Post Tagged ‘protest’

Dusss… Je bent een vrouw. Je hele leven getrouwd. Kinderen gehad, carrière gehad. Mooi leven geleid. Nooit een bekeuring zelfs maar opgelopen. Sociaal betrokken bij je omgeving geweest, leuke vrienden en collega’s. Een model leven. Dan overlijd je man onverwacht. Hij krijgt een ongeluk en komt niet meer thuis. Na een stevige rouwperiode pak je jezelf weer op, zoals je je hele leven al gedaan hebt. Daar zit je dan. Je zoons volwassen, “de deur uit”. En je wilt niet wegdrogen achter de vitrage. Je oudste zoon rijdt naar zijn werk op de motor. Hij woont en werkt in dezelfde stad en op de motor gaat het sneller en makkelijker. Op een dag vraagt hij of je mee wilt naar het ziekenhuis, je kleinkind gaat geboren worden. Maar zijn auto is kapot dus je moet op de motor. 59 jaar en nooit op een motor gezeten. Maar, de geboorte wil je niet missen, je zoon heeft een helm meegenomen en je stapt achterop. Stevig houd je je zoon vast, die rustig en zeker door het verkeer naar het ziekenhuis rijdt. Die nacht word je kleindochter geboren. Een prachtmeisje, 8700 gram. Estrella hebben ze haar genoemd. Vroeg in de ochtend brengt je zoon je naar huis, achterop de motor. De nacht voelt anders aan. Na die ziekenhuis lucht voel je frisse lucht in je gezicht waaien. Je kunt de sterren zien. Dat is lang geleden dat je op deze tijd buiten was. En nog wel achterop de motor.

Na een half uurtje kom je thuis, neemt afscheid van je zoon en je pakt een stoel in de woonkamer. Die geboorte, dat was me wat zeg. En daarna die sterren. Je was zo één met de wereld voor een kort moment. Zouden ze er nog zijn, die sterren. Vanaf je veilige balkon kijk je omhoog naar een hemel vol met sterren. Je pakt je stoel en tot de zon opkomt blijf je genieten van de ochtendwind en de geluiden van een stad die wakker wordt. Zo’n motor… dan kom je nog eens ergens. Maar, eerst naar bed. De hele nacht wakker, een kleindochter… eerst uitrusten.

’s-Middags word je wakker van de telefoon. Je zoon aan de lijn. Alles is prima thuis en met de kleine gaat het geweldig. Haast automatisch loop je naar de keuken, zet de senseo aan, pakt een kopje uit de kast en drukt op de koffie knop. Snorrend loopt je kopje vol met koffie. Je loopt naar de deur, waar de krant op de mat ligt. Je zet je koffie op de keukentafel en slaat de krant open. Al lezend denk je nog eens terug aan de avond ervoor. Dat kleine leven, die rit op de motor, het was bijzonder. Zo’n motor zou best handig zijn. Bikers. Mensen met kinderen.Je bent dan niet meer afhankelijk en je kunt rijden en stoppen wanneer je wilt. Onder de rubriek Motorrijlessen vind je een rijschool in je buurt. Je belt, maakt een afspraak en twee dagen later zit je alleen op een motor voor je eerste motorrijles. Je geniet van elk uur, na een paar maanden doe je examen. Je slaagt. Een paar straten verderop zit een motorwinkel waar je je eerste motor koopt. 59 jaar ben je. En daar ga je.

In de winkel nog een goede helm en een mooie stevige motorjas gekocht en laarzen en een broek met reflecterende strepen. Dan ben je beter zichtbaar. Je eerste motorrit alleen is onvergetelijk. Dat gevoel van vrijheid, die motor zelf, de wind in je gezicht. De motor word je vervoermiddel. Je zoon is trots op je. Zijn moeder haalt nog even haar rijbewijs op haar 59e. Soms ga je samen met hem rijden, soms alleen. Gewoon zomaar. Rijden. Voor het plezier van het rijden. Omdat het kan. Onderweg heb je meer motorrijders ontmoet. Allemaal aardige mensen. Een stel was lid van een motorclub bij je in de stad. Een gezellige tourclub. Ze vroegen of je eens wilde komen kijken. Ze reden vaak in groepjes in het weekend. Even er tussenuit, even weg uit de sleur. Uitwaaien. Je gaat eens kijken en je ontmoet een heleboel aardige mensen die net als jij, motor rijden. Je wordt lid. Van een motor tourclub. Nu ben je ineens geen vrouw meer!

