging. En de bedreigde Burgemeester van Haarlem, Jos Wienen loopt in Katwijk gewoon onbewaakt door de straten. Bouke Arends, die in Drenthe Loco Burgemeester was en omdat hij bedreigd werd (dodelijk bedreigd)  naar Engeland moest voor een paar weken is nu Burgemeester in het Westland en loopt onbewaakt, zoals het hoort, in het Westland. Veel gelul, geen bewijs, niks gebeurt.

Maar motorrijders krijgen er van langs. Die zijn de schuld van alle criminaliteit. Koffieclubs? Nee, zeker niet. Biertje, ouwehoeren over je avonturen, rijden, lekker eten, de wereld zien, de mooiste plekkies delen. Motorclubs. Omdat motorrijders graag met elkaar rijden en een grote vrijheidslievende gemeenschap zijn. Geen koffieclub, geen padvinders, geen criminelen. Motorrijders. Motorclub.
En opnieuw, er zullen best criminelen op een motor rijden maar dat maakt niet alle motorclubs criminele organisaties.

Blijf strijden!
Robert Hageman

Het handhaven tegen motorclubs neemt extreme vormen aan. Clubs die hun colors gewoon mogen dragen krijgen ineens te maken met overijverige bromsnorren die, zodra ze ergens clubcolors zien, direct boete’s gaan uitschrijven. Of, gekker nog, de colors gewoon in beslag nemen. Met uiteraard een boete. Die boete is dan meestal via een artikel in de APV, gebaseerd op het verstoren van de openbare orde. Mensen zouden klagen over ‘bedreigend’ uitziende motor kleding. Zoals logo’s sieraden, stickers, helmen met club logo’s en motor vesten met patches en badges onder meer.

Leden van No Surrender MC willen eerdaags de overleden broer van een kaderlid naar zijn laatste rustplaats begeleiden. Maar kregen duidelijk te verstaan dat dit zonder club colors moest. Er zou onmiddellijk gehandhaafd worden (boete, zonder pardon) als er toch mensen zouden meerijden in de stoet met club colors aan. Even ter verduidelijking, No Surrender MC is niet verboden. De zaak is in hoger beroep. Bij de uitspraak tegen de club eerder was door de rechter besloten dat het vonnis “niet uitvoerbaar bij voorraad” was. Wat zoveel betekent als “het verbod op het dragen van colors en het verbieden gaat pas in als het vonnis definitief is.” Als het tot zo’n vonnis komt uiteraard. Aangezien het het hoger beroep nog dient en er zelfs nog de mogelijkheid tot cassatie is, zouden de leden en supporters gewoon hun club colors mogen dragen. Als je de uitspraak van de rechter volgt.

Maar de politie heeft kennelijk opdracht gekregen om colors van elke club te compromitteren en te proberen die colors van de weg te krijgen. De van de tv serie ‘bij ons op het kamp’ bekende motorclub The Untouchables is vaak op tv te zien. En de ervaring leerde ons dat wie vaak gezien wordt ook meer problemen krijgt.  25 Oktober, op het

jaarbeursplein in Utrecht willen 12 clubs en uiteraard wie verder nog wil komen, samenkomen om te protesteren tegen de pedopartij en  pedofielen. Een hoop ruglogo’s zullen daar te zien zijn. En aangezien de mensen het verschil niet zien tussen de ene en de andere club (ooit reed ik bij BACA, vaak kreeg ik dan de vraag of ik bij de Hells Angels zat),zou het best kunnen dat de colors van alle deelnemers verboden zullen zijn die dag.  Terwijl al die colors samen juist laten zien dat er niks te vrezen is van al die verschillende motorclubs. Dat ze uitstekend samen kunnen staan en dat er van die jarenlang gevreesde bikeroorlog niets waar is. Dat het een verzinsel is om motorrijders te demoniseren, meer niet.