Je bent een bikerbitch. Je bent lid van een criminele organisatie volgens de minister. Die stelt dat alle motorclubs crimineel zijn. En jij als lid, bent dat dus ook. Je zit op een motor, draagt voor je bescherming een leren jas en broek en dus… zal Mc Donald je niet meer bedienen als je aan de drive-tru staat op je motor. Zullen moeders kun kinderen opzij trekken als jij eraan komt. Automobilisten zullen je zien als een gevaar, als een risico. Als je met je club gaat tanken gaan direct alle beveiligingcamera’s je richting uit. Vanzelfsprekend, aldus de minister en zijn onderdanen, handel je in drugs, wapens en andere illegale zaken. Je hebt kans, omdat je motorrijder bent, dat je doorgelicht word. Als je met je vrienden en vriendinnen op een terrasje gaat zitten zul je zien dat het om je heen erg snel leeg word. Je bent een gevaar voor de samenleving. Omdat er 60 onderzoeken lopen naar mensen die ook motor rijden dit jaar. Van de 600 000 die net als jij ook motor rijden. Als iemand lid is van het KWF of van WNF, VVD, PVV, ANWB, ABP enz.. zal als iemand de fout ingaat door de media nooit zijn lidmaatschap van zo’n organisatie genoemd worden. Maar jij bent doordat je op een motor rijdt bij voorbaat al verdacht. En nu je nog lid van een club bent geworden…..

Zo zit het in deze tijd in elkaar. Motorevenementen die jarenlang geweldige feesten waren worden afgelast of krijgen helemaal geen vergunning omdat het motorevenementen zijn. Maar de golf/audi/bmw club kan gerust 4 treffens per jaar opzetten op vliegveld Valkenburg. Dat zijn automobilisten, die zijn oke. Dansfeesten met tienduizenden bezoekers die drugs gebruiken tot ze er letterlijk bij omvallen zijn geen gevaarlijke evenementen. Feesten waarop kinderen zich letterlijk in coma zuipen, moet kunnen. Maar zit je met je kont op een motor…. Je bent een levensgevaarlijk persoon. Door die motor.
Deze vrouw bestaat echt.

Het verhaal is gemaakt omdat met motorrijders gebeurt wat er met vele groepen gebeurde. Bikerapartheid is een feit. Onze voorgangers? Werden gediscrimineerd om wat ze geloofden (joden), wat ze aten (vegetariërs), hoe ze zich kleedden(hippies, langharig werkschuw tuig werden ze genoemd), wat hun seksuele geaardheid was (homo’s) of hoe ze wilden wonen (zigeuners, reizigers). En Moslims, gewone mensen met een religie. Honderden miljoenen mensen. Beoordeeld en veroordeeld door de daden van enkelingen. Zo weet ik er nog wel een stuk of wat. Nu de motorrijders dus. Omdat ze op een motor rijden zijn ze direct verdacht. Idioten regeren dit land. Mark Rutte, onze premier zei gerust dat als je op hem stemt, je in 2014 1000 euro van hem zou krijgen. Als je werkt tenminste. Discriminatie van zieken, ouderen en werkelozen en een partij gebakken stink lucht uit die man zijn mond. Als je niks doet word je niet gehoord. En er is 1 ding dat motoren goed kunnen. Lawaai maken. We moeten ons laten horen. Maar wij zijn geen organisatoren. Wij kunnen aardig schrijven. Maar er zijn toch ergens wel mensen te vinden die een massaal protest tegen de discriminatie van motorrijders kunnen organiseren? Mocht je het eens zijn met het voorgaande, “like”deze blog dan en twitter erover of plaats hem door op Facebook of google+. De knoppen staan hieronder. Aanklikken en wie weet verspreid dit verhaal zich en motiveert het de juiste mensen om iets te ondernemen. Dan blijven wij het opnemen voor de Dutchbikers!
(Oh en met Estrella gaat het prima, ze is pas twee geworden!)