Zijn bijeenkomsten waar motorrijders die lid zijn van een club binnenkort verboden als er clubvesten gedragen worden? De politiek jaagt dit hard na. De politie krijgt opdracht om te handhaven wat de politici bepalen in hun ivoren torentjes. En die mannen krijgen, omdat ze een werkopdracht niet kunnen weigeren, de problemen te verwerken. Het moet voor zo’n burgemeestertje wel een enorme erectie opleveren als hij ten volle beseft dat zijn opdracht om koste wat het kost de vesten van clubs te verwijderen op vreedzame bijeenkomsten kan leiden tot zware ongeregeldheden. Dat zijn woord een soort ‘befehl is befehl’ is en zonder meer uitgevoerd zal worden. Ondanks dat veel handhavers daar volledig NIET achter staan.

We zijn werkelijk benieuwd of deze geplande demonstratie met colors doorgaat als het deelnemers aan een eenvoudige begrafenis al verboden word het motorvest met hun clublogo te dragen.  Het moet mogelijk zijn dat een bepaalde groep laat zien dat die groep het ergens niet (of wel juist) mee eens is. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed.

En serieus vraag ik me af hoe lang wij, als vrije mensen ons nog laten piepelen, in de hoek laten zetten, als kleine kinderen laten behandelen. Hoe lang laten we politici beslissen wat we wel en (steeds meer) niet mogen. We worden systematisch gekleineerd en met hele kleine stukkie worden ons steeds meer rechten en vrijheden ontnomen en worden meer en meer plichten opgelegd. Sommigen plichten verpakt als ‘dringend advies’ en andere domweg als (nood) wet. Sleepwet, afluisteren, colors verboden, feesten afgenomen, club- en buurthuizen gesloten of gesloopt.

Hoe lang nog?

Hou ‘m tussen de lijntjes
Robert Hageman

Onlangs hoorde ik het fantastische nummer “The Wanderer”. Geschreven door Bono, gezongen door Johnny Cash. Ik luisterde naar de (naar mijn mening) mooiste uitvoering, die van U2 zelf. Bono zingt, The Edge (de gitarist ) op backing vocals. Ik heb een link bij gevoegd, kun je zelf luisteren. (https://youtu.be/MO8DtcW6yAc) In het derde couplet hoorde ik een zin die me aansprak. En me ogenblikkelijk aan de huidige motorwereld deed denken. “They all want the kingdom but they don’t want God in it”. Mijn vrije vertaling: ”Ze willen allemaal de hemel maar ze willen er niks voor doen.”

Nu ben ik geen gelovig mens. Maar die ene zin bleef hangen. “They all want the kingdom, but they dont want God in it”  Het deed me denken aan de huidige motorwereld. Waarin elke knuppel met een motor een stoer uitziend motorclubje kan beginnen. Niks mis mee, laat ieder lekker doen wat hij wil.

Maar wat mij dan tegen staat is dat heel veel (en beslist niet allemaal) clubnamen en -colours kiezen die rechtsreeks gejat lijken van de Old School motorclubs. Clubs waar je nog Old School moest ‘werken’ om je colours te verdienen. Waar je ze niet zomaar cadeau kreeg en waar je niet je colors via Internet kon bestellen bij een aftands naai ateliertje in Pakistan of zo. Prospecten en hangaround was voor jezelf. Om te zien of je het naar je zin had in die club. En voor de club om te zien of je tussen die mannen paste. Want FOREVER WAS NOG FOREVER. Er was vroegâh een raad van 8. Met afgevaardigden van de in die tijd acht grootste motorclubs. Die raad bestond om eventuele problemen op te lossen die onderling zouden kunnen ontstaan. De raad was voor onderling overleg. Dat feesten en ritten niet tegelijk op dezelfde dag werden gehouden. Dat niemand met de naam van de clubs kon pronken en geen lid zijn. Er werden onder meer bad standings doorgegeven, zodat iemand met bad standing bij de ene club niet een dag later grijnslachend bij de volgende club binnen kon lopen. (In deze tijd gebeurt dat zonder enige schaamte toch.) In die tijd, als je al het lef had om als je een BS had, te praten met een andere club kreeg je een paar oorvijgen en de welgemeende boodschap dat bad standing, dan ook bad standing is. In de hele motorwereld. Nog even dan de uitleg van BS.