Robert Hageman.
P.S.
We kunnen vragen blijven stellen. We kunnen verongelijkt blijven over alle shit die over clubs geschreven wordt. We kunnen oeverloos boos blijven over de onterechtheid waarmee MC’s worden afgeserveerd als criminele bendes. De media en de mediageile trekpoppetjes van het O.M. blijven elkaars rug krabben. Motorclubs zijn in een positie gemanoeuvreerd dat wanneer ze protesteren, ze gelijk een cordon staatsbetaalde opgefokte gewapende vechtjassen op zich afgestuurd krijgen. Een stevig protest zou het O.M. en uiteraard de media geweldig uitkomen. Het word dan uitgelegd als :”zie je wel, we hebben het altijd gezegd, ze stellen zich buiten de wet. Outlaws dus. En gevaarlijk!” Er is geen journalistiek meer. Er zijn ruggegraatloze ‘kopieer en plak’ mannetjes die klakkeloos kopiëren en snel overnemen wat geschreven is door collega’s. Hoeven ze zelf niet te denken, voor zover een journalist nog kàn denken. Sufgestompt als ze zijn door deadlines en de druk om spektakel te publiceren. Want dat verkoopt beter dan onschuld.

Advertenties

WE LATEN DE BEELDEN VOOR ZICH SPREKEN. BIKERFEEST EN EEN VOETBALFEEST. BIKERFEESTEN WORDEN VERBODEN, IN VOETBAL WORDT TER BEVEILIGING 8 MILJOEN GERESERVEERD VOOR INZET POLITIE, SCHADE AAN OMGEVING, WINKELS, KROEGEN, MENSEN EN WAT JE MAAR KUNT SLOPEN IN EEN STAD.

BIKERFEEST

VOETBALFEEST

 

We zijn er zo verschrikkelijk klaar mee. Met die naar vuile oksels stinkende raamstaarders. Die kleffe krioelende reetkevers die met verzonnen smoezen ons plezier vergallen, onze feesten slopen en afzeggen. De stropdas dragende jankende meute die motorkleding verbied. Omdat ze niet de vrijheid kennen zoals wij die kennen. We hebben het helemaal gehad met die jaloerse ratten die onschuldige feesten verzieken. De zwaarbewapende ‘ventjes’. Net uit school. Die met genoegen motorrijders treiteren en dan bijdehand lullen dat ze je moeten controleren omdat je motorrijder bent. Allemaal klote smoezen en drog redenen. Makkelijk, vanachter je buro orders uitdelen. Maar, beste burgemeesters, ga eens op bezoek bij een motorclub of -treffen. En ga eens op bezoek bij een ‘afterparty’ in de stad na een risico wedstrijd. En kies dan uit eigen ervaring wat je zou moeten verbieden. Boven maar twee voorbeelden. Maar we vonden er letterlijk honderden.

Wat vind jij? (En je hoeft je niet in te houden)

Hoe ver je gaat heeft niets met afstand te maken!

Robert Hageman.

Zo waren de redactieleden van Dutchbikers uitgenodigd door het Rotterdam Chapter van No Surrender MC. Ze hadden een gezellige avond georganiseerd in een bruin Rotterdams café. Café Promenade aan de Benthuizerstraat. Er zou een Nederlandstalige zanger komen en er was voor Chinese catering gezorgd. Motorrijders, muziek, eten, genoeg drinken, we hadden een BOB… een

Zo waren de redactieleden van Dutchbikers uitgenodigd door het Rotterdam Chapter van No Surrender MC. Ze hadden een gezellige avond georganiseerd in een bruin Rotterdams café. Café Promenade aan de Benthuizerstraat. Er zou een Nederlandstalige zanger komen en er was voor chinese catering gezorgd. Motorrijders, muziek, eten, genoeg drinken, we hadden een BOB… een leuke avond en een gezellig feest wachtte op ons.

Dat bleek anders te gaan dan we hadden verwacht. Rond 20:00 uur schoot er een bus de stoep voor het cafe op. Er waren pakweg een man of 35 in de kroeg. Vaste klanten, No Surrender leden en onze Dutchbikers redactieleden. Geen onvertogen woord, relaxed muziekje aan, biertje….. ineens een flits, fel licht, de deur knalt open en de schreeuwende gillende, stijf van de testosteron staande gemaskerde mannen van de Rotterdamse Politiebende stormden naar binnen. Schreeuwend duwen ze iedereen tegen de muur, delen klappen uit met gebalde vuisten en met de lopen van hun wapens. Felle lampjes op de wapens flitsen door het pand, gekleurde lichtstipjes worden zichtbaar op gezichten. Iedereen kreeg klappen. Mannen, vrouwen, politieplan1zelfs de chinees die juist op dat moment de catering kwam brengen (typisch verkeerde moment – verkeerde plaats) krijg een paar keiharde hoeken en word op zijn plaats gezet. Iedereen werd behandeld alsof ze misdadigers of terroristen waren. Mensen moesten drie kwartier tot een uur met de handen omhoog blijven staan. En vooral niet bewegen, je kreeg zo een klap met een geweerloop of je hoorde hoe een wapen werd doorgeladen als iemand door kramp bewoog. Het woord “pogrom” drong mijn hoofd binnen. Het Russische woord voor buitensporige gewelddadigheden, door militante groepen uitgevoerd. We stonden er midden in.

Er waren ruim 15 politie bussen en de uiteraard SWAT bus, voor 40 gewone cafe bezoekers en het personeel. Overkill heet dat. Er werd naar aanleiding van een tip gezocht naar vuurwapens die de No Surrender leden bij zich zouden dragen. Uiteraard werd er geen vuurwapen gevonden. Een zakmesje, dat wel. En achter de bar lag een katapult, door een kind vergeten. Een motorrijder had zijn legitimatie niet bij zich. Lag in de auto. Een andere had nogal veel geld bij zich. Had die middag zijn auto cash verkocht en was nog niet bij de bank geweest. Die mocht, op beschuldiging van witwassen, mee naar het buro. Dat was de hele oogst. Geen wapens, geen drugs, maar gewone mensen die een feestje hadden gepland. wapenwout02Rond 23:00 uur werd het cafe vrijgegeven en mocht ieder weer binnen (of buiten) en verdween de hele gewapende bende staats terreurzaaiers. Rond 00:30 waren er weer No Surrender leden binnen en gestaag kwam er toch nog een redelijke avond op gang. Uiteraard reden er met de regelmaat van de klok busjes langs het cafe. Controlerend en kijkend. Om 2 uur ging de deur op slot en de laatste glazen werden leeggedronken. Even over half drie in de ochtend waren de laatste mensen weg uit het cafe. En een paar minuten later kwam de hele terreurgroep weer aangereden. Zelfde busje, wapens, deur open getrapt, schreeuwend intimideren. Maar het cafe was zo goed als leeg, ze kwamen duidelijk een paar minuten te laat. De eigenaar kreeg nog toegeblaft dat ze moest opletten wie ze in haar zaak binnenliet en binnen een paar minuten was de bende net zo snel als ze gekomen waren weer vertrokken.

Bakken geld gekost om een Rotterdamse motorclub te laten zien wat ze op de academie hebben geleerd. Slaan, schreeuwen, rammen en intimideren met wapens. De Biker apartheid ten top! Een inval met een verzonnen reden om te intimideren. Niks bereikt dus, hooguit zetten we onze hakken wat dieper in het zand nu. Vrijheid is een kostbaar goed. De vrijheid om te gaan en staan waar je wilt. Dat neemt niemand een biker af.

 

 

Groet,

Robert Hageman

En zo vonden we onszelf terug op de uitvaart/begrafenis van Captain Brian van No Surrender. Iedereen was uitgenodigd dus ook wij sloten aan. Vrijdag hebben we namens de redactie van Dutchbikers een bloemstuk gebracht en Zaterdag waren we vroeg in Almere.
We zijn dadutchbikers1ar uiterst vriendelijk ontvangen en voelden ons meer een deel van de groep dan een gast. We kregen onze plek toegewezen in de stoet en wachtten op de dingen die komen zouden.  Wat opviel, en we zijn wel wat gewend, was de vriendschappelijke manier waarop de No Surrender mensen met elkaar en met de gasten omgaan. Niets is teveel, ieder helpt elkaar en steeds staan mensen klaar om waar nodig in te vallen of te assisteren.

Toen de stoet zich in beweging zette werd pas duidelijk hoeveel mensen er waren. We zagen leden van Satudarah, Mongols, HD clubs, NBS en enige gezichten van leden van andere clubs die zonder colours gekomen waren. We telden zo’n 200 motoren. Tel daarbij de mensen die met de auto dutchbikers3gekomen waren en je hebt al snel rond 600 mensen op de uitvaart van Captain Brian.  Indrukwekkend, zoals op zulke momenten de broederschap in de clubs getoond wordt.