Bad standing was en is niets anders dan royement op staande voet. Ontslag om dringende redenen. Niks bijzonders, zoiets kom je overal tegen. Als iemand steelt moet hij het gestolene terugbetalen. Als hij iets stukmaakt moet hij reparatie of vervanging betalen. Dat moet bij een motorclub maar ook als je politie agent of gemeenteraadslid bent. En je gaat eruit zonder getuigschrift.

In de wet zijn overigens een aantal voorbeelden van mogelijke dringende redenen genoemd:

  • Diefstal, verduistering, bedrog of fraude;
  • Ongewenste intimiteiten of intimidatie;
  • Dronkenschap of drugsgebruik, maar pas op dat het geen verslaving is;
  • Mishandeling of ernstige bedreiging;
  • Ernstige leugens of bedrog;

Allemaal redenen om iemand “bad standing” te geven. Geen verdienmodel, geen afpersing maar gewoon het verwijderen/royeren van iemand die niet meer in de groep kan om ‘dringende redenen’ zoals de wetgever zelf beschrijft.

Vaak stijgt de leiding van zo’n pop up achterkamer clubje de ‘macht’ naar het hoofd. Volgehangen met patches waarop de meest bijzondere titels staan denken ze herkenbaar te zijn als leider van een groepje ‘stoere motorrijdende booskijkers.’ En dat ze respect hebben gekregen op het moment dat ze hun zelfgemaakte titels op hun vesje naaiden. Originele sons of fried air.  De patches maken de man denken ze. Ze willen de mannen zijn waarvoor ze vroeger een stapje opzij gingen. Waar ze zacht en vol respect over spraken. Maar ze willen niet het werk doen dat die mannen deden en samenbracht tot een hechte stevige vriendengroep. Ze stelen het met bloed, zweet en (soms) tranen en het zuurverdiende respect dat old school bikerclubs tot hechte MC’s maakte. Ze nemen de namen en colors van bestaande clubs, kleden zich op dezelfde wijze als old school (club)leden en gaan de weg op met ”booskijken en lawaaimaken”. Intimideren automobilisten en oude dametjes, zuipen en vechten als hersenlozen. Wheelies makend, scheurend over vluchtstrook en witte lijnen tussen files door voelen ze zich wat ze niet zijn.

Ze willen de hemel. Maar ze willen er geen donder voor doen.

Geniet zonder limiet.
Vandaag kan je laatste dag zijn.

Robert Hageman.

Het is maar makkelijk. Zodra iemand iets doet wat tegen de regels is, kijkt de politie uiteraard wie die persoon is. Zodra er een motor bereden wordt of de verdachte kennissen heeft die op een motor rijden, is hij (zij) crimineel of heeft hij/zij banden met criminele motorclubs. Ik stel dat zelfs als er een motor voor de deur geparkeerd staat er al over een lid van een motorbende wordt geschreven.  Uitgekookt crimineel om onder meer die manier te gebruiken om motorclubs te criminaliseren. En superlatieven zijn er te kort. De ene overtreffende trap wordt overtroffen door de perverse fantasieën van de copy and paste mafia van de media. Er is geen woord te gek, geen zinsbouw te overtrokken om motorrijders te beschrijven.

Het lidmaatschap van een club bepaalt volgens de staat en de media in deze tijd of je crimineel bent. Als politicus kun je stelen, liegen, je niet aan corona regels houden, verkrachten, kinderen stelen, bonnetje kwijtraken, corrupt zijn en ga zo maar door. Zodra je in de eerste of tweede kamer zit heb je een levenslange “uit de gevangenis zonder te betalen” kaart.

Zit je bij de politie, dan kun je moorden, stelen, je collega’s die het wel goed willen voor lul zetten, informatie “lekken”,  je zakken vullen, mensen overheersen en manipuleren, liegen. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Maar rijd je op een motor, in clubverband, dan word je weggezet als crimineel. Je clubkleding wordt gestolen door de politie. Onwettig maar ze doen het gewoon toch. Een wout heeft schijt aan de wet.