Uiterst storend was de pers. “Uitvaart Captain Brian rustig verlopen” en dat soort ongein. Subtiel suggereren dat het toch gevaarlijke lui zijn, die honderden mensen die de laatste eer kwamen bewijzen aan hun broeder.

Uiterst complimenteus waren de mensen uit de kruidenwijk in Almere. Applaudisserende mensen, commentaren als “mooi dat ze hun broeder zo begeleiden” en “prachtig om die broederschap zo te zien” en meer van dit soort lovende zinnen.

Wat een belevenis is zoiets. Een rouwstoet van honderden No Surrender MC  motorrijders, zij aan zijdutchbikers4. Daarachter een lange colonne gasten, supporters en auto’s. Op de begraafplaats slechts serene rust, gezamenlijke rouw en broederschap. Speciaal op zulke momenten wordt je je er extra van bewust dat je biker bent. En dat de liefde voor een open weg, vrijheid en rijden wanneer je wilt, je verbindt met die andere 720 000 motorrijders in Nederland. Of je nu bij Satudarah, Mongols, No Surrender, Hells Angels of welke club ook rijdt, het onderling respect is juist bij zulke gebeurtenissen duidelijk te zien.

De politie begeleidde de stoet geruisloos door het verkeer, ze gingen respectvol om met de stoet. Waarvan akte.

We wensen No Surrender MC en de familie wijsheid, kracht en het geduld dat nodig is om dit verlies te verwerken.

Robert Hageman
dutchbikers.nl

Dit gaat ons allemaal aan! Het demoniseren en het in een hoek drijven van motorrijders is een zaak van ons allen. Veteranen. Mensen die gevochten gebben om vrede te krijgen. Worden behandeld als criminelen. Veel motorrijders worden als criminelen weggezet. Maar dat dezelfde overheid die soldaten veteranen maakt, diezelfde overheid die goede sier maakt in het buitenland dank zij de onvoorwaardelokle inzet van onze troepen, veteranen blijft pesten en demoniseren…. Dit moet stoppen. Daarom hier de persverklaring van Veterans MC – Murphy Crew.

Persverklaring Veterans MC

Persbericht Veterans MC Murphy Crew 12 januari 2015

VOC-BedaHet stopt blijkbaar niet. De overheid blijft zonder wettelijke gronden onze activiteiten dwarsbomen in het kader van het landelijk beleid tegen motorclubs. Ondanks rechtszaken, bezwaren en klachten die vrijwel altijd gewonnen worden wijzigt het beleid niet. De overheid toont geen zelfreinigend vermogen. Het enige wat onze overheid lijkt te leren van de nederlagen is dat men telkens een andere insteek kiest en zich beter verstopt achter de private sector in een poging steeds meer het bestuursrecht buiten spel te zetten.
Sinds mei 2014 trachten we een Veteranen Ontmoeting Centrum op te zetten in, onze militaire stad, Breda. De bedoeling is een VOC te creëren waar alle veteranen welkom zijn en zich thuis voelen; en ja, ook de motorrijdende veteranen! Van, voor en door veteranen én zoals bedoelt in de splinternieuwe veteranenwet. Onze mannen hebben de training tot nuldelijns hulpverlener gevolgd, we willen aan alle eisen voldoen en met alle partijen in gesprek.

veteranendagVan meet af aan biedt de gemeente Breda felle tegenstand: politie, marechaussee, omwonenden, eigenaar pand, verhuurder en beheerder worden tot 3 maal uitgenodigd door een stadsmarinier voor een meeting. Wij zijn expliciet niet welkom. De gemeente Breda praat met iedereen OVER ons maar weigert MET ons te praten. Leugens worden over ons verspreid. We worden als zware criminelen weggezet. Als de verhuurder tegen ons wordt opgezet volgt er een rechtszaak en de rechter stelt ons in het gelijk. Vervolgens “handhaaft” de gemeente op basis van de horecawetgeving en sluit ons pand maar de bestuursrechter verwijdert de zegel. Tenslotte is het bestemmingsplan nog aan de orde en dreigt de gemeente met dwangsommen.