Ik stel voor dat van elke persoon die gecontroleerd, staande gehouden of gearresteerd wordt tegelijk word gekeken van welke organisatie hij/zij lid is. Ik denk dat de ANWB met 4.3 miljoen leden (de ANWB is de grootste vereniging van Nederland) dan vanzelf ook de grootste en crimineelste vereniging van het land is. ANWB leden doen aan witwassen, moord, verkrachting, oplichting, drugshandel en –smokkel, grootschalige vastgoed fraude, auto diefstallen overvallen, internet criminaliteit, je kun geen enkele misdaad opnoemen of leden van de ANWB doen dat wel.

Maar die ANWB leden gaan vrij uit. Alleen als je op een motor rijdt of in een woonwagen woont ben je daardoor crimineel. Draag je dan nog een 1% patch dan ben je een domme crimineel volgens de media. Want iemand die een 1% patch draagt geeft daarmee aan crimineel te zijn. Het is zeg maar zijn lidmaatschapsspeldje.

De aanpak van OMG’s. motorbendes, motorcriminelen gaat nog harder worden. (Daar zijn de superlatieven weer) Want, zo zegt het laatste rapport van Justitie, er zijn steeds minder motorbendes zichtbaar. Je ziet ze niet en dan zijn ze er niet.  Geweldig! Houden zo! Want de motorrijders blijven rijden. Met hun vrienden. In vereniging of in clubverband, het maakt geen reet uit. De pres blijft de pres, de sec blijft sec, de sergeant blijft sergeant en members blijven members. Of ze nu een vest dragen of niet. Voor colors is (meestal) hard gewerkt en de status van member of kader lid blijft. Met en zonder vest. Het gaat nu moeilijker te bewijzen worden dat mensen clublid zijn. Zonder vest, zonder colors is een clubhuis huren ineens een stuk makkelijker geworden.  Je bent immers een vriendengroep zonder colours.  Je verdwijnt van de kaart ineens.

Bikers zijn altijd mensen geweest die van weinig iets moesten maken. Die klaarstonden voor elkaar en elkaar hielpen wanneer nodig.  De kunst van het creëren en het inventief zijn is ze aangeboren. Het rijden zal nooit stoppen. En vriendschap, broederschap, kun je niet slopen door een vest af te nemen. En media en justitie, John vd Heuvel, Mick van Wely en alle andere zuurpissers… geniet van je stropdassen, je leugens, je magere bleke lichamen, je zielloze gegeil op je kantoor, je loze kreten en je harteloosheid. Bikers hebben tenminste een leven. Dat van jullie is ongemerkt gestopt toen je een verrader werd.

Geniet van het leven
het duurt maar even

Robert Hageman

In deze tijd kan een motorrijder die je voorbij scheurt net zo goed gekleed gaan in een korte broek en slippers als in een spijkerbroek en legerschoenen. En de gemeenste motorrijder die net naast je stopt, kan evengoed een dokter of advocaat zijn met een Rolex om zijn pols. Daar is niks mis mee, als deze nieuwe rijders de code maar leren. Net zoals wij deden. Een motorrijder zijn, ging over de creativiteit om een oud wrak te verbouwen met slimheid en ouwe onderdelen zodat het uiteindelijk een unieke oogverblindende machine werd. Daarna ging je je leven riskeren op de weg op een motor die gebouwd was met trots. Bikers droegen leer en vet omdat ze wisten dat kooirijders ze net zo makkelijk zouden aanrijden als dat ze naar ze zouden kijken, ze moesten er dus wel stoer uitzien.

We waren een apart ras, zonder bond, zonder ondersteuning en in veel gevallen, zonder familie. (Daar werd je uitgegooid) We moesten het zelf maken in de wereld. Tegen alle regels in, tegen de maatschappij en tegen iedere kans in.

We overleefden en groeiden door de ongeschreven motorrijders code en we lieten niet met ons fucken. Zoals een ouwe motorzwerver ooit eens zei:”Het is iedere ouwe zwervers plicht om de jongeren op te voeden. Hoe kunnen ze anders een motor van een bromfiets onderscheiden?” Met dat in gedachten, geef ik je hier de basis biker code. Een ongeschreven wet, ontstaan uit eer en broederschap.

Laat je niks vertellen
Wees vriendelijk tegen vrouwen, kinderen en dieren maar laat je niks wijsmaken! Dit is een belangrijk deel van het motorrijder zijn. Het heeft te maken met respect en eer. Iedereen kan een opvliegerige zak zijn. Wees rustig, standvastig en steun wat je zegt met actie als het nodig is.

Nooit liegen, bedriegen of stelen
Oftewel, vertel altijd de waarheid. Motorrijders zijn altijd al de vettige slechterikken in films maar de echte motorrijder weet dat zijn wereld grenzen heeft. Jouw wereld is het enige dat je echt van jezelf hebt in je leven. Bewaak het en wees eervol, je bent tenslotte een echt mens.

Wees geen verrader
Als je iets fouts ziet, reken er zelf mee af als je iemand bent. Handel al je zaken zelf af en verraad nooit iemand. Verraders zijn de laagste levensvorm in de wereld, direct naast motordieven.

Zeur niet
Niemand houd van of respecteert een zeur. Een andere manier om dit te zeggen is: “hou je kop”. Of zeik niet over kleine dingetjes. De meeste kleine dingen in het leven verdwijnen vanzelf, of je nou zeurt of niet. Kop op verdomme! Je bent een motorrijder, niet een of ander weekdier!

Geef nooit op.
Of het in een gevecht is of in een zakendeal, hoe rot het ook gaat, een biker geeft nooit op!

Help anderen
Als een brother of sister met pech langs de kant staat, stoppen en helpen. Al geef je maar geestelijke steun, da’s altijd nog beter dan voorbijrijden. Ieder bleef kijkenDenk erom, leven gaat om de reis, niet om de bestemming. Jij bent er al. Help niet alleen motorrijders, laat de wereld zien dat we beter zijn dan ons imago ons laat zien. Vriendelijkheid kost niks en geeft veel terug.

Houd je woord
Doe wat je zegt dat je gaat doen, wees daar waar je zegt dan je zult zijn. Dat noemen ze “integriteit” en gaat terug naar het hebben van een eigen identiteit. Je moet ergens voor staan anders val je voor alles.

Leven is geen oefening
Ja, dit is geen toneelrepetitie. Dit is leven! Ga er in en neem er grote happen van. Je hebt geen tijd te verliezen en motorrijders staan niet te wachten tot het feest naar ze toe komt. Je rijdt maar èèn leven. Morgen kun je uitgesmeerd op de weg liggen door een zuiplap die achter het stuur in slaap viel. Leef je leven nu. Beleef ieder moment!

En nu…..stap op en ga rijden. Als je twijfelt… rijden! Dat is wat we het beste doen, rijden. En als je in een korte broek, met badslippers en een wijd hemd wilt rijden, doen. En als je eruit wilt zien als een idioot, gedraag je dan tenminste niet als een idioot.

Als je een motor koopt, ben je de bezitter van een motor. Maar een echte biker zijn is een manier van leven, een trotse manier van leven. Een leven waarin we een brandende hartstocht hebben voor de vrije open weg. Wat jij?

Als het niet past…. wordt het gelast!

Robert Hageman

Bikers.

Soms zijn het net mensen. Ondanks wat de media en geprogrammeerde staats propaganda  van deze prachtige motorrijdende mensen gemaakt hebben. Bikers. Ooit stonden ze voor vrijheid, rebelsheid (geen wetteloosheid), avonturen, zelfbouw motoren, staal, chroom en leer. Vooral de z.g ‘oldschool’ bikers waren trots, schaamteloos en vooral trouw. Trouw aan hun levenswijze, trots op hun eer en motoren en schaamteloze genieters van alles dat een vrij leven op een open weg te bieden had.

Biker zijn stond ergens voor. Je herkende de biker onmiddellijk. En je wilde zijn vriend zijn. Je wilde zijn avonturen horen en zien, je wilde een avond zuipend en lachend met hem doorbrengen. Stiekum wilde je met hem mee. Ook op een motor, paar knaken in je zak en rijden. Leven van wat het leven je gaf. Losse baantjes, slapen op een bank bij vrienden of gewoon ergens langs de weg onder een zeiltje in je ouwe slaapzak. Op weg naar een treffen, feest, Harley dag of naar het clubgebouw van een motorclub waar je vrienden had en waar je altijd terecht kon. De zon was je vriend en regen was nog drinkbaar. Iedereen was vriendelijk tegen je. Mannen keken jaloers naar de motor hun vrouwen keken verlekkerd naar de Biker en droomden van…. Tja, vul zelf maar in.