Dan krijgen we plotseling, met uitdrukkelijke toestemming van de gemeente Breda, een pand dat wel voldoet aan het bestemmingsplan. Een prachtig pand waar we heel gelukkig mee zijn. Problemen lijken opgelost en enthousiast wordt er bijna 2 weken gewerkt door vele veteranen. 27 december trekken we erin. De verf is nog niet droog als de gemeente op 5 januari laat weten dat we er 19 januari weer uit moeten. De reden is één grote leugen. Vandaag dienen we wederom een bezwaar in en gaan voor de 4e keer in 4 maanden naar de rechter. We moeten wel. Het contract op de oude locatie is 1 januari niet verlengd. Breda zet ons “op straat”.

Wat het meest stoort is dat de gemeente de strijd bepaald niet met “open vizier” aangaat. Men speelt verstoppertje en de sleutelfiguren blijven in de schaduw. Juristen worden als trekpopjes naar voren geschoven en men blijft ontkennen dat het landelijke beleid tegen OMG’s meespeelt. Het is vreselijk frustrerend om te moeten vaststellen dat onze overheid heel oneerlijk kan opereren. Eerlijkheid en openheid zijn ver te zoeken. DE BURGER HEEFT RECHT OP EEN DUIDELIJKE EN TRANSPARANTE OVERHEID!

Integer als wij zijn hebben we niets aan de pers gemeld gedurende 3 rechtszaken. We blijven geloven in de onafhankelijke rechtspraak. Geschillen hoor je in de rechtbank te bepleiten. Maar het moet wel ergens stoppen! We blijven niet eeuwig politiek correct als onze overheid dat ook niet doet. HET MOET STOPPEN!

In de 20 jaar dat onze club bestaat zijn wij nog nooit gelinkt met “zware criminaliteit”. Er is nog nooit een strafzaak geweest tegen onze club of een van onze leden. Antecedenten van onze leden liggen onder het gemiddelde van 17 miljoen Nederlanders. Als de overheid blijft beweren dat wij criminelen zijn dan nodigen wij haar uit met concrete zaken en bewijzen te komen of te stoppen met verdachtmakingen, smaad en laster.

DefileWij houden ons aan de wet! Wij respecteren regels en vertonen aanvaardbaar gedrag. Nu de overheid nog …

Bestuur Stichting Veteranenhuis
Initiatiefnemers VOC Breda
Members Veterans MC Murphy Crew

[Gelieve deze persverklaring in zijn geheel te publiceren. Indien u delen gebruikt, link dan naar de volledige: http://www.veteransmc.com/20150112Persverklaring.pdf ]

Onlangs kreeg de redactie een uitnodiging om mee te rijden met de open openingsrit van No Surrender MC. brugrestaurantEen afvaardiging van de redactie wilde deze gelegenheid niet voorbij laten gaan. Ook al omdat de openingsrit van vorig jaar voor No Surrender slecht afliep. Totaal kregen ze rond 10 000 euro bekeuringen toen ze de rit naar Zandvoort ondernamen. We kregen de kans om met eigen ogen te zien of het bikertje pesten nu echt zo erg was en reden met het Den Haag chapter mee. Verzamelen in Wateringen op een parkeerplaats langs de A4 en rond 10:00 uur vertrokken we met het chapter richting Brugrestaurant aan de A4. Daar was het centrale verzamelpunt voor de rit. Mensen uit België, Heerenveen, Meppel, Amsterdam, enzovoort. Motorrijders waren van overal gekomen om deze No Surrender MC openingsrit mee te rijden. no surrender onderwegWe hadden nauwelijks de aanwezigen gegroet of de eerste politiewagen liet zich al zien, langzaam rijdend op het parkeerterrein. Na enige tijd stapten de twee inzittende agenten uit en riepen luid: ”waar is de roadcaptain…. de roadcaptain!” Een paar mensen liepen de agenten tegemoet. Hun vraag was wat de mensen daar deden. Het antwoord was dat we hier verzamelden om een stukje te gaan rijden. De agenten wilden weten waarheen en toen ze verteld was dat er waarschijnlijk richting Den Haag gereden zou worden, vertelden ze dat ze hun collega’s van de regio zouden waarschuwen dat de groep eraan kwam. Zodat we geen last zouden hebben van nutteloze aanhoudingen en extra controles. Fijn dat ze zelf zeiden dat er nutteloze aanhoudingen gedaan werden.