Wat is er gebeurd? Waarom is die prachtige wereld waarin we leefden zo achterbaks gesloopt? Waarom heeft slechte propaganda van de geuzen van de weg ineens “bendeleden” gemaakt? Wie is de oetlul die hiermee begonnen is? En vooral… waarom? Want de vrijheid is ons afgenomen. Rebelsheid wordt nu vertaald als wetteloosheid. De avonturen worden gebruikt om de verteller te profileren, de eens zo trots gebouwde en benijde zelfbouw motoren staan op het punt elektrische APK gekeurde  klotedingen te worden. Het trotse staal, chroom en leer is nu ineens het uniform van criminelen. En het trotse 1% teken, onze “diamond”,  die ooit een soort ere patch was, is nu het  verzonnen “bewijs” dat de drager herkend kan worden als lid van een criminele bende.  We worden gemanipuleerd. Rassen worden tegen elkaar opgezet, religiën worden gebruikt als verschrikkelijke wapens en haat, chaos en anarchisme wordt aangewakkerd. Zonder dat we het echt merken.

Onze levens zijn in gevaar. Onze vrijheid, die van mij en die van jou, word millimeter voor millimeter gesloopt. Vergelijk het met een worst waar haast ongemerkt steeds flinterdunne plakjes van af worden gesneden. Je merkt het bijna niet. Tot de worst op is en er geen plakjes meer zijn.

Zo word de vrijheid ons afgenomen.

Onze kinderen en kleinkinderen zullen verraad, kliklijnen, afluisteren, tappen, dataverkeer volgen, gedwongen vaccinaties, fabrieks eten en – drinken en avondklokken normaal vinden. one percentZe zullen leven zonder creativiteit, zonder intimiteit of liefde. 1.5 meter afstand van elkaar zal een standaard worden. Praten doet niemand meer, alleen communiceren via tekst apps en social media. Zodat Big Brother alles kan zien wat mensen denken en zeggen. Slimme algoritmes in super computers zullen  vooraf al gaan vertellen wie de fout in zal gaan. Sommige mensen zullen aan de maatschappij onttrokken worden omdat ze anders zijn.  En niemand zal ze helpen. Omdat het grote verraden, het afnemen van onze waardigheid, liefde en vriendschap al begonnen is. We vinden het al volkomen normaal dat Facebook en Microsoft en de regering (aftapwet) meekijken en luisteren. Zelfs betalen is letterlijk op de bon. Via electronisch betalen kunnen je uitgaven gevolgd worden en kan berekend worden of je een gevaar gaat worden.

“Ik heb niks te verbergen”. Ik hoor het vaak. Maar je hebt wel iets om te koesteren. Je vrijheid, je creativiteit, je individu, je kijk op het leven. Dat is van jou en zonder dat ben je een lege huls. Een op afstand bestuurde en begluurde werker zonder gevoel, persoonlijkheid en menselijkheid. Een huls zonder waarde. Stap buiten het 1.5 X 1.5 vierkant en je wordt geïsoleerd, gevaccineerd en opgesloten.  Dit gaat geen mooie wereld worden. Geen zonnige toekomst maar hitte, droogte, tekorten. Voor alles wat je nodig hebt om te kunnen leven zul je een betaalde vergunning nodig gaan hebben.

Misschien zal 1% zich blijven verzetten. Want weinigen zullen de strijd aandurven. Als 1% het begrijpt, als 1% van de mensheid zich kan verenigen, zich kan inzetten en het gevecht aangaat met de machtsgeile stropdas dagende raamstaarders, is er nog hoop.  Als die genetisch ingebakken drang naar vrijheid zich doet gelden en er mensen op zoek gaan naar wat achter de horizon is, dan zou er nog redding kunnen zijn. Voor jouw en mijn kinderen en kleinkinderen.  Maar het gaat zwaar worden.

Wat denk jij? En wat kun je doen?

Robert Hageman