art03Er werd gestart, de groep werd opgesteld en een paar minuten later vertrokken we. Het werd een mooie rit. Prachtig weer, relaxed door Lisserbroek, Lisse, langs Voorhout, Noordwijk en Katwijk. Vervolgens door het vliegveld Valkenburg en Wassenaar binnendoor. Na nog een stukje Den Haag eindigde de rit in Scheveningen. Er was voor bewaakte stalling gezorgd aan de boulevard. De hele groep naar Zeezicht, heerlijk op het terras.
Koud drankje, happie eten beetje bakken in de zon. Op de achtergrond lounge muziek, vriendelijke mensen en een goed gesprek. Geen gezeur. De dag kon niet meer stuk. Toch…? Aan het eind van de middag stapte de groep op. Iedereen weer naar huis. De Hagenezen hadden nog een BBQ geregeld in Zoetermeer.

Agent 1755 Haagse Politie

Agent 1755

Toen de groep aankwam bij de stalling, stond er een Haagse fiets agent (Nummer 1755) onze perfect rustige middag volkomen te verzieken. Agent 1755 stond op het terrein van de stalling de kentekens van de motoren op te schrijven. Toen hem gevraagd werd waar hij mee bezig was vertelde agent 1755 dat hij dat deed om de motorrijders “in kaart te brengen”. Dus elke motor op dat stallings terrein werd vanaf dat moment in verband gebracht met No Surrender MC. Ook de motoren van mensen die er alleen gestald stonden. De eigenaar van het naastgelegen café en mensen die stil waren blijven staan stonden met verbazing te kijken. Een oudere Duitse man die tussen het publiek stond vroeg of het een Stasi Agent was. En ook de No Surrender mensen lieten agent 1755 duidelijk merken dat ze het een misselijke streek vonden om stiekem de kentekens op te schrijven en de groep lastig te vallen. Fiets nummer agent 1755Agent 1755 kreeg het wat benauwd van al die motorrijders die hij niets ten laste kon leggen. Via zijn portofoon liet hij zijn collega’s weten dat er boze motorrijders om hem heen stonden en dat hij zich niet geïntimideerd voelde maar dat wat hulp welkom zou zijn. Het was een domme nutteloze solo actie van agent 1755, hij was alleen en had de pech dat de hele groep juist op het moment dat hij stond te schrijven terugkeerde. Toch pesterij dus. Toen de groep Scheveningen uitreed, was er al gauw gezelschap van een aantal politiebusjes die zichtbaar probeerden te intimideren. Op de uitweg van Den Haag, de Utrechtsebaan, voegde een motoragent zichart07 bij de groep. Maar de mensen van No Surrender MC lieten zich niet intimideren, reden netjes in formatie de snelweg af. Agent 1755’s soloactie zorgde ervoor dat een heerlijke rustige dag op een terrasje aan het strand eindigde met een bittere nasmaak. Een misselijke pokkestreek van een duidelijk onervaren agent 1755.

 

art02Dus, motorrijders…. Wees gewaarschuwd. Je wordt “in kaart gebracht” als je ergens staat, parkeert, rijdt of in de zon ligt te bakken. De Haagse agent 1755 heeft duidelijk verteld dat hij kentekens opschreef om zo de eigenaren van de motoren in kaart te brengen. Een vervelende kinderachtige bevooroordeelde actie die rechtstreeks inbreuk maakt op je privacy. Maar kennelijk mag de Haagse politie zodra ze een paar motoren ziet, er van uit gaan dat de berijders “in kaart gebracht moeten worden” en denken ze in Den Haag dat privacy voor motorrijders niet in de wet is vastgelegd.

Onze fotografe heeft wat foto’s gemaakt zoals je ziet. Agent 1755 hebben we een balkje gegeven. We respecteren zijn privacy. Iets wat hij absoluut niet bij de groep motorrijders heeft gedaan. De redactie van www.dutchbikers.nl bedankt No Surrender MC voor de geweldige middag en de allerhartelijkste ontvangst. We hebben, ondanks agent 1755, genoten van een mooie rit, koude drankjes, prima eten en volop zonneschijn.

Je reactie, jouw ervaring of foto(s) zijn welkom.